PLEASE SHARE THIS ‼️
⛔️COVID mRNA INJECTION IS A MILITARY GRADE BIOWEAPON!! A court in the Netherlands heard arguments that 'Covid' was planned in advance by Bill Gates, WEF and WHO.
Ik denk dat veel mensen de verkeerde 'dreigingsanalyse' maken. Het simplistische WEF beeld dat door influencers en politici werd gecreëerd tijdens de Covid helpt daar niet bij.
'De EU' stemde tegen (!) de Chat Control en had content scannen verboden (!) met een wet. Als het normale democratische proces had gewerkt, zou er niets aan de hand zijn geweest.
Het is een kleine corrupte kern - veelal nationale - politici die in opdracht van de industrielobby en inlichtingendiensten, dat proces telkens weer weet te saboteren en omzeilen.
Richt je woede daar op. De mensen zijn aanwijsbaar.
En stop met gebruik van de (Amerikaanse) diensten die onze content scannen. Ook die zijn aanwijsbaar.
Dat de EU zelf een constructie is die deze fraude buiten ons bereik en zicht brengt, is evident. Sterke decentralisatie van bestuur is de beste oplossing.
Laat u niet belazeren door propaganda voor gebruik van digitale euro. We hebben nu reeds alle digitale geld mogelijkheden via bestaande bankkaarten en online apps. Het enige dat die digitale euro wel kan is centrale controle door centrale bank.
https://t.co/UWVKf2z846
De staat koopt de versleten windmolenparken. Dat terwijl de belastingbetaler en vooral de energieconsument jarenlang de winsten van die parken financierden. In het beste geval wordt de regering dus schroothandelaar voor windenergiebedrijven. https://t.co/JglhnoJS7F via @PALNWS
Het CBDC artikel dat @_GezondVerstand gaat plaatsen. Dit is de 2000 woorden versie, de geplaatste versie heeft 1350 woorden.
Wat is de CBDC, welke problemen lost de digitale euro op, wat zijn de gevaren en hoe gaan we daar mee om?
LONGREAD: CBDC, infrastructuur van tirannie of een betere bankrekening?
Op 23 juni 2026 besloot een commissie van het Europees Parlement verder te gaan met de ECB-CBDC. Dat is Central Bank Digital Currency en het is publiek geld als alternatief voor het private bankgeld (SEPA) dat nu op je rekening staat. Het ziet ernaar uit dat de beruchte digitale euro er gaat komen. Voor veel Nederlanders is dat een angstbeeld dat werkelijkheid wordt, want jarenlang hebben politici, economen, journalisten en media uit de wakkeren-industrie campagne gevoerd tegen de CBDC. In dit artikel zal ik laten zien dat deze mensen grotendeels onzin vertelden over de CBDC zelf, én dat hun wantrouwen begrijpelijk is, maar alleen in een groter geheel. Binnen dat grotere geheel kunnen we deze technologie onder voorwaarden accepteren. Waarbij dat 'onder voorwaarden' geen formaliteit is, maar zoals ik zal concluderen het hele punt.
Wereldwijd verkennen inmiddels rond de 146 landen een CBDC. De meeste landen zitten nog in de onderzoeks- of pilotfase. De VS wezen een CBDC af ten gunste van private stablecoins. De Europese CBDC komt waarschijnlijk in 2029. China loopt voorop met de e-CNY (2020) en Nigeria was een vroege starter met de eNaira (2021), maar beide CBDC's zijn geen groot succes. De Chinese kan niet concurreren met de grote private platforms Alipay en WeChat Pay, en de Nigeriaanse wordt algemeen als een mislukking beschouwd.
De ECB noemt de volgende problemen waarop de digitale euro een oplossing kan zijn. Ten eerste de teruglopende rol van contant geld. Omdat de private sector het gebruik van cash probeert terug te dringen, wil de ECB waarborgen dat burgers toegang houden tot publiek geld (centrale bankgeld). De CBDC is dat. Ten tweede de (geopolitieke) afhankelijkheid van de EU van Amerikaanse netwerken zoals Visa en Mastercard. De betaalkaarten van vrijwel alle Europese banken lopen via deze netwerken. Via deze netwerken kan de Amerikaanse overheid betalingstoegang afsnijden; denk aan de groeiende sanctielijsten. Ten derde de fragmentatie van het Europese betalingslandschap. De CBDC is een betaalmiddel dat zo veel mogelijk gratis is en overal in de eurozone voor alle digitale betalingen werkt. Overkoepelend ziet de ECB het vooral als een defensief instrument tegen verschraling van het betalingslandschap.
Dit is niet hoe er in de Nederlandse publieke discussie naar de CBDC wordt gekeken. Daar draait het vooral om het hypen van angst voor controle en surveillance. Het geschetste beeld is dat de digitale euro verplicht en geprogrammeerd zal worden. Denk aan geld dat alleen nog naar goedgekeurde ontvangers of op basis van een overheidsscore mag worden uitgegeven. De officiële geruststellingen dat de munt niet programmeerbaar is en privacy by design kent, overtuigen hen niet; ze wijzen op toekomstige wetgeving, op mazen in de regels en op uitspraken van IMF- en EU-officials. Ten slotte ook de angst dat de digitale euro gekoppeld wordt aan een digitale EU-identiteit met nog meer controle. Daar komt geregeld de verwijzing naar het Chinese sociale kredietsysteem bij, terwijl China geen volwaardig sociaal kredietsysteem heeft; dat is grotendeels westerse hype.
Als we naar de laatste specificaties kijken, zien we iets anders. Kort door de bocht is de CBDC een publieke bankrekening, met dezelfde (on)mogelijkheden als je huidige bankrekening. Er zijn geen dystopische voorzieningen ingebouwd, zoals een creditscore.
De ECB sprak in vroege communicatie wel over "programmable payments", en dat woord "programmeerbaar" werd door politici en journalisten zonder technische kennis al snel gelezen als "programmeerbaar geld". Hier zit waarschijnlijk de bron van hun hysterie. Cruciaal is het onderscheid tussen programmeerbaar geld en programmeerbare betalingen. Programmeerbaar geld betekent: geld met ingebouwde gebruiksregels, dat alleen voor bepaalde goederen, binnen een bepaalde periode of in een bepaald gebied te besteden is, zoals een voucher. De ECB heeft programmeerbaar geld van dag één afgewezen.
De digitale euro heeft, net als elke normale bankrekening, programmeerbaarheid van betalingen. Deze programmeerbaarheid is een laag die op elk grootboek gelegd kan worden, en vrijwel alle normale bankrekeningen hebben die: periodieke overschrijvingen, geoormerkte betalingen, blokkades op bestedingscategorieën, geofencing enzovoort.
Wat is de digitale euro nog meer? Net als contant geld een directe claim op de ECB. Het verschil met privaat bankgeld is dat een centrale bank niet kan "omvallen" door fractionele reserves. Er komt ook een cashvariant die offline werkt. De CBDC krijgt een houdlimiet van naar verwachting €3.000–4.000 per persoon en loopt via de wallets van commerciële banken. Dat is mede bedoeld om bankruns vanuit commerciële banken te voorkomen, omdat veel mensen anders de veiligere CBDC zouden kunnen prefereren. Er is een cash variant die ook offline werkt, voor o.a. crisisparaatheid.
Zijn we beter af met of zonder een digitale euro? Onder de huidige specificatie zijn we beter af, al was het maar omdat we er keuze bij krijgen en niets verplicht is. De privacy is beter dan bij kaartbetalingen. Het Eurosysteem kan transacties niet aan individuen koppelen, en offlinebetalingen zijn anoniem, zoals contant geld. Bij onlinebetalingen blijft het beeld dichter bij wat we nu kennen: de commerciële bank waar de digitale-eurorekening wordt aangehouden doet dezelfde KYC- en AML-controles.
Er zit zelfs een reëel vrijheidsargument in. Bij commerciële uitsluiting door banken biedt de digitale euro bescherming. Omdat iedereen recht heeft op basistoegang, zou een wallet in een ander euroland in principe blijven werken voor wie nu geen bankrekening krijgt. Per saldo meer keuze, meer privacy, meer veiligheid en een vangnet tegen commerciële uitsluiting.
Maar het kan ook heel erg fout gaan.
Wat als de ECB besluit negatieve rente te rekenen, of toch social credit scoring (oormerking) aan te brengen? Dan stort je je geld door naar een gewone rekening. Tegen geld dat al geoormerkt binnenkomt, helpt doorstorten overigens niet: het is ander soort geld. Wat als de CBDC verplicht wordt? Dat scenario is onrealistisch, want dat ruïneert de commerciële banken, en dan hebben we heel andere problemen.
Gevaarlijker is iets ertussenin: dat overheidsbetalingen verplicht via de CBDC gaan lopen. En juist omdat dat scenario zo onschuldig oogt, is het de gevaarlijkste route. Want wat verandert er voor jou? Bijna niets. Je ontvangt een digitale euro, je spendeert het of stort het door. Loop je tegen de houdlimiet aan, dan rolt de rest automatisch naar je gekoppelde rekening. Het verplichte zit in de conditionele pijplijn, niet in regels op het geld zelf.
Maar daar zit de adder. Verplichte overheidsbetalingen via de CBDC zijn de zachte oplossing voor het probleem dat de e-CNY en de eNaira nooit oplosten: adoptie. Je dwingt de burger niet, maar je laat alleen de ene partij waar iederéén mee te maken heeft, de staat, uitsluitend via de CBDC betalen. Toeslagen, uitkeringen, belastingteruggaven. Binnen één begrotingsjaar is het muntje universeel, zonder dat iemand ooit het woord "verplicht" hoefde te zeggen.
En een universele, genormaliseerde 'rail' is precies de helling. Niet de capaciteit is nieuw — programmeerbare betalingen kent elke bankrekening al — maar de centralisatie ervan: één grootboek, universele reikwijdte, één betalingsrelatie met de staat in plaats van versnipperd over commerciële banken. Zolang het geld omwisselbaar en onvoorwaardelijk blijft, is er niets aan de hand. Maar de infrastructuur ligt er dan wél. De stap van "iedereen ontvangt zijn toeslag in digitale euro" naar "deze toeslag is alleen aan X te besteden" is dan geen technisch project meer. Het is een wetswijziging. Eén zin in een verordening. En een sociaal kredietsysteem vereist helemaal geen speciale technologie, wetgeving is voldoende. Griekenland laat dat met zijn Taxisnet-infrastructuur zien.
En zo werkt scope creep: niet met één grote sprong die verzet oproept, maar met een reeks stappen die elk te klein zijn om je tegen te verzetten. Eerst is de munt een betaalmiddel, dan de handigste route voor overheidsbetalingen, dan de goedkoopste manier om fraude te bestrijden, dan de logische plek om er een voorwaarde aan te haken "die er toch al lag". Elke stap wordt gerechtvaardigd door de vorige, geen enkele is groot genoeg om het woord tirannie te verdienen, en precies daarom komt niemand in verzet tot de optelsom af is. De salamitactiek heeft geen kwaadwillende architect nodig; een reeks op zichzelf redelijke besluiten volstaat.
Dat politiek misbruik geen hypothese is, hoef je niet in China te zoeken. In 2022 bevroor de Canadese regering onder een noodwet de bankrekeningen van demonstranten en hun donateurs — geen CBDC, gewoon de bestaande rails. Dat is precies het punt: je hebt geen programmeerbaar geld nodig om iemand af te snijden, je hebt controle over de rail nodig en een meewerkende wetgever. Een CBDC verandert daar niets fundamenteels aan, behalve dat het die controle op één plek concentreert en de frictie verlaagt. En democratische terugval is nergens ondenkbaar; de aanname dat "het hier niet gebeurt" is geen bescherming maar een gebrek aan verbeelding.
Wat nu? Dat de rail ooit misbruikt kán worden, is geen reden om de eerste stap te weigeren. Dat is de Nirvana-drogredenering: een innovatie afwijzen omdat het niet de denkbeeldige ideaaltoestand is. Het alternatief is immers geen veilige status quo, maar private rails als Visa, Mastercard en Wero, met minder privacy en nog meer afhankelijkheid. Wie de munt afwijst, is niet alleen het denkbeeldige risico kwijt, maar ook de concrete stap in de goede richting. Verbetering is nooit een bestemming, altijd een route.
Hier wordt het groter dan de CBDC. De infrastructuur van tirannie is niet de digitale euro, maar het internet zelf, namelijk de mogelijkheid om op afstand, centraal, te surveilleren en te blokkeren. De CBDC is op zichzelf neutraal en verlaagt slechts de frictie. Veel internetoplossingen maken de helling gladder en steiler. De technologische helling bevechten is zinloos; daar loop je altijd achter de feiten aan en technologie is groter dan wij. De juridische niet: die leg je vast terwijl de weg wordt aangelegd, niet als hij al druk is. De munt onderdrukt je niet, net zomin als de rail dat doet. Ze leggen de weg aan waarover een toekomstige onderdrukking goedkoop kan rijden.
Dat brengt ons bij de kern. Ook het internet onderdrukt je niet; het legt alleen, net als de munt en de rail, de weg aan. Zelfs decentralisatie is geen harde stop want de wetgeving ligt overal centraal onder. Maar ook de wet is niet de bodem. Dat 'ze' tirannieke wetgeving kunnen maken, is niet nieuw — zelfs cash werd al regelmatig verboden. En je hoeft niet eens nieuwe wetgeving te maken, want geen enkele wet is luchtdicht. Er zijn noodclausules, "tijdelijke" maatregelen die permanent worden, en vooral gedelegeerde wetgeving: de details die niet in het volle parlementaire debat maar per verordening, AMvB of gedelegeerde handeling worden ingevuld. Juist daar, in die uitvoeringslaag, verschuift "onvoorwaardelijk" geruisloos naar "onvoorwaardelijk, behalve in de volgende gevallen". En een crisis versnelt alles — tijdens de pandemie zagen we hoe snel regels buigen die onbuigzaam leken. Wie een gat in de wet zoekt, hoeft niet eens kwaad te willen; hij hoeft alleen op het volgende noodgeval te wachten. Wat een wet pas laat bijten, is dat wíj elkaar eraan houden en eraan meewerken.
Daarom liggen er twee taken naast elkaar, niet tegenover elkaar. De ene is goedkoop en structureel: als één zin in een verordening oormerking kan toevoegen, kan één zin haar ook verbieden — leg onvoorwaardelijkheid vast in het mandaat, nu, terwijl de weg wordt aangelegd. En het niveau waarop je die zin verankert, bepaalt hoeveel ze waard is: een waarborg in een verordening is één zin die een volgende meerderheid weer schrapt, een waarborg in het mandaat of het verdrag zelf een veel hogere drempel. Hoe hoger de onvoorwaardelijkheid vastligt, hoe minder ruimte er in de uitvoeringslaag overblijft om haar uit te hollen. Geen garantie — niets is dat — maar het verschil tussen een slot en een deur die op een kier staat. De andere taak is massaal weigeren mee te doen als het tóch tirannie wordt en dat vooraf publiek uit te spreken. De vraag is dus nooit of de munt deugt. De vraag is of we die zin afdwingen voordat de weg druk wordt — en of we de mensen zijn die weigeren als het zover komt.
Bronnen: https://t.co/GFvKtG38vS
Patrick Savalle programmeerde en opereerde van 2011 tot 2015 een internationaal betalingssysteem in crypto- en fiatvaluta. Hij schrijft al sinds 2005 over banking en geld.
CC @ncilla@georgevanhouts@dancalegria@ralfdkkr
Beste Frank Vandenbroucke,
Bent u niet de man die de boeken inging als "de geldverbrander"? Die als partijvoorzitter ontslag nam toen het uitkwam, en daarna naar Oxford trok? Of beter: vluchtte. Om er, jawel, te doctoreren over sociale rechtvaardigheid?
Uitgerekend u noemt het deze week "onverantwoordelijk en onethisch" dat iemand overweegt te vertrekken omwille van een vermogensbelasting.
U hebt lef, dat geef ik u.
U was trouwens toch ook de minister die tijdens corona de hele cultuursector liet sluiten? Duizenden mensen zonder inkomen met één pennentrek, tot de Raad van State u terugfloot omdat het "disproportioneel" was en "niet op afdoende redenen gebaseerd".
En in 2024 wou u voor 200 miljoen euro aan covidvaccins en testmateriaal laten vernietigen. Een rechter verbood het, om te vermijden dat "cruciaal bewijsmateriaal" zou verdwijnen in de zaak rond dat omstreden vaccincontract.
Geld dat verbrandde in de jaren 90, vaccins die u in 2024 van de rechter niet mocht vernietigen: bij u verdwijnt nogal eens iets net wanneer iemand vragen begint te stellen.
Dus voor we het over mijn ethiek hebben, hebben we het even over de uwe?
Want kijk wie u "onethisch" noemt. Ons. De ondernemers die hier elke dag iets opbouwen, mensen aan het werk houden, en de hoogste lasten op arbeid van de hele OESO dragen. Sinds januari komt daar 10% op elke euro meerwaarde bovenop. We betalen het. De meesten van ons vertrekken niet eens.
En uitgerekend ons, met úw staat van dienst, durft u immoreel te noemen.
Het moet gedaan zijn met dit soort uitspraken van onbekwame politici die de welvaart van dit land verder uithollen en ondertussen de mensen die ze wél opbouwen de les komen lezen.
Wij blijven. Wij betalen. En we laten ons door u geen moraal opdringen.
Met vriendelijke groet,
een ondernemer die zijn geld niet verbrandt
Mensen die zich driemaal een
zeer experimentele mRNA-behandeling hebben laten toedienen om op
vakantie te vliegen naar landen met 40 °C, zijn nu bang voor 35 °C in Nederland en Belgie – precies mijn soort humor. 🤪🤦♂️