Willeke Bouma

[Willeke Bouma @Wwauzz]

Ik ben bang dat alles wat ik doe, mijn ziekte erger maakt.
Ik ben bang om buiten te gaan zitten, want ik heb gisteravond gedouched en vanmorgen een
was opgehangen.
Ik ben bang om te moeten verhuizen, soms kan ik de trap niet meer op.
https://t.co/9oLJYPOuHU

[Willeke Bouma @Wwauzz]

Ken je dat, van die onzinnige dialogen die je iedere keer weer ‘ingefluisterd’ krijgt, bij
voorkeur als je in rust bent? Die repeterende vragen en ‘wat als’ gedachten, waar je
ontzettend onrustig van wordt? Doodvermoeiend!
https://t.co/Ft4gPDMuDU

[Willeke Bouma @Wwauzz]

Ondanks dat ik mijn kwaliteit van leven zwaar onvoldoende vind, zijn er toch voldoende
belevenissen en activiteiten, die mij levensvreugde geven. Denk dan aan bijv. contactmomentjes met lieve mensen, die ik wel of
niet persoonlijk ken.
https://t.co/m1qTfjU8xr

[Willeke Bouma @Wwauzz]

Ooit kreeg ik het advies om ook uit mezelf te delen hoe ik me écht voelde en niet af te
wachten, totdat ik een keer de vraag zou krijgen: ‘Hoe gaat het met je?’ of ‘Hoe is het
gegaan?’
Hou jij mij ook op de hoogte?
https://t.co/pOLAJgyTzN

[Willeke Bouma @Wwauzz]

‘Ik heb jullie bij elkaar geroepen, want zo kan het niet langer.
Als ik terugkijk op het afgelopen jaar, vind ik het best zorgelijk.’
- Een moderne fabel -
https://t.co/KtVsqzblsT

[Willeke Bouma @Wwauzz]

Dát was de druppel!
Ik ging liggen en deed mijn oordoppen in, maar zelfs die moest ik snel uit doen, omdat het razen en suizen van mijn eigen lichaam én mijn hartkloppingen voor té veel lawaai zorgden.
Ik kón niet meer. Ik was op.
https://t.co/Td6K1BOcG8

[Willeke Bouma @Wwauzz]

Jij hebt per dag, drie uur energie.
De overige eenentwintig uur lig je plat.
De drie uren, die je verticaal kunt doorbrengen, verdeel je over de dag.
Eén uur in de ochtend
Eén uur in de middag
Eén uur in de avond
Succes!
https://t.co/kJNBDBgMH1

[Willeke Bouma @Wwauzz]

Wanneer moet je je mond houden en wanneer juist niet?
Kun je jezelf of iemand anders schade berokkenen wanneer je iets vertelt, of juist je mond
houdt? Wanneer heb je ‘teveel’ gezegd, heeft dat consequenties?
https://t.co/Jf2pwAJIn4

[Willeke Bouma @Wwauzz]

Fibromyalgie doet wat met je hoofd, de overgang maakt het nog een beetje erger en met
ME/cvs is het helemaal een feest in ‘Vergeten-/geen idee-Land’! Zeker als je na veel
voorbereiding/pacen, toch iets essentieels bent vergeten!
https://t.co/BNgcVQMLd9

[Willeke Bouma @Wwauzz]

Staand zingen kan ik niet meer, dus dan maar liggend. Zo blijf ik mogelijkheden zoeken om iets dat ik graag doe, nog wel te kunnen. Tegelijkertijd moet ik steeds weer afscheid nemen van iets dat ik NIET meer kan: ‘Levend verlies’.
https://t.co/MCbySy1Bmh

[Willeke Bouma @Wwauzz]

Als ik op mijn scootmobiel rijd merk ik, dat mensen die ik tegenkom anders naar mij kijken en reageren, dan wanneer ik op twee benen loop. Meestal is dat heel positief, moet ik eerlijk zeggen.
Maar soms kan ik wel janken…
https://t.co/AhQIp1V2j7

[Willeke Bouma @Wwauzz]

Op dit moment zijn o.a. boeken en verhalen mijn redding om de tijd door te komen. Om even in een
andere wereld te zijn en dan kom ik soms in míjn vroegere wereld terecht, ik had veel te vertellen…
en gelukkig nog steeds!
https://t.co/83KNhPlAbH

[Willeke Bouma @Wwauzz]

Mijn leven is een behoorlijke rollercoaster. Ik hoef nooit bang te zijn voor saai, voorspelbaar
en verveling. Eerlijk gezegd verlang ik daar ook niet naar. Waar ik wel naar uitkijk?
https://t.co/jybnvfq1gj

[Willeke Bouma @Wwauzz]

Eén van de moeilijkste dingen aan chronisch ziek zijn, vind ik het afhankelijk zijn van
anderen, met name van organisaties, instanties en (zorg)instellingen: vooral als het misgaat.
https://t.co/HhVynUlOb6

[Willeke Bouma @Wwauzz]

Nadat ik de diagnose ME/cvs kreeg, was ik hard toe aan wat positiviteit.
Al het goede komt in drieën zeggen ze. Blijkbaar vond het universum, dat ik toe was aan heel veel ‘goeds’!
https://t.co/UqJhErQpMK

[Willeke Bouma @Wwauzz]

Dat een diagnose, ondanks de heftige impact ván de diagnose, toch een soort van rust kan
geven, had ik niet gedacht. Het is nu ruim een week geleden, dat ik bij de internist was. Je
kunt het maar beter weten.
https://t.co/9AZF0dsq5g

[Willeke Bouma @Wwauzz]

Mijn tante belde: ‘Ik realiseerde me na het lezen van je blog nu pas echt hoe ziek je bent, ik
vind het zo erg!…’ De tranen schoten me in de ogen.
De erkenning van mijn ziek-zijn door een ander, is zo belangrijk voor mij! (Jammer genoeg…)
https://t.co/Q5rY8Y4k2x

[Willeke Bouma @Wwauzz]

Toen ik twee jaar geleden deze ‘Willyblog’ begon, heb ik flink na moeten denken over de
ondertitel.
‘Onzichtbaar ziek; altijd keuzes moeten maken’ is nog méér van toepassing geworden, sinds
ik nog mínder kan dan toen.
https://t.co/JLjnwfjnte

[Willeke Bouma @Wwauzz]

Wie had ooit gedacht, dat uit chronisch en onzichtbaar ziek zijn, nog iets geweldigs zou
ontstaan! Gewoon beginnen dus…
https://t.co/ty6NJi3b4N

[Willeke Bouma @Wwauzz]

In gedachten beleef ik de toer gewoon weer opnieuw. Letterlijk en figuurlijk.
https://t.co/RUZ0Q6JaDs