bu dönemin en kurnaz mühendislik arbitrajı kurumsal şirketlere yapay zeka altyapı optimizasyonu adı altında basit bir proxy katmanı satmaktır.
önde kurumsal şirketten milyonluk fatura kesiyorsun. arkada çalışan tek şey gelen isteğin karmaşıklığını tartan 20 satırlık basit bir yönlendirici. zor soruları pahalı modellere atarken, isteklerin yüzde 80'ini deepseek gibi kuruşluk modellere yönlendiriyorsun.
şirket faturasının düştüğünü sanıp seviniyor, sen arada yüzde 98 brüt marjla sessizce token arbitrajı yapıyorsun. mühendislik bazen sadece iki api arasındaki fiyat uçurumunu nakde çevirmektir
@merak_makinesi insan arbitrajı hâlâ devam ediyor elbette. birebir aynısı ama daha temizi. taşeron iş gücünde kahve molası, hata payı ve %30 tavan marj var. burada 20 milisaniye gecikme, sıfır friction ve %98 net kâr. token arbitrajı safe gibi
yazılımcılık 15 yıldır bir meslekten ziyade konforlu bir kimlik alanıydı. stickerlı macbooklar, mekanik klavyeler, sabahlara kadar süren anlamsız dil ve framework kavgaları.
o dönem kapandı. artık kimse senin hangi dille yazdığınla veya ne kadar temiz kod bıraktığınla ilgilenmiyor. kod artık bir sanat eseri değil, beton harcı gibi bir sarf malzemesi.
bunu kabullenip sistem operatörlüğüne ve saf sermaye mantığına geçenler ayakta kalacak, hala koduna şair gibi bağlananlar nostalji kulübünde birbirini ağırlayacak
sürekli bir şeyleri kaçırıyormuş gibi, herkes bir yerlere koşuyor da sen geride kalıyormuşsun gibi hissettiğin o iç daralması.
yeni bir trend çıkıyor telaş, yeni bir araç çıkıyor telaş, herkes bir başarı hikayesi anlatıyor.
ama biraz durup sakince etrafına baktığında kimsenin bir yere vardığı yok. herkes aynı panikle, aynı sisin içinde sadece kendi etrafında dönüyor. yavaşlayın, kimsenin bir yere yetiştiği yok. size bir şeyler kaçıyormuş gibi hissetmenizi sağlayıp odaklanmanızın önüne geçiyorlar. durun.
banka hesabında para var, istediğin kahveyi içiyor, istediğin bilgisayarı alıyorsun.
ama 5 yıl önce dökülen eski bir laptop başında, cebinde 50 lira varken sabaha kadar tek bir fikrin peşinde koştuğun o heyecanın çeyreği bile yok içinde.
konfor satın aldıkça ruhundaki o ateşi kaybettin. en pahalı ekipmanlara sahipsin ama artık hiçbir şey seni o eski parasız günlerin kadar heyecanlandırmıyor
10 yıllık kıdemli mühendislerin gece yarısı tek başınayken yaşadığı o mahrem travmayı kimse konuşmuyor.
10 yıl boyunca ezberlediği, stackoverflowda arattığı, kendine kariyer yaptığı tüm o karmaşık syntax çöplüğünü model 3 saniyede hatasız önüne koyuyor.
bütün kimliğini teknik detay ezberlemek üzerine kuran adamın içi boşaldı. yıllardır bir usta değil sadece bir kütüphane fihristi olduğunu fark etmenin getirdiği o sessiz yas hiçbir terapiyle düzelmez.