Xiangyu | 項羽

” น่าขัน หากไม่เชื่อข้าเจ้าจะเชื่อใคร “ | ฟางเซี่ยงอวี๋ | มารวิญญาณโลหิต | 🩸 #TSH_Commu

[Xiangyu | 項羽 @XiangYu_TSH]

#หากมีวาสนาก็ได้พบหน้าTSH

“ เจ้าแค้นหรือ ? แค้นผู้ใดอยู่ให้ข้าช่วยเจ้าดีไหม ? ”
“ โกหงโกหกกระไร เจ้าอย่าใส่ความข้าสิ นี่ข้าพูดจริงๆนะ ”

——

「 เซี่ยงอวี๋ | 項羽 」
มารวิญญาณโลหิต ผู้ที่ใช้โลหิตในการสู้ | 185/73 | 2000+

DOC : https://t.co/ykkYZZJVpm

- โค โรล DM Ok! #TSH_Commu

[Xiangyu | 項羽 @XiangYu_TSH]

@ChenFangXin_TSH “ ก็ไม่แน่หรอก แต่ยังไงซ้ะข้าก็ยืนยันคำเดิมว่าข้าชอบเจ้า ”

ยืดอกมั่นใจว่าจะไม่เปลี่ยนไปชอบใครอื่นอย่างแน่นอนต่อให้ต้องรออีกกี่ปีก็รอได้

“ อืมม เจ้าจะไปไหนเล่า ? ข้าไม่รู้จะไปไหนเพราะข้าแค่ออกมาฝึกธนูเท่านั้น ”

“ เจ้ามิกลับเรือนฤา ? หรือว่าอยากอยู่กับข้า ”

[Xiangyu | 項羽 @XiangYu_TSH]

#เปิดโรล | ยามเซิน

“ ธนูบ้าบอนี่มันยากเย็นชะมัด! ”

เสียงบุรุษนุ่มทุ้มโวยวายออกมาเมื่อฝึกอาวุธประจำกายรองจากกระบี่อย่างยากลำบาก

หากเขาไม่จำเป็นต้องโจมตีศัตรูทางไกลหรือล่าสัตว์สาบานเลยว่าจะไม่จับมัน

“ หากไม่ได้ข้าจะโยนแทนแล้ว! “

( ไม่ทันเทศกาลงั้นก็มาช่วยสอนธนูเจ้าฟางกันนะคะ )

[Xiangyu | 項羽 @XiangYu_TSH]

@ChenFangXin_TSH “ คงงั้นกระมัง เจ้าเล่นของใส่ข้าฤา ? ”

“ แต่อย่างว่าถึงเจ้าไม่เล่นข้าก็หลงรักเจ้าอยู่ดี ”

เผยยิ้มกว้างจนตาปิด เซี่ยงอวี๋ก็เหมือนคนโดนของจริงๆนั่นแล

[Xiangyu | 項羽 @XiangYu_TSH]

@ChenFangXin_TSH ได้ยินคำว่าจะพยายามก็เอ็นดูเด็กผู้นี้กว่าเดิม จะน่ารักแค่กับเขาผู้เดียวต้องถึงขั้นพยายามเชียวหรือ

“ การกระทำไหนเจ้าก็น่ารักอาเฉิน “

เปลี่ยนจากบีบแก้มมาลูบศีรษะเบาๆแทน

[Xiangyu | 項羽 @XiangYu_TSH]

@ChenFangXin_TSH “ ข้ามองถูกแล้ว ไม่มีกระไรมองผิด “

ไล่สายตามองคนตั้งหัวจรดเท้า ดูดีไปเสียหมดขนาดนี้

เซี่ยงอวี๋เดินกลับเข้าไปบีบแก้มฟางซินไม่แรงมากส่ายไปมาด้วยความหมันเขี้ยว

“ น่ารักกับข้าผู้เดียวพอหนา ”

[Xiangyu | 項羽 @XiangYu_TSH]

@ChenFangXin_TSH “ คงจะใช่ ข้านี่ล่ะที่จะจับเจ้ากินกลืนลงท้องเสีย ” ทำท่าทำทางว่าจะกินฟางซินลงไปจริงๆ

“ เห็นหรือไม่ เจ้าปฏิเสธร่างกายตนเองมิได้ ”

ยกยิ้มมุมปากขึ้นพอใจเมื่อทำให้อีกฝ่ายเสียอาการได้ ทำตัวไม่ถูกทุกครั้งที่เล่นทีเผลอสินะ

“ เจ้านี่น่ารักเหมือนคราแรกที่พบเสียจริงหนา ”

“ ข้าชอบ ”

[Xiangyu | 項羽 @XiangYu_TSH]

@ChenFangXin_TSH ถึงจะเริ่มปรับตัวได้แต่ก็เขินหน้าแดงได้อยู่ดี… ไม่ชินกับการโดนรักกลับเสียเท่าไหร่หรอกหนา

‘เด็กคนนี้ จะทำข้าอกแตกตาย’

” งั้นระวังไว้เถอะมาตกหลุมรักข้าเช่นนี้ สักวันเจ้าจะกลายร่างเป็นมะเขือเทศ “ เอ่ยแซว

“ เจ้าปฏิเสธร่างกายตัวเองมิได้หรอก ” ยื่นหน้าจุ๊บปากแล้วถอยห่างทันที

[Xiangyu | 項羽 @XiangYu_TSH]

@ChenFangXin_TSH “ .. ข้าหลงรักเจ้าก่อน ข้าชนะ ” ยักคิ้วเล็กน้อยดูจะภูมิใจในสิ่งที่พูด

“ ดูสิเด็กผู้นี้ตกหลุมรักข้าเข้าให้แล้วล่ะ ”

ยกยิ้มกว้างขึ้นทันทีดูเหมือนจะพอปรับตัวได้แล้วสำหรับเซี่ยงอวี๋ อย่างมากก็แค่คำพูดที่เปลี่ยนไป

“ แต่เจ้าก็ยังเขินเป็นมะเขือเทศได้ทุกเมื่ออยู่ดีอาเฉินน้อย ”

[เหลียนผิง🧧 @22lianping_TSH]

(เนื่องจากเห็นว่ามูใกล้จะจบแล้วมีใครสนใจแลกคอนแท็คไหมคะ🥺🫶)

----
(ภาพกันว่าง /นั่งเกาพุ่งแมว)

[Xiangyu | 項羽 @XiangYu_TSH]

@ChenFangXin_TSH “ แล้วเหตุใดไยเจ้าจึงได้เปลี่ยนได้ถึงเพียงนี้! ” หน้าตาบ่งบอกถึงความไม่เข้าใจ เด็กน้อยน่ารักขี้อายผู้นั้นโดนกินไปแล้วฤา

“ เจ้าขำอันใด ? ”

เลิ่กคิ้วขึ้นไม่รู้จะสู้ยังไงให้เด็กผู้นี้เสียอาการเหมือนเคย มีแต่เขานี่ล่ะที่เป็น

“ ที่สุด เจ้าเหมือนมิใช่เจ้า แต่จะเป็นเช่นไรข้าก็ชอบ ”

[Xiangyu | 項羽 @XiangYu_TSH]

@ChenFangXin_TSH “ พูดจาซี้ซั้วหนา เจ้าเมาแดดฤา ” ยกมือขึ้นแตะๆหน้าผากอีกฝ่าย โอเคใช่หรือไม่ ?

มองคันธนูที่จู่ๆไปจ่ออยู่กลางอกฟางซินก็ช็อคหนักอึ้งอย่างกับคนเจอผี ไหนจะประโยคชวนขนลุกนั่นอีก

” อาเฉินข้าว่าเจ้าโดนผีสางเข้าจริงๆแน่ ไอมารข้าทำเจ้าเป็นเช่นนี้ฤา ? “

รีบปล่อยคันธนูเลย ช็อค

[Xiangyu | 項羽 @XiangYu_TSH]

@ChenFangXin_TSH “ เจ้า ?! … ผีสางตัวไหนมันเข้าร่างเจ้ากัน ”

ความรู้สึกที่ตัวเองหัวเราะแต่อีกฝ่ายขมวดคิ้วงุนงงมันเป็นเช่นนี้นี่เอง

” ข้ามิได้สอนให้เจ้ายิ้มหนา “ อยากให้ยิ้มแทบตายไม่เคยยิ้มครานี้กลับยิ้มไม่หยุด

เมื่อโดนกลับก็ช็อคหนักเข้าไปใหญ่ นี่ใช่เฉินฟางซินจริงๆฤา ?

“ เดี๋ยวข้าก็ยิงส้ะ! ”

[白涵喆 หานเจ๋อ @BHanzhe_TSH]

#TSHรำลึกถึงท่าน

เทสกาลกลับบ้านเช่นนี้ หานเจ๋อไม่เคยนึกแล มันก็เสมือนกับเทศกาลทั่วไป กลับหรือไม่กลับล้วนไม่แตกต่าง เพราะอย่างไรเขาก็ไม่ได้กลับบ้านนานหลายร้อยปีแล้ว

ทว่ารอบนี้เหมือนมีอะไรพิเศษ...

ในวันนั้น เสือขาวที่มักทำตัวขี้เกียจรายวันนั้นได้หายไปจากตงชิงซานเสียแล้ว

[Xiangyu | 項羽 @XiangYu_TSH]

@ChenFangXin_TSH “ กระไรกัน เดี๋ยวนี้หัดสู้ข้าฤา ? ”

เลิ่กคิ้วขึ้นมองเล็กน้อยรอยยิ้มยังคงประดับอยู่บนใบหน้า

“ อาเฉินใครสอนเจ้ายิ้ม ” อย่ายิ้มนักเขาจะสิ้นใจเอา

“ กล้าฤา ? ” ยื่นหน้าเข้าใกล้ก่อนจะใช้ปากแนบลงไปที่อวัยวะเดียวกันเบาๆ ไม่ได้กัดเหมือนอย่างที่พูด กลัวว่าจะเจ็บ

[Xiangyu | 項羽 @XiangYu_TSH]

@ChenFangXin_TSH “ ใครจะไปรู้เล่า เจ้านี่มัน… ”

วันนี้เด็กผู้นี้กวนใจเขาไปแล้วกี่ครา อยากจะจับบีบแก้มซาลาเปากลมนั่นเสียจริง

ไม่ใช่แค่นึกแต่เซี่ยงอวี๋ยื่นมือไปบีบเข้าให้จริงๆไม่แรงนัก

“ เหอ!— พูดจาไปเรื่อยน่าใครจะไปน่าเอ็นดูได้เท่าเจ้ากันหื้อ ”

“ ดูสิ แก้มเจ้ามันน่ากัดยิ่ง “ เผยยิ้มกลบเกลื่อน

[น้องภูติดอกไม้ @Nongtood_TSH]

#TSHรำลึกถึงท่าน

"พวกท่านจะกลับไปเยี่ยมของครัวหรือ? บังเอิญจริงข้าเองก็เช่นกัน”

“วันนี้มิได้มีอะไรมากมาย ท่านกลับไปเยี่ยมครอบครัวเถิด วันนี้เป็นวันดีหนา”

[Xiangyu | 項羽 @XiangYu_TSH]

@ChenFangXin_TSH ” …… “ ได้ยินคำว่าชอบก็เงียบสนิทใบหน้าจากที่ขึ้นสีเล็กน้อยกลับกลายว่าขึ้นชัดกว่าเดิม เขาควรจะทำตัวยังไง ?

เห็นรอยยิ้มที่ดูผิดปกตินั่นก็ตกใจไม่น้อยเข้าไปอีก อะไรกันความรู้สึกนี้ปกติเขาต้องหาทางสู้กลับได้แล้วสิ แต่พอโดนบอกชอบกลับแบบนี้มัน

” ตลกฤา ? ข้าไม่เล่นหนา “

[Xiangyu | 項羽 @XiangYu_TSH]

@ChenFangXin_TSH “ ….. ” ดวงตาเบิกกว้างมองคนเบื้องหน้าอย่างไม่เข้าใจ เขาสั่งให้ทำเพิ่มฤา ? ก็ไม่ รอยยิ้มก็หายไปเช่นเดียวกัน

“ ชอบแก้มข้าฤา ? ”

ถุงจะถามไปแบบนั้นแต่เขาหวั่นไหวยิ่งกว่าแผ่นดินไหวเสียอีก ใบหน้าขึ้นสีเล็กน้อยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ

อาเฉินเล่นเขากลับฤา ?!!

[Xiangyu | 項羽 @XiangYu_TSH]

@ChenFangXin_TSH เซี่ยงอวี๋เงียบเมื่ออถูกสายตาจ้องมองดุมาที่เขา ไหนจะมือที่ถูกคว้าออกไปอีก ถึงจะโดนบ่อยก็ยังไม่ชิน แต่ชอบที่อาเฉินสัมผัสตัวเขานะ

“ เห ปกติก็จับตั้งหลายที่หนา ”

“ เหตุใดพอจับพุงเจ้าถึงได้มีปฏิกิริยาเช่นนี้เล่า ? ”

ยกยิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อยเหมือนจะรู้ว่าทำไมฟางซินถึงเป็นแบบนี้

[Xiangyu | 項羽 @XiangYu_TSH]

@MengPu_TSH เซี่ยงอวี๋นั่งอึ้งกับข้าวที่พูนเต็มชาม เกิดมาทั้งชีวิตมื้อนี้คงเยอะที่สุดแล้วกระมัง

” เจ้าก็ตักมาเยอะไปน่า เห็นข้าเป็นคนกินเยอะฤา ? “

เขาคีบข้าวใส่ปากตามด้วยหมูตุ๋นก่อนจะตาลุกวาวทันที อร่อยใช้ได้สมกับเป็นสหายเขา

[Xiangyu | 項羽 @XiangYu_TSH]

@ChenFangXin_TSH “ ใช่สิเจ้าเป็นแมว ”

“ หูนี่ก็เหมือนแมว ขู่ฟ่อๆ แก้มนิ่มๆ ขนฟูๆ พุงที่น่าจก เหลือเพียงแต่.. หาง ”

ระหว่างที่พูดเขาก็สัมผัสไปทุกอนูที่ร่างกายของฟางซินตั้งแต่หัวยันหน้าท้องแถมบีบให้ด้วย

“ เหมือนขนาดนี้มิใช่ก็แปลกไปหน่อย ”