NPC 01

แอคเคาท์สำหรับโรลเพลย์ NPC คอมมูนิตี้ Yaku no Shi

[NPC 01 @YNS_NPC01]

@YNS_NPC02 !!

[NPC 01 @YNS_NPC01]

@YNS_Ruka [ได้รับเศษเสี้ยวแห่งมิตรภาพ "โนบุยูกิ (1)"]

[NPC 01 @YNS_NPC01]

@YNS_Ruka "เออ ไปไหนก็ไปเลย..บอกแล้วว่าถ้าว่างจะไป"

โนบุยูกิโบกไม้โบกมือให้โดยไม่มองหน้ารุกะ เหมือนไล่มากกว่าบอกลา

"ขอบใจที่มาชวน"
พูดเบาม๊าก..ไม่ตั้งใจฟังจะไม่ได้ยิน

[NPC 01 @YNS_NPC01]

@YNS_Asa [ได้รับเศษเสี้ยวแห่งมิตรภาพ "อิซายะ (2)"]

[NPC 01 @YNS_NPC01]

@YNS_Haruki ฝาแฝดคุยกันต่อจนถึงเวลากริ่งเลิกคาบดัง
บรรยากาศไม่ได้สดใสหรือมีเสียงหัวเราะเคล้ามากนัก เพราะช่วงที่ห่างกันหลายปีย่อมต้องใช้เวลาช่วยสมาน แต่นับว่าดีแล้วที่ได้กลับมาเป็นคู่กันเช่นเดิม

เหมือนว่าทั้งสองจะเก็บกระเป๋าและตั้งใจเดินกลับบ้านพร้อมกัน
ฮารุกิยังดูอยู่ที่เดิมหรือเปล่านะ

[NPC 01 @YNS_NPC01]

@YNS_Kanae "เหอะ..ถ้าไอ้สวะนั่นตาย ตึกในตลาดก็เป็นของของชั้น เหมือนกับที่มันได้จากพ่อของมัน จะคิดให้ปวดหัวไปทำไม"

[NPC 01 @YNS_NPC01]

@YNS_SeiTo [ได้รับเศษเสี้ยวแห่งมิตรภาพ “ชิโนะ (4)”]

รายละเอียดจะส่งให้ทาง DM

[NPC 01 @YNS_NPC01]

@YNS_SeiTo [ได้รับเศษเสี้ยวแห่งมิตรภาพ “ชิโนะ (3)”]

[NPC 01 @YNS_NPC01]

@YNS_SeiTo "อือๆ ตามสบายเถอะ"
ใช้แทนคำขอบคุณคงพอได้มั้ง...
แล้วชิโนะก็นั่งเคลียร์โจทย์ต่อไป

[NPC 01 @YNS_NPC01]

@YNS_Isana [ได้รับเศษเสี้ยวแห่งมิตรภาพ “เซนโกะ (2)”]

[NPC 01 @YNS_NPC01]

@YNS_Haruki [ได้รับเศษเสี้ยวแห่งมิตรภาพ “สึคิโกะ (2)”]

[NPC 01 @YNS_NPC01]

@YNS_SeiTo [ได้รับเศษเสี้ยวแห่งมิตรภาพ “ชิโนะ (2)”]

[NPC 01 @YNS_NPC01]

@YNS_SeiTo [ได้รับเศษเสี้ยวแห่งมิตรภาพ "ชิโนะ (1)"]

[NPC 01 @YNS_NPC01]

@YNS_SeiTo “ฮึ..เอาหนังสือฉันไปก็ตั้งใจเรียนด้วยล่ะ!”
นี่คือการรับคำขอบคุณแบบสุภาพที่สุดแล้ว..

พอพูดถึงคำอวยพรก็ย่นคิ้ว
“หา?...คำอวยพรอะไ—“
อ้าว เขาวิ่งไปแล้ว..ได้แต่งงแล้วเดินกลับเข้าห้อง

[NPC 01 @YNS_NPC01]

@YNS_Kanae นูริกิไม่แสดงความคิดเห็นอะไร ที่จริงแล้วไม่ใส่ใจคำพูดของคานาเอะเลยยด้วยซ้ำ

"ไม่เคยคิด"
ตอบแบบส่งๆ ถามคำตอบคำ
และยังมองไปข้างหน้าแบบไร้จุดหมายเหมือนเดิม

[NPC 01 @YNS_NPC01]

@YNS_Haruki กอดกันจริงๆ นานพอที่ฮารุกิจะได้ซึมซับนาทีแห่งความสุขนี้ไว้ในใจ

สักพักสึคิโกะก็ผละออก ใช้แขนเสื้อเช็ดหน้าตัวเอง
ซัทสึกิเลยหยิบผ้าเช็ดหน้าของตัวเองส่งให้...แฝดน้องคนนี้ขี้แยน่าดู

ทั้งสองคนเริ่มคุยกันอีก เหมือนกำแพงที่กั้นไว้มาหลายปีพังทลายลง

[NPC 01 @YNS_NPC01]

@YNS_Asa @YNS_Ruka อิซายะยิ้มนิดๆแล้วโบกมือลาทั้งสองคนด้วย

"ไว้เจอกันครับ"

มองส่งไปจนกว่าทั้งสองจะลับสายตาแล้วค่อยหันกลับไปมองที่สนามกีฬาต่อ

[NPC 01 @YNS_NPC01]

@YNS_Kanae นูริกินิ่งเฉยดูสงบดี แต่สีหน้าเวลาปกติก็คล้ายคนหงุดหงิดตลอดเวลาอยู่แล้ว

"เลิกพูดถึงไอ้เวรนั่นสักทีเถอะ"

ยังไงก็ปฏิเสธลูกเดียว

[NPC 01 @YNS_NPC01]

@YNS_Haruki ซัทสึกิยังพูดอยู่เรื่อยๆ
สึคิโกะเงียบฟัง
คราวนี้เธอหันไปมองฝาแฝดแล้ว...แต่ฮารุกิมองไม่เห็นว่าสึคิโกะทำหน้าแบบไหนอยู่

จนถึงตอนที่ซัทสึกิโค้งตัวขอโทษ
...สึคิโกะลุกพรวดขึ้น แล้วกอดซัทสึกิไว้แน่น

แฝดพี่เงยขึ้นมาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ จากนั้นจึงยกมือกอดน้องสาวตอบ

[NPC 01 @YNS_NPC01]

@YNS_Kanae "....ชั้นก็ทำตัวตามปกติของชั้น ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนอะไร หรือไปคุยดีๆกับใคร"

"อย่างน้อยก็ดีที่มันไม่วุ่นวายน่ารำคาญเท่าเมื่อก่อน"

คราวนี้คานาเอะก็เห็นว่านูริกิสูบบุหรี่ แบบนี้น่าจะอายุสั้นแหงๆ

[NPC 01 @YNS_NPC01]

@YNS_SeiTo เธอโนทิสแล้ว แต่อีกสามคนเขาคุยกันอยู๋ ไม่เห็นเซย์โตะ

ชิโนะลนนิดๆ มองไปทางกลุ่มเพื่อนที หน้าประตูที ก่อนจะแยกเขี้ยวใส่เซย์โตะแล้วโบกมือให้...แต่เป็นโบกมือไล่ชิ่วๆนะ

[NPC 01 @YNS_NPC01]

@YNS_Asa @YNS_Ruka เกาท้ายทอยเขินๆ

"อื้อ..เลิกเรียนแล้วค่อยลงไปเก็บกระเป๋าล่ะ"

"คือ..ไม่อยากรีบลงไปเพราะกลัวโนบุยูกิคุงยังไม่ออกจากห้อง ที่จริงผมก็ทำตัวไม่ถูกอยู่เหมือนกัน..."