ﾘひｲﾑ

Hozumi Yuta [โฮะสุมิ ยูตะ] l เรื่อยเปื่อย สบายๆ เรียนดี มีแผลตามตัวเป็นระยะ l 173/61 l ที่บ้านเป็นชาวประมงกับเปิดร้านอาหาร ช่วงเช้า-เย็น

[ﾘひｲﾑ @YNS_Yuta]

🤔

[ﾘひｲﾑ @YNS_Yuta]

@YNS_NPC02 "...อึดอัดแย่เลยนะ" ว่าพลางถอนหายใจแผ่วๆให้ ก็คีบแซลม่อนให้นายกินอีก

"มานี่ก็กินให้คุ้มล่ะ อยากกินอะไรก็บอก ไม่ต้องเกรงใจ"

[ﾘひｲﾑ @YNS_Yuta]

[17 เม.ย. 1998]

รอเพื่อนมาตามนัดที่หน้าบ้าน แต่งตัวสบายๆ @YNS_NPC02

[ﾘひｲﾑ @YNS_Yuta]

@YNS_Ruka สะดุ้งเล็กน้อย พอหันไปอาจจะสังเกตได้ว่าที่มุมปากเขามีเลือดซิบอยู่ แก้มซ้ายมีรอยช้ำ

"...หลายเรื่องนะ" ตอบเสียงแผ่วเพราะเจ็บปาก ไหวไหล่เบาๆ "ที่บ้าน...อนาคต..."

"นายไปเที่ยวในเมืองมา?" พิจารณาจากการแต่งตัวโดยคร่าวๆ ก่อนจะสะดุดตากับต่างหูครู่หนึ่ง

[ﾘひｲﾑ @YNS_Yuta]

@YNS_NPC02 มองความเกรงใจพอเป็นพิธีนั่นนะ(...) แน่นอนว่าไม่ได้ว่าอะไรเพราะไม่หวงอยู่แล้ว

"ปกติบรรยากาศบ้านนายตอนกินข้าวเป็นยังไงน่ะ?" ก็ถามเรียบๆเรือยๆ

[ﾘひｲﾑ @YNS_Yuta]

@YNS_NPC02 ไม่ชินกับการโดนโนทิซจากคนแปลกหน้า แม้เป้าหมายจะไม่ใช่ตัวเองก็เถอะ แต่ก็ทำนิ่งไว้

"อยากลองชิมของฉันก็บอกได้" พูดตามปกติ

[ﾘひｲﾑ @YNS_Yuta]

@YNS_NPC02 พนมมือขอบคุณแล้วทานเงียบๆเรียบร้อยด้วยความเร็วตามปกติ แอบเหลือบดูนายด้วยว่าปกติตอนกินข้าวเป็นไง(...)

แต่คิดว่าที่บ้านน่าจะเข้มงวด คงเรียบร้อยดีละมั้ง

[ﾘひｲﾑ @YNS_Yuta]

@YNS_NPC02 "ของมีประโยชน์ไม่ค่อยอร่อยเป็นธรรมดา" ว่าเรียบเรื่อย "แอบกินของไม่ดีบ้างก็ดีแล้ว"

เสี้ยมเพื่อนที่แท้(...) พักหนึ่งอาหารก็มาเสิร์ฟ หน้าตาหน้ากินทีเดียว

[ﾘひｲﾑ @YNS_Yuta]

@YNS_NPC02 เห็นภาพเป็นตัวเองอยู่ร่วมโต๊ะกับพ่อ...อืม คิดแล้วน่ากลัวจริงๆ

"ฉันพอนึกออก..." ว่าเรียบๆ "ข้าวที่บ้านนายเป็นยังไงน่ะ?" อยากรู้วิถีคนรวย

[ﾘひｲﾑ @YNS_Yuta]

@YNS_NPC02 "..." < พวกชอบกินเงียบๆมากกว่าคุย กินเสร็จถึงจะคุย รู้สึกต้องง้างปากตัวเองสักหน่อยระหว่างรอ

"ปกตินายกินข้าวกลางวันกับใครน่ะ?" เดาในใจว่าสาวๆละมั้ง

[ﾘひｲﾑ @YNS_Yuta]

@YNS_NPC02 เรื่องเลี้ยงไม่เถียงอยู่แล้ว-- ก็เดินตามไปพลางหาที่นั่งดีๆ มองป้ายร้านที่โฆษณาว่านำของสดเข้ามาจากตลาดปลาชื่อดัง

เลือกเมนูราคากลางๆหน่อยอย่างข้าวหน้าแซลม่อน โทโร่สับแล้วก็ไข่ปลาแซลม่อน เกรงใจเจ้าภาพอยู่บ้าง

[ﾘひｲﾑ @YNS_Yuta]

@YNS_NPC02 เลิกคิ้วตอนที่บอกว่าจะเลี้ยง อาจเห็นได้ถึงประกายเล็กๆในดวงตา ก็ของฟรีนี่นา(...)

"ถ้านายอยากเลี้ยงฉันก็ไม่มีปัญหา" ไม่ขัดเสี่ย-- "แต่แค่มาเที่ยวด้วยกัน ไม่จำเป็นต้องเลี้ยงหรอก"

ไม่อยากให้รู้สึกว่าเข้าหาด้วยเรื่องเงินๆทองๆด้วย

[ﾘひｲﾑ @YNS_Yuta]

@YNS_NPC02 😨... < สีหน้าในใจ

"...ฉันเริ่มนับถือที่นายเอาตัวรอดมาได้นะ" โตตามกรอบตระกูลไปนี่น่ากลัวค่ดๆ "ถ้าร้านแนวนั้นล่ะ?"

ชี้ไปที่ร้านแบบเปิด เป็นร้านข้าวหน้าทะเล ราคากลางๆ มีคนนั่งทานพอสมควร ดูแล้วน่าจะมีชื่ออยู่นะ

[ﾘひｲﾑ @YNS_Yuta]

@YNS_NPC02 "..." ถ้าพากินข้างทางจะทำนายท้องเสียมั้ยเนี่ย... มองๆร้านอย่างครุ่นคิดพักนึง

"เคยกินฟาสต์ฟู้ดมั้ย?"

[ﾘひｲﾑ @YNS_Yuta]

@YNS_NPC02 รู้สึกเหมือนเลี้ยงลูก(...) จู่ๆก็คิดว่านี่พาตัวเองมาถึงจุดนี้ได้ยังไงนะ... เขาพาเดินออกไป มีร้านอาหารตั้งอยู่ตามรายทาง ส่วนใหญ่ก็ราคากลางๆ

"นายมีอะไรที่อยากกินมั้ย?"

[ﾘひｲﾑ @YNS_Yuta]

@YNS_NPC02 อดคิดไม่ได้ว่าบางทีถ้าหมอนี่โตมาในบ้านที่ดีกว่านี้ก็คงจะดี... แต่คิดไปก็เท่านั้นล่ะนะ

ดูนาฬิกาก็เห็นว่าใกล้เที่ยงแล้ว "เริ่มหิวรึยัง?"

[ﾘひｲﾑ @YNS_Yuta]

@YNS_NPC02 ในที่สุดก็โดนทักเรื่องประเด็นอ่อนไหว...คือไม่มีตัง-- ต้องเก็บไว้กินข้าวกับซื้อของอีกมากมาย(...)

"เคยให้แล้วน่ะ" ว่าไปตามจริงช่วงปีใหม่ "น่าสงสารแพะตัวเล็กๆนะ" เห็นไม่ค่อยจะได้กิน

[ﾘひｲﾑ @YNS_Yuta]

@YNS_NPC02 รู้สึกเหมือนพาไปไหนก็ทริกเกอร์ได้ไปหมดเลย--

ยังคงทำตัวเป็นผู้ปกครอง คือแค่ยืนดูเฉยๆ(...) มองนายด้วยว่าจะทำอะไร ซื้อไปป้อนรึเปล่า

[ﾘひｲﾑ @YNS_Yuta]

@YNS_NPC02 ไม่แน่ใจว่านายจะเริ่มเข้าดราม่านิดๆมั้ย(...)

"...ธรรมชาติของมันนี่นะ" ว่าเรียบๆ "ถ้าได้รับความรักความเอาใจใส่ ก็อาจจะไม่ใช่แบบนี้"

[ﾘひｲﾑ @YNS_Yuta]

@YNS_NPC02 มองภาพนั้นแล้วคิดอะไรนิดหน่อย ไม่ได้ทำอะไรนอกจากยืนพิงรั้วหล่อๆรออีกคนเล่นกับกระต่ายน้อย(.....)

เขาไม่มีท่าทีเบื่อหรือเหนื่อย แค่ยืนเงียบๆเก็บบรรยากาศรอบตัว