از گل فروش، لاله رُخی، لاله میخرید
میگفت: بی تبسمِ گل، خانه بیصفاست
گفتم: صفای خانه، کفایت نمیکند
باید صفای روح یابی، که کیمیاست
خوب است، ای کسی که به گلزارِ زندگی
روی تو همچو لاله، صفابخش و دلرباست
روح تو نیز چون رخِ تو با صفا بُوَد
تابنگری که خانهی تو خانهی خداست