Akıl var mantık var.
Hayatımda hiç restoranım veya gıda üzerine bir işletmem olmadı ama hesap etmek zor değil…
Basit bir hesap yapalım.
Günlük 100 ton sadece köfte satışı yapıldığını okudum bir yorumda. Veri doğruysa; Diğer ürünlerle günlük ortalama 200ton et kullanılıyor diyelim.
Bir işletmenin tağşiş ile kar etmesi için;
en en az %10 et dışı malzeme kullanması gerekir aksi halde niye risk alsın. (ki raporda bırakın %10, binde bir oranında tespit edildiği yazıyor)
Günlük 200ton etin %10 u 20 ton yapar. Bir domuz aşağı yukarı 200 kg gelse 😀;
Günlük 100 adet domuz yapar. Ayda 3000 adet domuz :)))
Tabii bu domuzların yetiştirilmesi nakliyesi kesimi işlenmesi ete karıştırılması falan epey kalabalık bir süreç olsa gerek.
Bırakın 3000 domuzu, 3000 koyun kesilse bir yerde, tüm şehir duyar, görür. Bu kadar domuzun sevkiyatlarıyla birlikte işlenmesi vs uzun bir süreç yakalanmadan kim yapabilir bunu?
Bu kadar büyük bir firma bu riski göze alabilir mi? Tamamen mantık dışı! Yapmak istese bile yapamaz, yapmaz bana göre!
Böylesine büyük bir işletmenin 3-5 domuzla kar etme hedefi olmayacagına göre tamamen saçma ve uydurma bir durum bana göre.
Bunları yazarken, hesaplarken kendimi usta bir tağşişçi gibi hissettim 😀
Köfteci yusuf ürünlerinde domuz var mı bilmem ama, bu işte bir domuzluk olduğu kesin!