Yanling Wang

Professor of economics, Carleton University. Upbringing in China; PhD in the US and work in Canada. Views are personal.

[Manya Koetse @manyapan]

Wie iets positiefs zegt over China, loopt tegenwoordig al snel het risico als propagandist te worden weggezet. Dat bleek deze week opnieuw toen filosoof Sebastien Valkenberg mij in het FD opvoerde als voorbeeld van een ‘hippe influencer’ die bezwijkt voor de aantrekkingskracht van autocratische regimes.

Volgens Valkenberg raken steeds meer mensen in het Westen onder de indruk van verhalen over veiligheid, orde en efficiëntie. China speelt daarin een belangrijke rol. Daarbij verwijst hij naar een interview dat ik eerder gaf aan EW Magazine, waarin ik volgens hem instemmend zou hebben geknikt bij opmerkingen over de vermeende superioriteit van China op het gebied van veiligheid.

Dat is opmerkelijk, omdat ik juist fel sprak over een vervelende ervaring in een Nederlandse trein, waar ik ’s avonds alleen in een coupé werd lastiggevallen door een man die zijn broek naar beneden trok. Het gesprek ging over veiligheid, vrijheid en de vraag hoe verschillende samenlevingen die begrippen wegen.

Dat is geen theoretische discussie. Begin dit jaar zorgde de Chinese kunstenaar en dissident Ai Weiwei voor opschudding toen hij na een bezoek aan China vertelde zich daar op bepaalde manieren vrijer te voelen dan in Europa. Niet omdat China plotseling een liberale democratie zou zijn geworden, maar omdat hij in Europa juist beperkingen en maatschappelijke spanningen ervoer die volgens hem vaak buiten beeld blijven.

Je kunt het met Ai Weiwei eens of oneens zijn. Maar het feit dat juist een van China’s bekendste regimecritici zulke observaties doet, laat zien dat de verhouding tussen vrijheid, veiligheid en maatschappelijke orde complexer is dan vaak wordt voorgesteld. Het gesprek daarover zou gevoerd moeten kunnen worden zonder dat iedere vergelijking met China direct wordt gezien als een verdediging van het Chinese politieke systeem.

Het feit dat politieke vrijheid belangrijk is, betekent niet dat fysieke veiligheid geen onderwerp van gesprek mag zijn. Sinds de heropening van China na covid vragen veel Chinezen zich af hoe vrij democratische Europese landen eigenlijk zijn wanneer je er op klaarlichte dag beroofd kunt worden of wanneer vrouwen zich steeds minder veilig voelen in het openbaar vervoer.

Volgens Valkenberg stellen Chinezen zulke vragen echter niet uit zichzelf. Het zou hun zijn afgeleerd om tegen autoriteiten in te gaan. Des te erger, suggereert hij, dat ook mensen in het vrije Westen daarin meegaan.

Ik ben geen spreekbuis van Beijing maar sinoloog. Al bijna twintig jaar bestudeer ik China, woonde er, reis er regelmatig heen en volg er discussies over censuur, propaganda, technologie en publieke opinie. Ik weet dat Chinezen wel degelijk vraagtekens zetten bij wat autoriteiten zeggen. Mijn lezers weten bovendien dat ik regelmatig schrijf over onderwerpen die voor de Chinese overheid allesbehalve comfortabel zijn.

Maar de grotere kwestie is niet persoonlijk.

Wat mij opvalt, is dat Valkenberg nauwelijks onderscheid maakt tussen China als land, Chinezen als mensen en de Chinese staat als politiek systeem. In zijn wereldbeeld staat het ‘vrije democratische Westen’ tegenover het ‘autocratische China’, waarbij China vrijwel volledig samenvalt met Xi Jinping en de Communistische Partij. Wie vervolgens iets positiefs opmerkt over ontwikkelingen in China, loopt al snel het risico te worden gezien als iemand die propaganda verspreidt.

Dat is een problematische manier van kijken. Niet alleen omdat het weinig ruimte laat voor nuance, maar ook omdat het leidt tot een versimpeld beeld van China zelf. Terwijl iedere stap van Donald Trump uitgebreid wordt geanalyseerd, blijft de kennis over China in Nederland opvallend beperkt.

Juist in een essay over de gevaren van beeldvorming valt op hoe gemakkelijk Valkenberg Chinezen neerzet als een homogene massa die nauwelijks kritisch zou nadenken. Tegelijk grijpt hij terug op een van de bekendste misvattingen over China: het idee dat iedere burger via een allesomvattend sociaal kredietsysteem voortdurend wordt beoordeeld en gescoord.

Dat beeld van een systeem waarin iedere burger een persoonlijke puntenscore krijgt, is inmiddels door onderzoekers overtuigend ontkracht. Toch blijft dit verhaal hardnekkig terugkeren in het publieke debat. Ironisch genoeg laat dat zien hoe ook hoogopgeleide mensen zich kunnen laten meeslepen door techno-oriëntalistische mythes en desinformatie.

Dat betekent niet dat er geen reden is om kritisch te zijn op China. Integendeel.

China kent censuur. Politieke vrijheden zijn beperkt. Dissidenten staan onder druk. De staat oefent vergaande controle uit over delen van de samenleving en de digitale macht van de Communistische Partij is groot. Dat zijn belangrijke onderwerpen waarover geschreven en gediscussieerd moet worden.

Maar juist omdat die problemen bestaan, hebben we geen Orwelliaanse schrikbeelden nodig. Wie China serieus wil begrijpen, moet bereid zijn de werkelijkheid onder ogen te zien zoals die is, niet zoals zij het best past binnen een ideologisch verhaal.

Je kunt erkennen dat Chinese steden veiliger zijn geworden zonder censuur goed te praten. Je kunt waardering hebben voor de kwaliteit van de infrastructuur zonder staatscontrole te verdedigen. En je kunt vinden dat er meer gedaan moet worden voor de veiligheid van vrouwen in het Nederlandse openbaar vervoer zonder als bewonderaar van een autoritair regime te worden weggezet.

We leven in een tijd waarin het debat over China steeds vaker wordt gedomineerd door uitersten. Sommigen zien het land als een wonderstaat, anderen uitsluitend als een dystopische nachtmerrie. Beide beelden schieten tekort.

Juist nu China’s geopolitieke invloed groeit, hebben we behoefte aan kennis, context en nuance. En nu Europa worstelt met zijn eigen problemen, kan het geen kwaad ook af en toe kritisch naar onszelf te kijken.

De kracht van onze democratie zou niet moeten afhangen van hoe zwart we het beeld van China kunnen inkleuren. Wie alleen naar de lelijkheid kijkt, ziet China niet.

[Anita Anand @AnitaAnandMP]

Today, I welcomed Minister Wang Yi to Canada. The Minister’s visit was the first visit of a Chinese Foreign Minister in over ten years, and an important step in our bilateral relationship.

We agreed that Canada will be a country of honour at the China International Import Expo, and committed to meet at least annually as foreign ministers to work closely to resolve sensitive issues.

We also agreed collaborate in key industries like agriculture, clean tech, energy and manufacturing, and re-open a dialogue on national security concerns. I also announced a Canadian creative industries trade mission to China in the Fall.

Communication between our governments is vital, which is why Minister Wang Yi and I agreed to meet again at the ASEAN summit in July.

[陈剑Jason @jason_chen998]

这次美国访华晚宴坐在马斯克和库克中间C位最亮眼的，是蓝思科技创始人周群飞，从农村打工妹到中国女首富，完全没有任何背景全靠自己白手起家。她出生在湖南的一个小村庄，5岁时母亲去世，父亲也因工伤残疾双目失明，家徒四壁，16岁交不起学费被迫辍学去广东打工，在一家工厂流水线打磨玻璃，白天干活，晚上疯狂自学，考了会计证、电脑操作证等技能证书，��这样过了几年，她���着靠打工攒的2万块，拉上哥哥姐姐、嫂子姐夫等8个亲戚，在深圳开了一家小作坊，做手表玻璃加工，她一个人修机器、跑销售，就这样又干了4年。
到了2000年后手机行业开始大规模发展，一次偶然的机会她的手表玻璃厂接到了TCL手机屏幕的订单，她看到了手机玻璃市场的巨大潜力，于是迅速成立了蓝思科技，专门负责手机玻璃的生产研发和销售，一开始只做国产手机和山寨机，但是直到有一次想谈下摩托罗拉的订单，但外企的质量要求非常严格，她赌上几乎全部的资源配合摩托罗拉，拿下了全球销售超过1亿台的V3订单，直接把蓝思科技推到了行业领先位置，随后顺利拿下诺基亚、三星等外企。
关键的转折点又一次出现在了2007年，当时乔布斯发布初代iPhone，彻底把手机往全玻璃触屏的方向变革，乔布斯那变态的工艺要求全球都找不到符合的厂商，周群飞敏锐的意识到这又是一个巨大的机会，于是带领团队和苹果工程师联合攻关了3个月，突破关键工艺，成功量产了第一代iPhone玻璃面板，从此拿下苹果长期合同，后续的iPad、MacBook等几乎所有苹果设备全部都交给了蓝思科技，也帮助蓝思科技在触摸玻璃面板领域成为全区最大公司。
这也是为什么她能坐在库克旁边，那为什么马斯克也坐在她旁边呢？
蓝思科技在玻璃面板干到全球第一后，开始往更加多��的智能化设备发展，包括汽车座舱和机器人，其中汽车领域包括车窗、中控等已经拿下了特斯拉、宝马、奔驰、理想等30家车企，机器人领域则主要负责关节、传感器等部件，这些都和马斯克的业务有深度重合。
一个15岁辍学只有初中文凭的女生，从湖南农村出来白手起家成为中国女首富，40年后进入中美会谈，坐在了马斯克和库和中间，这就是周群飞的故事。

[China pulse 🇨🇳 @Eng_china5]

Decorating roads with flowers gives a place a completely different feel. The diverse colors and fragrant scents create a relaxing environment and relieve stress while driving or walking.

The presence of green spaces and flowers also enhances the sense of beauty and order, making cities more vibrant and attractive.

Welcome to China.

[Mitch Presnick 柏力 @mitchpresnick]

This is what virtually every major U.S. CEO says about China—and it underscores my view that Trump’s approach is fundamentally pragmatic, not ideological.

[Yuen Pau Woo @yuenpauwoo]

Foreign interference is a serious concern.

But assuming Chinese-Canadian organizations are foreign agents simply because they celebrate culture, promote trade, or have ties with China is reminiscent of the 1923 Chinese Exclusion Act.

[Mao Ning 毛宁 @SpoxCHN_MaoNing]

An unforgettable evening in Liuyang, China’s fireworks capital, where the legacy of 9th-century gunpowder lives on in a spectacular show.

[Senate of Canada @SenateCA]

Happiness, prosperity and longevity to all those celebrating Chinese New Year!

#SenCA #ChineseNewYear #YearOfTheHorse

[Science girl @sciencegirl]

Wang Xifa is a Chinese food artist who turns everyday ingredients into carefully arranged compositions that look more like visual art than meals.

[Gandalv @Microinteracti1]

The BBC video portrays China as the world’s largest manufacturing power, highlighting its leadership in electric vehicles, solar panels, wind power, batteries, robotics, and the processing of rare earths.

It states that China does not require trading partners to adopt its ideology and does not force countries to choose between China and the United States.

The video also points to China’s extensive high speed rail network and includes personal observations describing the country as safe, orderly, and socially functional, with friendly people and everyday trust in public spaces.

Stay connected,
Follow Gandalv @Microinteracti1

[Yuen Pau Woo @yuenpauwoo]

The majority of Chinese Canadians want better or least normal relations between Canada and China, including those who know China better than @isaacstonefish. I certainly know the mood of Chinese Canadians better than he does.

[Yanling Wang @YanlingWang_CU]

@NeysunM 惬意

[Alexander Boyd @alexludoboyd]

so cool to hear my buddy @colemcfaul on NPR! interviewed by @EmilyZFeng no less! star struck by my boy

https://t.co/QMg6Wlh5bX

[Cole McFaul @colemcfaul]

Hoping we adopt a targeted approach to research security.

But mass revocations of Chinese student visas will undermine US tech advantages.

>80% of Chinese STEM PhDs stay in the US post-grad. When they do, the US benefits.

Intl students are core to US S&T. Here's why 🧵
/15

[China Daily @ChinaDaily]

Despite Washington's hefty #tariffs against Beijing kicking off early in April, #China's exports surged by 9.3 percent year-on-year in the same month — a stronger-than-anticipated performance underpinned by the country's competitiveness and the effectiveness of its policies, analysts and executives said. https://t.co/wiGBB6eBI2

[Ralph Ossa @OssaRalph]

Tariffs are making a comeback. In my latest blog post, I take a close look at what they actually do. On 16 April, we will release our trade forecast, providing a comprehensive quantitative analysis.

https://t.co/04OwSWyziL

[Branko Milanovic @BrankoMilan]

Reading articles about China these days requires suspension of common sense. They invariably begin with lack of growth and economic crisis to continue with the complaints that China is overproducing everything from EVs to steel & has expanded production too fast.

[Yanling Wang @YanlingWang_CU]

@mitchpresnick This is so exciting. Congratulations!

[Arnaud Bertrand @RnaudBertrand]

Biden says "China is determined to dominate these industries. I'm determined to ensure America leads the world in them."

Let's see where we are today:
- Steel: China 54% global market share, vs US 4.3% (https://t.co/nejIr9UL4b)
- Aluminum: China 55% share, vs US 1.5% (https://t.co/ZkXoon0QKv)
- EVs: China 60% share, vs US 8% (https://t.co/CtdNdMTusd)
- Solar panels: China 78% share, vs US 2% (https://t.co/nM6FQqjm7W)
- Semiconductors: China 7% share, vs US 48%
(https://t.co/zv8vhRTxXn)

In other words, except in semiconductors, the US has about zero chance in hell to "lead the world" in any of those industries given China already completely dominates them.

And it's certainly not with tariffs that they'll catch up. Solar panels is a good case study because the US has had tariffs on them since 2012 (https://t.co/ZM3LT1hiQt). The tariffs did considerably reduce the number of Chinese solar panels coming to the US (86% drop over the 2012-2020 period: https://t.co/KS6cMEBUmY) BUT it did nothing to revitalize the US solar industry. Despite the country pouring billions of dollars in subsidies to do just that since introducing the tariffs, the US ends up with a negligible 2% global market share... And it did nothing to prevent China from dominating the global market since that's the one industry where they have the biggest global market share at an incredible 78%.

Will even higher tariffs somehow change this? It's like doubling down on a "solution" that's proven obviously counterproductive..

[L. Pauline Rankin @CU_Provost]

This IWD 2024, we're celebrating the impact of women globally and acknowledging ongoing struggles for equality. @Carleton_U, I’m inspired daily by our women scholars, staff and students. Championing diversity and inclusion matters! #IWD2024 #InvestInWomen