Olivia
Online
Xian Yu | 姚娴瑜 (ประสบด่านเคราะห์ทั้งเดือน)
@Yaopeilan
✦ 【姚娴瑜】 Yáo Xián Yú ✦ เหยาเสวียนอวี้ | เพ่ยหลัน · ผู้รับฟังเสียงสรรพสิ่ง เงาเสียงสะท้อนนภา | เทพปกปักษ์ ตำแหน่ง: เสิ่นอู๋ | 2089y #TSHcommuSS2 #TSHcommu
อิงฮวาโหลว
Joined September 2025
180 Following
166 Followers
2.5K Posts
Pinned Tweet
「 玉兰清风拂面，素白花瓣随风舞
征兆——有神静听你心声
—姚娴瑜·霈兰，万物之声守护者 」
「 ยามลมอวี้หลันพัด กลีบดอกขาวลอยอาบแสง
นั่นคือสัญญาณว่ามีเทพองค์หนึ่งเฝ้าฟังเสียงใจของเจ้า
—เหยาเสวียนอวี้ ผู้สักการ์ณาเสียงสรรพสิ่ง 」
doc • https://t.co/mXbrw73rsT
#TSHcommuSS2 #TSHcommu
@huihuangcai ( ดี ดีเพราะว่าฮุ่ยหวงโต ถ้าฮุ่ยหวงไม่โตเดี๋ยวกลายเป็นว่ากินเด็ก )
( โตเถอะ อยากเป็นเทพปกปักษ์ที่ดี )
( หย่อนภาพตอนเด็กไว้! ไม่น่าโตเลย 💔 )
( หย่อนภาพตอนเด็กไว้! ไม่น่าโตเลย 💔 )
@LiuFan_TSH ( เค้าว่าคุณต้องฮึ้บขึ้นมาทำชั่วสักมูแล้วค่ะ! )
“เหล่าเทพมิได้ถูกมองสูงส่งไปตลอด แลก็มิได้บริสุทธิ์ดังที่ท่านกล่าว”
“พวกเราล้วนมีความคิดเป็นของตนเอง เพียงแต่มีกฎเกณฑ์ที่เคร่งครัด แตกต่างจากเผ่ามารเท่านั้น”
“ในสายตาผู้คน เผ่ามารย่อมเป็นฝ่ายชั่ว ส่วนเหล่าเทพย่อมดูสูงส่งกว่า…”
เขาเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวต่อช้า ๆ
“ทว่า เพียงถ้อยคำไม่กี่คำ ทวยเทพก็อาจกลับกลายเป็นปีศาจในสายตาผู้อื่นได้แล้ว”
“หากให้ข้าพูดตามที่คิด เห็นทีพวกเราจักใกล้เคียงกับมนุษย์มากกว่าที่ใครยอมรับ มีทั้งโลภ โกรธ หลง เพียงแต่เทพส่วนใหญ่มักทะนงตนว่าบริสุทธิ์ เพราะถือกำเนิดมาเป็นเทพตั้งแต่ต้น”
“หารู้ไม่…ยังมีผู้คนอีกหลายเผ่าพันธุ์ที่มีจิตใจดีกว่าเทพเสียอีก”
เขากล่าวพลางยิ้มบาง ๆ ราวกับมิได้ถือสาในความจริงนั้น
“ท่านเองก็เคยเห็นความวุ่นวายในที่ประชุมเหล่าเทพมาแล้ว ความโกรธ ความระแวง ความแตกแยก การใส่ร้ายกัน แม้จักมีหลักฐานปรากฏชัดเพียงใดก็ตาม”
“เทพ…ก็เป็นเช่นนี้”
เขาหยุดพูดไปชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงแผ่วลงเล็กน้อย
“ที่ข้ายังอยู่ครบสามสิบสองได้ เห็นทีคงเป็นเพราะความเมตตาของนฤบาลมารกระมัง”
ถ้อยคำนั้นจบลงพร้อมเสียงหัวเราะเบา ๆ
“เพราะโดยมากแล้ว เทพที่ได้พบกับนาง นางก็มิได้กระทำอันใดรุนแรง เพียงคงเห็นว่า…มิมีค่าพอให้เหลียวแลกระมัง”
เมื่ออีกฝ่ายเอ่ยถึงภูติน้อย เขาก็เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้นเล็กน้อย
“ผู้ที่หลับใหลอยู่…เป็นคนสนิทของนางหรือไม่ หากเป็นเช่นนั้น คงน่าเสียใจไม่น้อย”
เขานึกอะไรขึ้นได้ จึงเอ่ยเสริมอย่างครุ่นคิด
“อ่า…หรือว่าข้าเคยได้ยินเรื่องนี้มาบ้างแล้ว? เรื่องราวช่างมากมายเหลือเกิน ทั้งโชวเหยี่ยนเองก็ด้วย แต่หากเป็นเรื่องใหญ่โตจริง ทางสวรรค์คงมีข่าวแจ้งมาถึงพวกเราแน่นอน”
เขาถอนหายใจเบา ๆ ราวกับยอมรับชะตาที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
“ข้าเองก็…มีเรื่องที่จำต้องไปรายงานต่อสวรรค์เบื้องบนเช่นกัน”
เหมือนจะผงกหัว แต่แล้วก็ส่ายหัวออกมา
“จักกล่าวเช่นนั้นก็มิผิดนัก”
สุ้มเสียงอ่อนนุ่มเอ่ยขึ้น พลางนึกย้อนถึงเหตุการณ์ก่อนหน้า
“คราแรกข้าเห็นว่าเป็นการพูดคุยปกติของเผ่ามาร”
ภาพมารล่มเรือนอนจมกองเลือด ภายใต้ฝ่าเท้าขององค์ราชันเผ่ามาร ผุดขึ้นมาในความคิด—ภาพที่ผู้ใดพบเห็นก็ย่อมรู้ได้ทันทีว่าไม่อาจเรียกว่าปกติได้ ทว่าองค์เทพปกปักษ์ผู้นี้กลับรับรู้ถึงความสัมพันธ์ที่แฝงอยู่ หากคิดจะสังหารกันจริง อีกฝ่ายคงสิ้นชีวิตไปนานแล้วก่อนที่เขาจะได้เห็นเหตุการณ์นั้น
“แต่เมื่อได้พบนฤบาลมารเข้า…เรื่องกลับใหญ่โตขึ้นเสียทีเดียว
ข้าเพียงเดินไปส่งผู้บาดเจ็บกลับสู่ดินแดนเท่านั้นเอง”
“และดูเหมือนว่าเป้าหมายของนาง ครานี้จักมิใช่เทพอีกตามเคย หากเป็นมารด้วยกันเองเสียมากกว่า”
เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยสรุปด้วยน้ำเสียงครุ่นคิดปนสงสัย
“อืม…หากจักกล่าวกันตามตรง เรื่องนี้ก็ดูคล้ายศึกแย่งชิงอำนาจของพวกมนุษย์อยู่ไม่น้อยกระมัง?”
“ท่านเล่า…มีสิ่งใดเกิดขึ้นบ้าง”
สุดท้ายก็วกกลับมาที่เดิม ผู้ที่ถูกพาดพิงว่าเป็นคนซนกลับเบนสายตาหลบไปเล็กน้อย
“หากข้ากล่าวว่า ข้าเพียงออกไปเดินเล่นเท่านั้น…ท่านจักเชื่อหรือไม่เล่า”
น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาฟังดูเรียบง่ายราวกับเป็นเรื่องที่ไม่ควรมีผู้ใดตั้งข้อสงสัย ถ้อยคำที่เอ่ยออกมาฟังดูเป็นเรื่องธรรมดา หากผู้ใดได้ยินก็คงยากจะเชื่อทั้งสิ้น และดูเหมือนเหยาเสวียนอวี้เองก็พอจะรู้ว่าอีกฝ่ายคงมิได้เชื่อคำพูดนั้นนัก
“อ่า…จักกล่าวเช่นไรดีเล่า”
เสียงนั้นทอดยาวออกมา คล้ายกำลังชั่งใจว่าจะเริ่มต้นอธิบายจากจุดใด พลางยิ้มบาง ๆ คล้ายกำลังค้นหาคำอธิบายที่ฟังดูปลอดภัยที่สุด
“ข้าก็เพียง…เดินไปเรื่อย ๆ เท่านั้น”
เขาเว้นจังหวะ กล่าวจบก็รีบเสริมขึ้นมาอย่างไม่ทันคิดนัก
“เพียงแต่สถานที่ที่เดินอยู่นั้น…ออกจะผิดแผกจากปกติไปสักหน่อย”
เขาหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงเดิม ราวกับเป็นเรื่องเล็กน้อยจนไม่ควรกล่าวถึง
“และก็…บังเอิญพบมารเหมันต์ มารล่มเรือ รวมถึงนฤบาลมารเข้าเท่านั้นเอง?”
ประโยคสุดท้ายถูกเอ่ยออกมาอย่างสบายอารมณ์เกินเหตุ คล้ายเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าควรบอกไปให้ครบ
เขาปล่อยให้อีกฝ่ายกล่าวต่อไป ขณะตนเองตักข้าวต้มรับประทานอย่างเชื่องช้า ความคิดพลันไหลตามถ้อยคำที่ได้ยิน ดูท่าเทพปกปักษ์คงมองว่าท่านนั้นเป็นบุคคลที่เด็กน้อยยากจะชื่นชอบ ความเคร่งครัดที่ยึดมั่นในระเบียบแบบแผน หากเด็กคนใดต้องเผชิญ ก็คงมีแต่น้ำตาเป็นแน่ นับว่ายังดีที่ท่านนั้นยังพอมีรอยยิ้มให้เห็น มิฉะนั้นคงน่ากลัวยิ่งนัก
“สบายดีก็ดีแล้ว”
เขาเอ่ยขึ้นพลางวางช้อนลง เสียงนุ่มนั้นแผ่วสงบ
“เรื่องเช่นนี้ คงต้องอาศัยเวลาเยียวยาจิตใจอยู่ไม่น้อย เพียงผู้ใหญ่ยังต้องใช้เวลานาน นับประสาอะไรกับเด็กเล่า จะไม่ให้เป็นห่วงได้อย่างไร”
ถ้อยคำถูกเอ่ยออกมาอย่างเรียบง่าย นัยน์ตาหงส์สีทองทอดมองไปยังเทพมรรยาทซึ่งกำลังถอนหายใจเบา ๆ
เขาเอียงศีรษะเล็กน้อย คล้ายครุ่นคิด ก่อนจะยกมุมปากขึ้นบาง ๆ ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้
“หากท่านเป็นครูสอนสั่งเด็ก…”
เขาเว้นจังหวะเล็กน้อย ราวกับตั้งใจแกล้ง
“เด็กน้อยคงหวาดกลัวจนไม่กล้าเงยหน้ามองเป็นแน่”
แล้วจึงเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงที่เจือแววหยอกเย้าอย่างไม่ปิดบัง
“เพียงนั่งอยู่เฉย ๆ ก็เคร่งครัดถึงเพียงนี้ ข้ายังอดสงสารเด็กผู้นั้นมิได้เลย”
ดวงตาหงส์ทองสบมองอีกฝ่าย ก่อนจะเอ่ยถามต่อ
“เหนื่อยหรือ? หมายถึงผู้ใดกันเล่า??”
“หรือว่าที่ถอนหายใจเมื่อครู่…ท่านกำลังเหนื่อยกับใครบางคนอยู่กันแน่”
“ข้ามิรู้ว่าท่านใช้หลักใดในการตัดสินเรื่องผิดมรรยาท…แต่ก็คงมีกฎเกณฑ์ของมันกระมัง”
เขาเอ่ยขึ้น ก่อนจะยกช้อนตักข้าวต้มขึ้นชิมเพียงคำหนึ่ง แล้วจึงกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงสงบ
“สำหรับข้า เรื่องผิดมรรยาทนั้นย่อมต้องพิจารณาถึงความหนักเบา หากเป็นเพียงความผิดพลาดเล็กน้อย ก็มิควรถือสาอันใดนัก”
“อาจมีเพียงการตักเตือนบ้างเท่านั้น? ท่านเองก็คงมีกฎเกณฑ์ในการแยกแยะถูกผิดอยู่แล้ว มิใช่หรือ”
คำถามนั้นถูกเอ่ยออกไปอย่างไม่จริงจังนัก ราวกับมิได้คาดหวังคำตอบอย่างแน่ชัด
“ที่ข้าคิดเช่นนี้…คงเป็นเพราะได้เฝ้าทอดมองสิ่งเหล่านี้มาเป็นเวลานานกระมัง”
เขากล่าวต่ออย่างแผ่วเบา
“เมื่อเฝ้าทอดมองโลกมานานพอจะรู้ว่า…ความโลภ คือรากเหง้าของหายนะทั้งปวง”
“ความโลภส่วนตนของผู้คนนั้น ย่อมก่อให้เกิดความเดือดร้อนไม่ทางตรงก็ทางอ้อม หากได้ลิ้มรสความโลภเพียงครั้งเดียว ก็ย่อมถวิลหาสิ่งที่ใหญ่กว่ากว่าเดิมไม่รู้จบ”
“เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเวลานี้…จะเรียกว่าเป็นผลจากความโลภ ก็คงไม่ผิดนัก”
มือเรียวตักเนื้อปลาขึ้นมาชิมอย่างเชื่องช้า ราวกับมิได้เร่งรีบสิ่งใด ก่อนจะหยุดชั่วครู่
“แล้วเด็กน้อยผู้นั้น…สบายดีหรือไม่”
เขาเลิกคิ้วขึ้นเพียงเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำถามนั้น ก่อนจะส่งถ้วยชาคืนไป และรับชามข้าวต้มปลาไว้ในมือ ดวงตาหงส์สีทองทอดมองไอร้อนที่ลอยกรุ่นจากอาหารตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยเสียงนุ่ม
“ท่านก็คิดว่าสิ่งนั้นหาใช่หน้าที่ของข้าไม่ อย่างนั้นหรือ?”
ถ้อยคำที่เอ่ยมิได้แฝงการตำหนิ หากเป็นเพียงคำถามที่เกิดจากความฉงนใจเท่านั้น
“ท่านคือเทพแห่งมรรยาท ส่วนข้า…เป็นเทพปกปักษ์ หน้าที่นั้นย่อมปรากฏอยู่แล้วในนามของข้า”
เขากล่าวโดยมิได้เงยหน้าขึ้น เพียงทอดสายตามองชามข้าวต้มปลาที่ยังคงส่งไออุ่นอย่างเงียบงัน
“โดยมากแล้ว…เรื่องส่วนตนมักนำพาไปสู่การศึก และจบลงด้วยชีวิตผู้คนที่ต้องล้มตาย”
เขาเว้นจังหวะ ก่อนจะกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงแผ่วต่ำ
“ข้าเอง…ก็หวังให้เรื่องนี้สิ้นสุดลงโดยเร็วเช่นกัน”
“ทว่า ดูท่าแล้ว…คงหาได้เป็นเช่นนั้นไม่”
@huihuangcai (แปลกดี เปิดแจ้งเตือนแล้วแท้ๆ.....)
( พี่ตอบนุตอนไหนคะ /ตบทวิต ก็ว่ารู้สึกแปลกๆว่าตอบแล้วหรือเปล่า 😭 )
@Yaopeilan ครั้นเห็นว่าลืมตาขึ้นมาแล้ว หลิงหูฮุ่ยหวงก็เดินกลับไปเปิดปิ่นโตไม้รินชาขิงแบ่งจากกา รวมถึงตักเนื้อปลากับผักลงถ้วยข้าวต้มให้
“อภัยข้าเถิด เห็นท่านเจ็บตัวเดือนละทีสองทีเช่นนี้ ข้าก็ไม่แน่ใจว่าควรนิยามอย่างไรนอกจากซน”
ดูจะไม่สำนึกผิดแม้แต่น้อย แต่ก็มิได้ว่ากล่าวเป็นจริงเป็นจัง
+
( นุมาเป็นชิปเปอร์ค่ะ 😭😭)
หมอกไอหนาวปกคลุมทั่วบริเวณหน้าผา ทอดสายตาลงไปจากที่ตรงนี้ก็ปรากฎภาพของเมืองที่มีหิมะปกคลุมตลอดทั้งปี ใบของต้นจันทราขาวสว่างงดงามอยู่ท่ามกลางความมืดสลัวของฟ้าสาง บ้านเรือนร้านค้ายังคงปิดสนิทในยามเช้าตรู่ แต่กระนั้นก็ยังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของผู้คนและการใช้ชีวิต
เรือนผมสีดำพัดปลิวไปตามสายลม เช่นเดียวอาภรณ์ลากยาว นัยน์ตาที่มองแล้วดูคลับคล้ายกับดอกไม้แห่งสายลมค่อย ๆ หรี่ลงจนปิด หมุนตัวก้าวเดินไปยังทิศทางหนึ่งที่ไร้ใครคนใดจะสัมผัสและรับรู้
เสียงนิ่งทุ้มพึมพัมออกมาอย่างเรียบเฉยจนไม่อาจรับรู้ได้ถึงความรู้สึกใด
“นี่..น่ะหรือ”
แสงจากรุ่งอรุณสาดส่องไปทั่วพื้นที่
เป็นดั่งเคย ไม่เคยแปรเปลี่ยนแม้ใครจะจากไปหรือกลับมา…ใช่หรือไม่กันนะ?
.
.
.
‘เคยได้ยินชื่อของเมืองตงชิงซานหรือไม่’
‘อะไร’
‘ลือกันว่าที่แห่งนั้นถูกสร้างขึ้นจากเทพบรรพกาล เห็นว่าคราวนี้จักไปเยี่ยมเยือนได้แล้วหนา’
‘..อะไรของเจ้า’
‘?’
‘เมื่อวันก่อนยังคิดอยากให้ข้าทำสงคราม คราวนี้กลับทำตัวราวกับคิดอยากเดินทางท่องเที่ยว’
‘... เอาเถอะน่า ท่าน[ ] หากจะไปด้วยกันก็อย่าบ่นให้มากความนัก’
‘ใครจะไปกับเจ้า’
‘ท่านไง’
‘...’
‘ไปเมืองตงชิงซานด้วยกันเถิด’
‘...’
‘ไปกับข้า’
![Tongshingsan's tweet photo. หมอกไอหนาวปกคลุมทั่วบริเวณหน้าผา ทอดสายตาลงไปจากที่ตรงนี้ก็ปรากฎภาพของเมืองที่มีหิมะปกคลุมตลอดทั้งปี ใบของต้นจันทราขาวสว่างงดงามอยู่ท่ามกลางความมืดสลัวของฟ้าสาง บ้านเรือนร้านค้ายังคงปิดสนิทในยามเช้าตรู่ แต่กระนั้นก็ยังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของผู้คนและการใช้ชีวิต
เรือนผมสีดำพัดปลิวไปตามสายลม เช่นเดียวอาภรณ์ลากยาว นัยน์ตาที่มองแล้วดูคลับคล้ายกับดอกไม้แห่งสายลมค่อย ๆ หรี่ลงจนปิด หมุนตัวก้าวเดินไปยังทิศทางหนึ่งที่ไร้ใครคนใดจะสัมผัสและรับรู้
เสียงนิ่งทุ้มพึมพัมออกมาอย่างเรียบเฉยจนไม่อาจรับรู้ได้ถึงความรู้สึกใด
“นี่..น่ะหรือ”
แสงจากรุ่งอรุณสาดส่องไปทั่วพื้นที่
เป็นดั่งเคย ไม่เคยแปรเปลี่ยนแม้ใครจะจากไปหรือกลับมา…ใช่หรือไม่กันนะ?
.
.
.
‘เคยได้ยินชื่อของเมืองตงชิงซานหรือไม่’
‘อะไร’
‘ลือกันว่าที่แห่งนั้นถูกสร้างขึ้นจากเทพบรรพกาล เห็นว่าคราวนี้จักไปเยี่ยมเยือนได้แล้วหนา’
‘..อะไรของเจ้า’
‘?’
‘เมื่อวันก่อนยังคิดอยากให้ข้าทำสงคราม คราวนี้กลับทำตัวราวกับคิดอยากเดินทางท่องเที่ยว’
‘... เอาเถอะน่า ท่าน[ ] หากจะไปด้วยกันก็อย่าบ่นให้มากความนัก’
‘ใครจะไปกับเจ้า’
‘ท่านไง’
‘...’
‘ไปเมืองตงชิงซานด้วยกันเถิด’
‘...’
‘ไปกับข้า’](https://pbs.twimg.com/media/G-84s71XgAAT4dG.jpg)
ครั้นเห็นท่วงท่าการปรนนิบัตินั้น เหยาเสวียนอวี้ก็อดพยักหน้าอย่างพึงใจไม่ได้ ดูท่าจะพอใจกับการดูแลในครานี้อยู่ไม่น้อย (?)
ทว่าเพียงอีกฝ่ายเอ่ยปาก ดวงหน้าที่แต้มด้วยความพอใจก็พลันกระตุกเล็กน้อย คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันจาง ๆ
“เทพมรรยาท นั่นเรียกการปฏิบัติหน้าที่”
ริมฝีปากบางเอ่ยโต้กลับแทบจะในทันควัน
กระนั้น เมื่อถ้วยชาถูกยื่นมาตรงหน้า คำพูดโต้แย้งก็หยุดลง เหยาเสวียนอวี้ยื่นมือรับมาอย่างไม่ถือสา ก่อนจะเอ่ยเสียงอ่อนนุ่ม
“ขอบคุณ”
กล่าวจบก็รับ 'สินบน' นั้นมาโดยดี ยกถ้วยขึ้นจิบชาอุ่นช้า ๆ ราวกับไม่รู้ไม่ชี้
ชั่วขณะหนึ่งจึงเอ่ยเสริมในใจ—
ถือเสียว่าข้าจักไม่เอ่ยแย้งให้มากความ เพราะสินบนถ้วยนี้แล้วกัน
เหยาเสวียนอวี้ขยับกายเพียงเล็กน้อย ก่อนจะหยัดลุกขึ้นนั่งเมื่อได้ยินเสียงเอ่ยเรียกนามของตน
เขาจัดแจงอิริยาบถอย่างเรียบร้อย มือเรียวข้างหนึ่งสะบัดชายอาภรณ์ยาวที่คลี่อยู่ ก่อนวางลงบนหน้าตักอย่างสงบเสงี่ยม
“เทพมารยาท?” สุรเสียงเอื้อนเอ่ยแผ่วเบา แฝงไว้ด้วยความประหลาดใจ มิคาดคิดว่าจะได้พบอีกฝ่าย ณ ตำหนักเยียวยาแห่งนี้
“ท่าน…?” ราวกับจะซักถามว่ามาเพื่อสิ่งใด ทว่าดวงหน้างามซึ่งเพิ่งลืมตาตื่นกลับกลืนคำถามนั้นลง ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นถ้อยคำอื่นแทน
“เป็นข้า…ซนหรือ?”
“เอ่ยผิดไปหรือไม่?”
เขาขมวดคิ้วน้อย ๆ น้ำเสียงยังคงอ่อนโยน หากรอยยิ้มที่คลี่ออกกลับบ่งบอกชัดว่าองค์เทพปกปักษ์เพียงเอ่ยยียวนเท่านั้น มือเรียวหยิบพัดขึ้นมาบิดเล่นอยู่ที่ชายพัด ปิดครึ่งล่างของใบหน้าไว้ พลางยิ้มจนดวงตาโค้งงอ
“ข้าจำได้ว่า…ยังมิได้กระทำอันใดเลย“
@Luofangrong_TSH ( มันคือชะตาที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง )
( อันนี้คือ ตกใจกลัวสุดขีดและสลบ โอ้โห ปริ้นเซสมากลูกแม่—)
- เทิร์นสุดท้าย -
[ ภายในป่า]
@XiangRong_TSH @Jiangyanzhiyuan @ZhaoCangmin_TSH @feithegoat001
นางปาท่านราวกับปาลูกบอลของเล่นลูกหนึ่งไปทางตัวของเจี้ยงเหยียนเมื่อได้รับคำตอบของคำถามตน มุ่งหน้าไปยังทิศทางหนึ่งโดยไม่รีรอเสวนา
จะตามไปหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับพวกท่านแล้ว
_____
[ เขตแดนติดกับแดนมาร ]
@Yaopeilan @MengPu_TSH
“ข้ามิใช่เด็กน้อยที่คาดหวังดินแดนอันสงบสุขและปลอดภัยไร้ราคีหรือรอยแปดเปื้อน เพียงเป็นดินแดนที่จะคงอยู่อย่างที่มันควรจะเป็นมาตั้งแต่แรก”
เค้นหัวเราะให้กับคำว่าช่วยเหลือซึ่งกันและกัน มิได้ตอบสิ่งใดให้กับคำพูดที่ดูจักเข้าใจผิดไปบ้างนั้น
เขามิได้จับมือของท่านเอาไว้ ทว่ากลับชะงักไปเล็กน้อยเมื่อคราวที่ท่านกล่าวถามขึ้นมาเกี่ยวกับการจากไป
“...”
“ใครเล่าจะต้องการจากไป ทั้ง ๆ ที่ยังมิบรรลุเป้าหมาย”
ท่านเห็นนัยน์ตาของเขาสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับเสียงหัวเราะในลำคอที่คราวนี้ดูจะไร้การส่อเสียดไปที่ใครคนใด
“แม้ยามนี้ท่านผู้นั้นจะยังหาเหตุผลที่จะทำสงครามกับนางมิได้ ทว่าอีกสิบปี ร้อยปี หรือต่อให้จะเป็นอีกพันปี ใครเล่าจะรู้”
“ดินแดนมารจักต้องกลับมาเป็นของเหล่ามาร หาใช่ไข่มุกแตกร้าวที่ร่วงหล่นสู่โคลนตม-”
ฉั๊วะ!
ยังไม่ทันสิ้นสุดประโยคนั้นของเขาดี พวกท่านก็เห็นว่ามือข้างหนึ่งถูกแทงเข้าที่ตัวเขาจากทางด้านหลัง โดยไร้ซึ่งกลิ่นอายหรือพลังใดให้สัมผัสได้
!!!
“อะ- แค่ก แค่ก ๆ ”
มารล่มเรือสำลักโลกหิตก้อนใหญ่ออกมาอีกครั้ง สายตาเหลือบมองไปยังคนด้านหลังที่โผล่มาอย่างถูกจังหวะเวลา
เขาหัวเราะ
“นฤบาล…มาร..”
“สักวันหนึ่ง นายท่านจักปลิดชีวิตของเจ้า”
ดวงตาสีทองของนางสว่างวาบขึ้นมา นางดึงมือออกจาหร่างของเซิ่นไฮ่ และทำให้เขาที่กำลังบาดเจ็บรุนแรงไม่อาจประครองตัวได้อีก
ล้มลงไป พร้อมกับคำสุดท้ายที่ได้ยินทั่วกันทั้งผู้ที่อยู่ก่อนและตามมาภายหลัง
“จงหวาดกลัวเสีย”
ท่านสัมผัสได้ถึงก้อนพลังที่ถูกส่งจากมารล่มเรือไปสู่นฤบารมาร รวมถึงพวกท่านทั้งหมดที่อยู่โดยรอบ เดิมทีแล้วก้อนพลังระดับนี้นั้นคงมิสามารถทำให้นางสะทกสะท้านได้
เพียงแต่ยามนั้นเอง พวกท่านก็ได้รู้ว่ามันมิใช้พลังที่มีไว้ใช้โจมตีทางกาย หากแต่เป็นความรู้สึก ‘หวาดกลัว’ ที่เสียดแทงเข้าทุกอนูสัมผัสตามคำพูดจากปากผู้ที่ยามนี้สิ้นชีวิตลงไปต่อหน้าต่อตาพวกท่าน
ทั้งยังได้ ‘หวาดกลัว’ จากกลิ่นอายไอมารของนฤบารมารที่แผ่พวยพุ่งออกมาอย่างไม่อาจสะกัดกั้น
ก่อนจะสิ้นสติไปด้วยภาพสุดท้ายของนฤบารมารที่พุ่งตัวไปทางแดนมาร
รู้ตัวอีกที พวกท่านทั้งหมดก็มาอยู่ที่หอเยียวยาบนสวรรค์เสียแล้ว
- ปิดโรล -
ถือว่าจบรูทแล้ว (ส่งคะแนนได้) สำหรับผู้เล่นที่ยังอยากคุยกับเพื่อน ๆ ภายในพื้นที่ภายในป่า/หอเยียวยาสวรรค์ ก็ยังสามารถโรลกันต่อได้ตามสะดวกเลยค่า
@Yuezuan_ ( นุมาเป็าม้า )
@TSH_Xiaoyin ( น่ารักเนอะะ )
@Liufeijen_mumu ( กลายเป็นเบี้ยนไปซะแล้ว )
Last Seen Users on Sotwe
Hot Grandmas 
Seen from Turkey
Ibu Montok
Seen from Indonesia
watehel
Seen from Singapore
Goo Goo
Pencari Viral
Seen from Indonesia
Пан Пачковский
Seen from Russia
Passionn
Seen from United States
sizden gelenler 18+
Seen from Turkey
Ebony Hotwife Z
Seen from Canada
Damion Dayski🍀the sex doctor only account!!!
Seen from Ghana
Trends for you
Most Popular Users
Elon Musk
@elonmusk
240.8M followers
Barack Obama
@barackobama
119.2M followers
Donald J. Trump
@realdonaldtrump
111.7M followers
Cristiano Ronaldo
@cristiano
111.2M followers
Narendra Modi
@narendramodi
107M followers
Rihanna
@rihanna
97.8M followers
NASA
@nasa
92.2M followers
Justin Bieber
@justinbieber
91M followers
KATY PERRY
@katyperry
87.9M followers
Taylor Swift
@taylorswift13
81.8M followers
Lady Gaga
@ladygaga
73.3M followers
Virat Kohli
@imvkohli
70.4M followers
Kim Kardashian
@kimkardashian
69.9M followers
YouTube
@youtube
68.7M followers
Bill Gates
@billgates
64.1M followers
Neymar Jr
@neymarjr
63.2M followers
The Ellen Show
@theellenshow
62.4M followers
CNN
@cnn
61.9M followers
Selena Gomez
@selenagomez
61M followers
X
@x
60.8M followers