یادتونه بی بی سی در روزهای قیام دیماه چپ و راست برنامه داشت در مورد راستی آزمایی تصاویر مردم؟ و مردم را انکار میکرد؟
یادتونه رادیوفردا در مورد شعارها راستی آزمایی میکرد؟
یک مقاله این روزها پیدا نمی کنید که در مورد تصاویر AI و تشییع جنازه ضحاک که همه در جریانش هستند نوشته باشند
یه ذره دست از مسخره بازی بردارین، عمامه به سر ها رو بعدا میشه تکلیف شون رو روشن کرد الان بعد از حدود یکماه سند کشته شدن #غزاله_چلابی اومد بیرون همت کنین پخش کنین دنیا ببینه.
#مهسا_امینی
مردم اومدن بیرون چون فکر میکردن کار تمومه. مردم برای مردن نیومدن بیرون.
این چرت و پرتهای شیعه پسند رو برای خودت نگه دار.
یه عمر جمهوری اسلامی کرد تو مخ مردم که باید برین زیر تانک شهید بشین.
این توئیت تو هم ادامه همون مسیر جمهوری اسلامیه.
https://t.co/VhuwCZ7C5L
سه سال و نیمه که با همسرم و دو تا بچه کوچیکم توی ترکیه گرفتار شدیم…
نه چون راه اشتباه رفتیم، نه چون دنبال زندگی راحت بودیم؛ فقط چون حاضر نشدم روی عقایدم پا بذارم، حاضر نشدم شرفم رو برای گرفتن یه ویزا بفروشم.
تاوانش چی شد؟
بایکوت… سکوت… فراموش شدن.
امروز تنها امید من اینه که بتونم با کمک شما هزینه اسپانسری و خروج از این شرایط رو فراهم کنم.
من هر روز توی ترکیه با تهدید زندگی میکنم. با این حال، بخاطر ایران، بخاطر بچههای ایران، عقبنشینی نکردم. من هم بچه همین خاکم… من هم زندان رو دیدم، شکنجه رو چشیدم، چشمم رو از دست دادم. چون باور داشتم آزادی، هزینه داره.
اما یه چیزی همیشه دلم رو میشکنه…
کافیه دو تا بلاگر با هم دعواشون بشه یا برای یه پرونده شخصیشون لینک گوفاندمی بذارن؛ تو کمتر از یه هفته حمایتشون میکنن و مبلغشون جمع میشه.
ولی ماهایی که واقعاً هزینه دادیم، هنوز داریم خارج از ایران علیه جمهوری اسلامی فعالیت میکنیم و هر روز با تهدید زندگی میکنیم، انگار دیده نمیشیم.
این گلایه از مردم نیست؛ گلایه از فراموش شدنه… از اینکه انگار صدای بعضیا بلندتر از زخمهای بعضیای دیگهست.
اگر امروز نمیتونید حمایت مالی کنید، حداقل این لینک رو منتشر کنید. شاید به دست کسی برسه که بتونه قدمی برداره.
شاید همین نشر شما، راه نجات من، همسرم و دو فرزند خردسالم باشه.
ممنون از همه کسانی که این سالها کنارم موندن و هنوز صدای ما رو میشنون،
پاینده ایران و ایرانی
به تخمم که تیم جمهوری اسلامی از فیفا حذف شده!
«این عکس رو نگاه کنید، با این گلوله ها به بچهها مون حمله ور میشدند میکشتند و روی پیکرانشون میرقصیدند!» بیناموسا این توییت رو دارم مینویسم گریهام گرفته. تروریست های اِشغالگر، ما هیچ وقت دست از مبارزه علیه شما تازی ها نمیکشیم!
تاریخ و مردمان ایران شانس اوردند که گل
«خلیل زاده» قبول واقع نشد،
وگرنه یه «خدادادعزیزی» به مراتب وحشی تر، گستاخ تر، دلقک تر و طلبکارتر و حکومتی تر
بر علیه ی مردم ایران میساختند با قابلیت بهره برداری تبلیغاتی در مسیر ایدیولوژی حکومت جنایتکار و سرکوبگر!
کسی که هنوز برخی بچه های کشتار دیماه مفقود هستند، خیلی از دختر پسرهامون زیر حکم اعدام و محبوس در زندان، زیر شکنجه مشخص نیست فردا زنده باشند یا نه،
همه رو نادیده میگیره و میگه گل بزنم تقدیم میکنم به آمر و مسبب همون کشتار، یعنی در مقابل کردم ایستاده و خود یک جنایتکار در لباس ورزشی هست که اگر ورزشکار نمیشد، قطعا اسلحه بدست میگرفت!
#دیخون
#پسرعاقل_نوح
بالا برید و پایین بیاید، "دکان دو نبش محرم و عاشورا" متعلق به آخوند است. سند و سرقفلی و همهچیزش بهنام ملاهاست.
با محرم و سینهزنی و تشبیه مظلومیت جانفداهای وطن به کشتهشدههای کربلا نمیتوانید این مراسم را از آن خود کنید.
از قدم گذاشتن به راهی که آخوند آسفالتش کرده خودداری کنیم.
نوحه و سینهزنی و حسین حسین و اباالفضل و علیاکبر و زینب و رقیه گفتن، مسیری است که آخوند شیعه و مراجع تقلیدش در انتهای آن دکهی سیگارفروشی باز کردهاند.
قدم زدن در این مسیر، با هر انگیزه و به هر ترتیبی که صورت گیرد، انتهایش به آن دکه و "نفع آخوند" ختم میشود.
با چه منطقی این کار را میکنید؟!
و جدای از اینها، ما ایرانی هستیم و اجدادمان ایرانی بودهاند و سرزمینمان هم "ایران" است. دعواهای ۱۴۰۰سال پیش اعراب (که از قضا دشمن سرزمین ما و ویرانگران آن و قاتلان اجدادمان بودهاند) هیچ ربطی به ما ندارد.
با چه منطقی میهمنپرستترین هموطنانمان را با کشتهشدههای ۱۴۰۰سال پیش اعراب شبیهسازی میکنید؟!
رها کنیم این کار بیمعنی را.