Hiçbir şeye acelem yok evresine şu an itibariyle geçmiş bulunmaktayım.
Olandan olmayandan bana yüklediğiniz sorumluluğu da sıyırıp sırtımdan, asıyorum kapı arkasına.
Kulaklarım uğulduyor. Söyleyemediğim her şeyi bağırıyor kafamın içi. Kafam güzel, sen inan daha güzelsin. Varsın. Görüyorum. Buradasın. Şarkılar uyduruyorum kafamdan uğultuları bastırmak için.
Arkadaşlar benim
Kırgınlıklarım sandığınız gibi eski sevgililere falan değil. İnanın tüm atarım, dostlarımın aslında öyle sandığım gibi olmadıklarını öğrenmiş olmam bilincimde. Beni en çok bu duvara çarptırıyor.
Çok güzel bir öykü yazdım biraz önce. En hüzünlüsü bu oldu.
Hissedebildiğim her şeye ne mutlu.
Hala hissediyor olabilmeme ne şaşkınım bi bilseniz.
Bir kıymığı çektim ruhumdan da yazdım.