Yes ContextACM

Müslüman.

[Yes ContextACM @Yes_contextACM]

@acmninrahlesi @MuminJack_

[Yes ContextACM @Yes_contextACM]

Sis çökmüş ufka, yarın mühürlü bir kapak,
Ayağım havada, ne yer var ne durak;
İleri karanlık, geri dönüş yasak,
Kanadı kırık bir kuşum, gökyüzü ırak.

Sisin içinde senden bir kıvılcım, cılızca düşer
Tek nîşan bu, pamuk ipliğiyle asılı canım titrer
Zerre bir ışık, yıkılmaya meyilli bedene hayat eder
Ayakta kalmama bu küçücük ışık bile yeter.

Yükü bıraktım, kudret sahibi sonu bilir yolu açar
Yusuf'u kuyudan çıkaran vardır, vakti gelince siside açar
Ben yalnız sabrı kuşandım, gölgeler bir bir kaçar
Sırtım ona yaslı, bu can ancak ona uçar.

[Yes ContextACM @Yes_contextACM]

“Gıybet nedir, biliyor musunuz?”
Ashâb: “Allah ve Resûlü daha iyi bilir.” dediler.
Resûlullah ﷺ şöyle buyurdu:
“Kardeşini, hoşlanmayacağı bir şeyle anmandır.”
“Söylediğim şey kardeşimde varsa ne dersiniz?” diye soruldu.
Resûlullah ﷺ:
“Eğer söylediğin şey onda varsa gıybet etmiş olursun; eğer yoksa ona iftira etmiş olursun.” buyurdu.

[🔻𓂆 ✌︎ kudüsün enginarıᯓ✈︎🇹🇷 @fersude_enginar]

free palestine, from river to sea. https://t.co/Ac3Of3TnBE

[Yes ContextACM @Yes_contextACM]

Sözümü rüzgara verdim, tohum gibi savruldu yollara
Çölden mi, denizden mi geçer bilmem, düşer mi senin avuçlarına?
Senden gelen sesi bir kervanın çanında duyarım yıllar öteden,
Çanın titreyen dilinde, uzak bir baharın ayak sesi duyulur.

Meğer sen de dikenli zincirden bir kafesin tutsağısın,
Bir ışık sızsın diye gecenin duvarını kazıdı kanlı tırnakların
Birkaç söz bıraktın, gerisi sinende bir sır olup kaldı.
Bense birkaç sözden bin yanlış anlam çıkardım.

Sen göğün çok sevdiği narin çiçeğisin, o seni derinden sever
Solma diye üstüne şefkatle yağmurlar, dualar serper.
Bir gün yeniden açıp kokunu uzak rüzgarlara bırakacağını umut eder.
Seni bekler gökyüzü ve bilir, bazı baharlar aceleye gelmez.

[Yes ContextACM @Yes_contextACM]

Bir gün, hayatımda yeni bir işe girişmek için kendime bir ortak edindim. Onunla bu işin olup olmayacağını, nasıl ilerleyebileceğimizi konuşmaya başladık. Aramızdaki her şey güzeldi. Ona güveniyordum Fakat ben böyle işlerde oldukça yeniydim ne yapacağımı tam olarak bilmiyor, daha önce hiç karşılaşmadığım şeylerin ağırlığını üzerimde hissediyordum.

Derken bir gün bütün bu konuşmaların ardından ortağım bana, “Gel, artık bu işin ilk temelini atalım,” dedi.

O an içimde garip bir şey oldu.

Bir yanda heyecan vardı bir yanda korku, Acemilik, endişe ve hiç beklemediğim bir anda gelen bu teklif üst üste binince paniğe kapıldım Ne hissettiğimi, neden korktuğumu, kafamdan neler geçtiğini doğru düzgün anlatmadan ona bu işten çekildiğimi söyledim.

Asıl hatamda buydu.

Ben korkularımı onunla paylaşmak yerine, korkularımın karar vermesine izin vermiştim

Aradan biraz zaman geçti. Sakinleşince ve meseleye yeniden baktığımda fark ettim ki gözümde büyüttüğüm şeylerin çoğu, aslında sandığım kadar büyük değildi Korktuğum sorunların gerçekten karşımıza çıkması mümkündü ama birlikte hareket edersek onların da bir yolunu bulabileceğimizi anlamaya başladım.

O zaman hatamı fark ettim

Hiç vakit kaybetmeden ortağımın yanına gittim. Ona ne olduğunu, neden böyle davrandığımı anlattım. Sağ olsun, kırılmış olmasına rağmen beni anlamaya çalıştı ve bana yeniden güvendi. Benimle bu işe tekrar gireceğini söyledi.

O gün hissettiğim mutluluğu anlatmaya kelimeler gerçekten yetmez.

Çünkü insan bazen bir şeyi kaybetmek üzereyken, onun kendisi için ne kadar kıymetli olduğunu daha iyi anlıyor.

Sonra günler birbirini kovaladı. İş giderek ciddileşti artık yalnızca konuşmuyor, gerçekten bir şeyler inşa etmeye çalışıyorduk. Bunun için ikimizin de bazı fedakarlıklar yapması gerektiğini biliyorduk.

Ve bir zamanlar konuştuğumuz o gün geldi

Hani oturup, “Bazı sorunlar çıkacak ama biz onların üstesinden geliriz. Bunları büyütmeyiz, birlikte çözeriz,” demiştik ya…

O sorunlarla gerçekten karşılaştık.

Ben, en azından büyük bir ölçüde, bu güne hazırlanmıştım. Korktuğumuz şeylerin gerçekleşebileceğini biliyordum Fakat o zaman fark ettim ki ortağım benim kadar hazır değilmiş.

Ve bu kez, benim ona yaptığımın benzerini o bana yaptı.

Hiçbir açıklama yapmadan, benimle doğru düzgün konuşmadan, işi bu kadar ileri götürmüşken geri çekildi.

İlk anda insanın canı yanıyor tabii.

ama ben ona kızamıyorum.

Çünkü aynı hatayı daha önce ben de yaptım.

Evet, durumlarımız birebir aynı değildi. İlk seferinde benim korktuğum şeyler henüz gerçekleşmemişti ben daha çok ihtimallerden korkup geri çekilmiştim. Bu kez ise işler çok daha ciddiydi ve korktuğumuz şeyler artık yalnızca ihtimal değil, gerçekten karşımızdaydı.

onun yaşadığı korkuyu anlayabiliyorum benimki gibi değil onun korkuları daha gerçek çünkü tam karşısında benim korkularım ise ihtimallerdi

Belki o da benim gibi, bazı şeyleri gözünde olduğundan daha büyük hâle getirdi zira ben bunlar olsada yapabilecegimize inanıyorum.

Bu yüzden ondan kızgınlıkla değil, biraz da umutla bekliyorum.

Belki korkularını benimle açıkça konuşur. Belki birlikte oturup tartışırız. Belki o zaman, bazı şeylerin uzaktan göründüğü kadar çözülemez olmadığını fark eder.

Ama diyelim ki gerçekten durum sandığımız kadar kötü ve bu işin burada bitmesi gerekiyor…

Ben yine de bunu onunla konuşarak, anlayarak ve ikna olarak bırakmak isterdim.

Çünkü insan bir şeyi kaybetmeye razı olabilir; ama neyi, neden kaybettiğini bilmeden arkasından bakmak çok daha ağır geliyor.

Ben ona, benim hatamdan sonra bana verdiği gibi bir zaman verdim.
Hatta çok daha fazla gerçekten oldukça uzun bir zaman verdim

Çünkü ne kadar kırılmış olursam olayım, ne kadar zor bir hâle gelmiş olursa olsun, içimde hala aynı şey var:

Ben ortağımla yeniden çalışmayı özlüyorum.

Belki de bütün bu bekleyişin sebebi bu.
Çünkü bazı ortaklıklar yalnızca yapılacak bir işten ibaret değildir.

İnsan bazen birlikte kurmaya çalıştığı şeyden çok, o şeyi birlikte kurduğu insanı özler.

[Yes ContextACM @Yes_contextACM]

O Gece, avucumuza yıldız doldurdu
O Yıldızlar ışığını yarına ödünç verdi.
O umut, aramızda yeşeren bir fidandı
Bizde gölgesinde yaşlanacağımızı sanırdık.

Sonra bir mektup kondu göğsüme
mürekkebi kış, harfleri zincir.
Okudukça o mektubu
Zincirden dikenli bir kafese girdim.

Kafesin anahtarı ne sende ne bende.
Seni benden korumak isteyen birilerinin elinde.
Sanki ben canavarmışım gibi
Sanki ben Yarini yakan bir ateşmişim gibi.

[Yes ContextACM @Yes_contextACM]

Rabbim
Sen içimizden geçenleri kimseye söyleyemediğimiz duaları sustuğumuz yerleri ve bütün bu isteğin ardında taşıdığımız korkuları bizden daha iyi biliyorsun

Eğer bu yolun sonunda duamıza kavuşmak varsa bizi yalnızca kavuşturma Rabbim…
Bizi, sonrasında “keşke” demeyeceğimiz bir şekilde kavuştur.

Bu yolda birbirimizi incitmeden, birbirimizi kaybetmeden, kalplerimizi tüketmeden ve yorulmadan yürümeyi nasip et.

Önümüze çıkan engeller varsa bizi birbirimizden koparacak şekilde değil hakkımızda hayırlı olacak şekilde kaldır
Öyle bir nasip et ki, duamıza kavuştuğumuz gün geriye dönüp baktığımızda “Bunca acıya değer miydi?” diye sormayalım

Tam tersine…

“Rabbim, iyi ki bizi bu yoldan geçirmiş. İyi ki acele ettirmemiş. İyi ki sonunda Duamıza böyle, bu halimizle nasip etmiş.” diyebilelim.

Eğer Duamızda hayır varsa, isteğimizle aramızdaki mesafeleri kapat Yanlış anlaşılmaları gider. Kırgınlıklarımızı onar. Bizi istediğimiz şeye yeniden yaklaştırırken, kendimizin yarasına değil şifasına vesile eyle.

Ve ne olur Rabbim…
Bize sadece duamıza kavuşmayı değil, kavuştuğumuz halde pişman olmamayı nasip et.
Bir gün isteğimiz gerçeleştiginde, bugünleri hatırlayıp gözlerimiz dolsun ama içimiz acımasın.

Sadece aynadan kendimize bakıp:
“Elhamdülillah… Demek bütün bu bekleyiş bunun içindi. İyi ki Rabbim.”
diyebilelim.

Eğer bu iş bizim için hayırlıysa, yolumuzu hayırla aç.
Değilse de gönlümüzü incitmeden bizi sonradan pişman etmeyecek şekilde yönünü değiştir.
ama eğer isteğimize kavuşacak Rabbim

Bizi duamızla öyle bir kavuştur ki, kavuştuğumuz gün bugünkü dualarımızın cevabını görüp sana bir kez daha şükredelim.

Amin.

[Yes ContextACM @Yes_contextACM]

Bazı kendimize yakın gördüğümüz insanlar “bana yaklaşma, sana da bulaşır ben çok dertliyim derdimin altına girme” diye kendini anlatır.
Oysa insan bazen birinin yükünden korkmaz.
Çünkü mesele yükün hiç bulaşmaması değildir;
bulaştığında onu birlikte taşıyabilmektir.

Böyle bir insanı olduğu yerden çekip çıkarmak mümkün mü bilmiyorum.
Ama bir gün elini uzatırsa
“Bu bana da bulaşır” diye geri çekilecek biri değiliz

Bu hayatta Bazı şeyleri birlikte aşmanın, tek başına güçlü görünmekten daha kıymetli olduğunu düşünüyorum.

Böyle insanlara karşı söyle yapmak gerekir

Prangan varsa önce onu görürüm
Neden taşıdığını anlamaya çalışırım
Çözemiyorsam yanında taşırım
Çünkü insanı sevmenin sadece güzel taraflarına ortak olmak olduğunu hiç düşünmedim
Sen “yükün altına sende girme” diye korkuyorsan ben “gerekirse kaldırırız” derim.
Yeter ki bir gün
“Ben artık tek başıma taşımak istemiyorum” diyebilecek kudrette olsunlar.

[Yes ContextACM @Yes_contextACM]

sizi asıl endişelendiren şeyi anlıyorum. Mesele sadece “Dua kabul olacak mı?” değil; insanın yıllarca dua edip bu dünyada hiçbir karşılık göremeden zillet içerisinde yaşama ihtimali Bu düşünce gerçekten insanın zihnini kemirir

Ama mümin açısından duaya böyle bakmamak gerektiğini düşünüyorum Allah’ın bir duayı dünyada hemen vermemesi o duanın karşılıksız kaldığı anlamına gelmez Bazen istediğini verir bazen erteler bazen de kulun istediğinden başka bir şekilde karşılık verir. Fakat samimi yapılan dua Allah katında zayi olmaz.

Kur’an’da “Bana dua edin, size icabet edeyim” buyuruluyor Buradaki icabeti de sadece “istediğim şey aynen gerçekleşecek” şeklinde anlamamak lazım Allah kulunun duasını işitiyor ve onu kendi hikmeti içerisinde karşılıksız bırakmıyor

Hatta belki bizim için en korkutucu ihtimal bir şeyin dünyada gecikmesi değil gecikince Allah’ın bizi terk ettiğini zannetmek Oysa bazen kulun “neden hala isteğim olmadı?” dediği yer Allah’ın onu başka bir şekilde koruduğu yer olabilir veyahut istediğin şeyin olması için sebepleri hazırlıyordur bunu bilemeyiz

Dolayısıyla “Ya bütün dualarım ahirete kalır ve ben bu dünyada zillet içinde ölürsem?” diye düşünmek yerine “Ben Rabbime dua ettiğim sürece duam sahipsiz değil” diye düşünmek daha doğru geliyor bana

Dünyada istediğimiz sonuca ulaşamamak elbette can yakabilir ama bu Allah katında kaybettiğimiz anlamına gelmez Bizim göremediğimiz karşılığı O görüyor O biliyor.

[Yes ContextACM @Yes_contextACM]

Allah’tan ümidini kesme
Şu an çok kötü diye hep böyle gidecek sanma
Bazen insan “buradan artık çıkamam” diyor ama Allah bir kapı açıyor, şaşırıp kalıyorsun
Her şey üstüne geliyor ama Allah seni görüyor
Dua ediyorsun, bekliyorsun, olmuyor diye “demek ki olmayacak” deme

Gitme.

[Nâfizâne نافيزانه @nafizane]

“nasip, çok koşanındır sanma; nasip, kalbiyle bekleyenindir.”

[Yes ContextACM @Yes_contextACM]

İnsan bazen birine söyleyemediği şeyi Allah’a söyler:

“Eğer hayırlıysa, onu benden tamamen uzaklaştırma.”

Çünkü bazı insanları hayatından çıkarmak istemezsin
Sadece biraz zamana biraz sükûnete ve belki yeniden konuşmaya ihtiyaç vardır

Gerisi Allah’ın takdiri

Ben hala bu hahatta güzel bir ihtimal olduğuna inanıyorum.

[Yes ContextACM @Yes_contextACM]

Yusuf kuyuda kaldı diye hayatı bitmedi
Musa denizin karşısında kaldı diye hayatı bitmedi
Senin bugün sıkışmış olman sonunun böyle olacağı anlamına gelmiyor
İnsanların göremediği bir yerden Allah bir şey çıkarabilir
Hiç beklemediğin anda bir haber gelir bir kapı açılır

vazgeçme

[Anakin Skywalker ile ilim yolunda @DrChroIIo]

Ofansifmiş, baskın kadınmış şu laflara bak hadsizler sizi.

[Anakin Skywalker ile ilim yolunda @DrChroIIo]

Kime baskındı? Oğlum, siz sözünüzün nereye varacağını hesap edemeyecek kadar cahil misiniz? Umuyoruz ki cahilsiniz; zira aksi daha vahim. “Baskın kadın” şu lafa bak hele! Hz. Aişe ra annemiz de Hz. Hatice ra annemiz de Allah Resulü’ne sas itaatte birer remzdir. Eğer bu alemde otoritesi tartışılmaz, hükmü üstün bir insan varsa o Şari’dir sas. O’nun olduğu yerde hiç kimsenin O’na karşı baskınlığından söz edilemez.Peki siz İslam tarihinin en mübarek kadınlarını bugünün “baskın kadın” gibi modernist kavramlarına sıkıştırarak kimin hoşuna gitmeye kime neyi ispat etmeye çalışıyorsunuz? Bir Müslümanın izzet ve kıymetini, modern dünyanın makbul gördüğü kavramlara tercüme ederek mi müdafaa edeceksiniz? Şimdi yok lazımı mezhep mezhep değildir zırvası başlar.

[Yes ContextACM @Yes_contextACM]

@Enes44K @MuminJack_ Fmndhdkdndbdnd

[Yes ContextACM @Yes_contextACM]

Biz samimiyeti birazcık abarttık galiba ya

[Mümin Jack @MuminJack_]

Anonluğu bozma işini sanki biraz abartmadık mı oda arkadaşı falan 🤪 @Yes_contextACM

[Yes ContextACM @Yes_contextACM]

@muthishbishii Teşekkür ederim elfünnese sorman baya iyi oldu biz direkt inandık nznxbzb

[Yes ContextACM @Yes_contextACM]

@tambizlyha Yazım zaten yeterince netti hiçbir yerde iddia ettiğiniz gibi karşı tarafı memnun edicek birşey yazmadım

[Yes ContextACM @Yes_contextACM]

@tambizlyha İki yorumumdada dediğiniz şeylerin bir kısmına katıldığımı ifade etmişim daha sonra yorumlardaki gelen tepkilere binaen birşeyler yazmışım iki tarafida razı edeyim gibi bir anlayış biçimim yok zira o tarafi destekleyen bir yorumum yok

Önceki yazidada net olun dediniz+++