Kirlibeyazkedi🐾

[Deniz Göktaş @idgoktas]

Karatepe Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu’ndan selamlar.

Size bu satırları hemen yan hücremden gelen “Aşkın mapushanee, içindee ben mahkum” dizeleri eşliğinde yazıyorum.

Bir düzeltmeyle başlayayım; tanımadığım ve görüşmediğim bir avukat “Deniz bizi unutmayın dedi ” gibi bir bilgi yaymış. Ne böyle bir duygum var ne de öyle bir talebim oldu. Aksine sürekli beni paylaştığını öğrendiğim arkadaşlarıma şu mesajı yolladım: “Abartma be king, yaz böyle geçmez.” Hazır hayatımın ilk tekzibini yapıp kendimi bir şey sanmışken hız kesmeden ikinciyi de yapayım. Biraz gecikmeli olacak ama tutuklandığımı öğrenince söylediğim “neşemizi çalamazlar” mesajını tırnak içinde olduğunu vurgulayarak söylemiştim. Nöşömözü çolomozlor gibi. Ama adliyeden Twitter’a ulaşana kadar yolda ironik tırnaklar kaybolmuş. Bana bu haberler geç geldiği için özetle şöyle diyebilirim; romantik, arabesk ya da talepkar bir cümle duyarsanız bilin ki doğru değildir. Çünkü ruh halim — olumlu anlamda — üçünden de uzak.

Evet, Çorlu’da birinci ayımı doldurdum. Ankara, Çorum, Antalya ve İstanbul’dan sonra en çok vakit geçirdiğim şehir Tekirdağ oldu. Beş Şehir’i tamamladım. Gelirseniz gezdiremem ama şehrimizin en çok ziyaret edilen noktası olan cezaevine çoğu Tekirdağlıdan daha hakimim. En iyi köfteciyi herkes bilir.

Moralim yerinde, sağlığım iyi. Bir ay boyunca kötü hissettiğim tek bir an bile olmadı. Tabii ki cezaevi romantize edilebilecek bir yer değil. Bunu herkes bilir. Monopoly’de bile kodese girince sinir krizi geçiren arkadaşlarım oldu. Yine de adettendir, benden de duyun; cezaevine girmeyin mecbur kalmadıkça.

Aile, arkadaşlar, iletişim ve seyahat özgürlüğü, gözetlenmediğim bir oda, güneş, sahne, sokakta yürümek gibi mahrumiyetlerin yanında önemini burada anladığım şeyler de oluyor. Klavye ve bıyık makası benim için önemliymiş. Klavyeye hazırlıklıydım ama bıyık makası sürpriz oldu. Berber prosedürünü öğrenene kadar bıyıklar ağzımı kapattı. Kantin listesinde olmamasına rağmen şansımı deneyip “Bıyık makası?” diye dilekçe yazdım; cevap verilmeyen tek dilekçem oldu. Bir filmde dev makası olan bir adam gördüm. Çok özendim. Hayatımda ilk kez canım makas çekti. Neyse ki bıyığım Türkiye’de övgü alabileceği en kritik kişiden övgü aldı; ziyarete gelen Erkan Baş’tan.

Özetle cezaevine girmemeye çalışın ama işinizi olması gerektiği gibi yapmanın karşılığı buysa en huzurlu uykular burada uyunuyor. Sonraki gün yapacak işinizin ya da verilmiş sözünüzün olmaması da cabası.

Kaldığım cezaevi “Kuyu Tipi” olarak biliniyor. Bu konuda uzmanların, avukatların ve uzun süre tecrübe etmek zorunda kalmış insanların yazdıklarını okumanızı tavsiye ederim. Benim kısa süreli gözlemim; güneşsizlik, havasızlık ve sosyal izolasyonun kalıcı fizyolojik ve psikolojik zararlar vermesi kaçınılmaz. Sayımlar dışında insan sesi duymadan günleri, haftaları geçen mahkumlar var. Cezaevi deyince aklımızda canlanandan çok daha yalnızlaştıran bir sistem.

Ben belki kısa süreli olacağını umduğum için dışarıda da bazen yaptığım goblin moduna geçerek şimdilik uyum sağladım. Ama öğlen 7 metrelik duvarları olan avluda yüzüme gelsin diye güneşle köşe kapmaca oynamam gerekiyor. Yolu bir şekilde bu kuyuya düşen güvercin* ve dev çekirgeler duvarları aşamadıkları için benimle beraber kalıyorlar, haklarında CİMER şikayeti olmamasına rağmen. Yalnız hissettirmiyorlar. Gönderdiğiniz kitap kargoları ve şimdiden plastik komodinimin iki çekmecesini dolduran mektuplar hayatımdaki en kalabalık zamanımı yaşamamı sağladı hücrede. Hepsini okudum mektupların, kalışım uzarsa cevap da yazacağım. Yakın arkadaşlarımdan “Niye cevap yazmıyorsun şerefsiz, bu sefer turnede olmadığını hepimiz biliyoruz” tarzı mektuplar gelmeye başladı. WhatsApp’tan kurtuldum, bu sitemden kurtulamadım. Kitap hediyeleri ve mektuplarla memurlara ek mesai çıkardık. Size de, şikayet etmeden hızla yardımcı olan memurlara da teşekkürler.

Düzenli ziyarete gelen avukatlar da nefes oluyor. Cezaevinin yıldızları onlar. Ton balığını cezaevi kantinine ekleten avukatla tanıştım, çok heyecanlandım. Burada Oğuzhan Uğur’dan daha popüler. Dışarıya dair haberleri de onlardan alıyorum.

Okul arkadaşlarım başta olmak üzere dışarıda destek olan, dayanışma gösteren herkese de çok teşekkürler. Sabah 8 sayımlarında memurlar gelene kadar uyanık kalabilmek için “Bugün kim tutuklandı” temalı programlar izlemeye alışmışken, bir sabah ODTÜ Mezuniyet pankartlarıyla uyandım. Gözlerim doldu ilk kez. İyi ki varsınız. Athena Gökhan’ın törende benle ilgili yaşadığı kafa karşılığına çok güldüm. Sansürcü Punkçı da Türkiye’ye kısmetmiş.

Anarchy in THE UK
AcunMedya in Turkey

Böyle diyorum ama NATO ve Dünya Kupası bittiğinden beri Masterchef izliyorum. Açar açmaz orada da bir Karadenizli kazandı. Bütün ülkeyi kısık ateşte karadenize ettiler. (Deniz içerde şimdi ne şaka malzemesi biriktirmişsindir? Aynen kardeşim ful böyle notlar alıyorum, özür.) Burçin ve Tolğa favorim.

İlk hafta ülkeme dair moral tazelemek için Aktroll kanalları izledim; NATO Zirvesi Özel. Programlarda önce bana sövüp ahlak dersi veriyorlardı, sonra Donald Trump övüyorlardı, Türkiye için büyük şansmış varlığına duacılar. Ben de dersimi aldım.

“Değerleri aşağılayan komedyen” den, “Değerli dostum”a terfi etmek için eksiklerim:

- Epstein ile kanka olmak
- Gazze’yi Netanyahu ile birlikte tatil köyü yapma vaadi

Bir kelime şakası ve bir didaktik çıkış yaptığıma göre aylık güncellememi sonlandırabilirim. Hala kararlıyım, Moby Dick’i bitireceğim. Geçen öyle yazdım ama elime geçmedi henüz. Diğer kitaplar geldi, Moby Dick hala kontrolde. Cezaevi okuma komisyonu da bitiremiyor, bela bir kitap. Aslında cezaevi kütüphanesi çok iyi, Chomsky bile var. Belki o da Epstein kontenjanından girmiştir.

(*) 2 haftadır benimle yaşayan güvercin Leo ile tanıştığımız günün öyküsünü yazdım, Uğur Gürsoy Uykusuz Ağustos sayısında çizdi. Benim yerime de okuyun, buraya Uykusuz sokamıyormuşuz.

Söyleyeceklerim bu kadar, iyi günler.

[nathaniel✨ @nathanielenerji]

Sosyal medyada sürekli tekrarlanan "Kadınlar iyi erkeğe bakmaz" ezberini artık bir kenara bırakalım.
Gerçekten iyi, olgun ve saygılı erkekler her zaman tercih ediliyor ve el üstünde tutuluyor. Burada karıştırılan çok temel bir nokta var: Kadınlar "iyi erkeğe" değil, kötüye, zorbalığa ve saygısızlığa tepkili. Yıllarca kadınlar en üst seviyeden eleştirilip zorbalanırken kimse sesini çıkarmıyordu, ne hikmetse şimdi sınır çizmek sorun oldu.

Günümüzde özgürlük olarak savunulan şey, evlilik kurumuna düşmanlık değil; gerektiğinde boşanabilme ve sağlıklı bir şekilde ayrılabilme hakkıdır.
X kuşağının uzun süren evliliklerinin arkasında her zaman büyük bir aşk ya da huzur yoktu. Aksine, çoğunlukla şiddete ve zorbalığa maruz kalmasına rağmen sırf çocuğu var diye, ekonomik gücü olmadığı ve toplum baskısından çekindiği için susmak zorunda kalan kadınlar vardı.
İşte bu yüzden o anneler, yaşadıklarını kızları yaşamasın diye onları "Önce elinde mesleğin ve paran olsun, sonra evlenirsin" diyerek büyüttüler.

Burada anlamak istemediğiniz asıl nokta şu: Kendi kariyeri ve ekonomik bağımsızlığı olan bir kadın, tabii ki saygısız ve sorunlu bir evliliğe katlanmak istemez. Yarın bir gün toksik bir durumla karşılaştığında, kendi ayakları üzerinde durup o ilişkiyi noktalandırabilme güvencesini ister. Kadınların aradığı şey yalnızlık değil; mecburiyetten değil, sevgiden ve saygıdan yürüyen sağlıklı ilişkilerdir. 🩵

[Ezgi Akgül @fosyolojik]

sen öleceksin.

sıradan, can sıkıcı derecede güneşli bir salı günü öğleden sonra kalp krizinden, yahut saçma sapan bir trafik kazasında gideceksin.

gideceksin ve her şey tam da korktuğun umursamazlıkla devam edecek. cüzdanında taşıdığın çok mühim kartvizitler, taksitini yeni bitirdiğin ankastre set, şuraya buraya attığın imzalar falan hepsi bitecek.

acil servisin florasan lambaları altında, üzerinde sadece beyaz bir örtüyle yatarken, yan odadaki hemşire nöbet değişiminde yiyeceği tostun kaşarlı mı yoksa karışık mı olacağını tartışıyor olacak. kasiyer kız aldığı makarnayı kasadan geçirirken, dışarıda kornalar çalmaya devam edecek. ve evren senin nefesinin kesilmesini zerre kadar umursamayacak.

birkaç saat sonra eve gelecek akrabalar. halıların üzerine alelacele serilen gazeteler, sokağın başındaki fırından alınan kıymalı pideler. senin bedenin toprağın altında yavaş yavaş soğurken, en yakın arkadaşın ayranı kafasına diktiğinde bıyığında kalan beyaz köpüğü diliyle sıyıracak.

çok acıktılar.

sabahtan beri koşturuyorlar, mezarlık yokuşuydu, defin işlemleriydi derken herkesin şekeri düştü. ekmeği koparacaklar. fırından yeni çıkmış, dumanı tüten sıcak somunu tam ortasından neşeyle bölecekler. karnı doyan bir köşeye çekilip cebinden telefonunu çıkaracak. kimse kötü niyetli değil. hayat sadece çok arsız. hayat öylesine arsız ki, senin yere göğe sığdıramadığın kibrini, benliğini, bensiz yapamazlar triplerini bir bardak açık çayın buharında saniyeler içinde havaya karıştırıyor.

senin cenazen kalkarken mahalledeki manav tezgahını sulamaya devam edecek. üst kat komşun gece yarısı tuvalete kalktığında yine sifonu çekecek, suyun borulardan aşağı inerken çıkardığı gürültü aynı umursamazlıkla yankılanacak.
sen yoksun. bitti.

bunları kime anlatıyorum. sana anlatıyorum. gece yatağa girdiğinde tavana bakarak ertesi gün söyleyeceği havalı cümlelerin provasını yapan sana. aynada kendine bakıp "ben farklıyım" diyen sana. değilsin.
hiçbirimiz değiliz.

dağ başında bir meşe ağacı nasıl çıt çıkarmadan kuruyup devriliyorsa, sen de aynı şekilde sırtüstü uzanıp toprakla kucaklaşacaksın. ertesi sabah fırıncı kepengini kaldıracak. bakkal kasaları dükkanın önüne çekecek. iki taze somun alan adam evine gidecek, bıçağı alıp sıcak hamuru neşeyle bölecek. senin soğuyan bedenin kimsenin iştahını kapatmayacak.

zaman akacak.

ilk başta yastığında kalan birkaç tel saç için ağlayanlar, birinci yılın sonunda adını sadece bayram ziyaretlerinde yutkunarak anacak. beş yıl sonra yüzündeki detaylar bulanıklaşacak. on yıl sonra mezar taşına düşen yaprakları temizlemeye gelenlerin sayısı iyice seyreltecek. elli yıl sonra, yeryüzünde senin sesini hatırlayan tek bir canlı bile kalmayacak. sesin yok oldu. gülüşün yok oldu. öfken, banka şubesinde çıkardığın olaylı kavga. hepsi boşlukta eridi. hiçbir yere kaydedilmedi. kimse hatırlamıyor.

sana kalkıp da her şeyi bırak, ormana yerleş demiyorum. zaten yapsan da ağaçların umurunda olmayacaksın. evdeki musluk damlatıyor diye stresten midene kramplar girdiğini biliyorum sadece. iş yerinde duyduğun iğneleyici lafın günlerdir uykularını böldüğünü de biliyorum. ama bütün bunların senin varlığınla beraber bir nefeslik ömrü olduğunu hatırla istiyorum.

bu gece yatağa uzandığında, yorganı çenene kadar çek. karanlık odayı dinle. alt katın televizyonundan gelen boğuk uğultuyu duy. gözlerini kapat ve bir daha uyanmayacağını düşün. herkesin hayatına nasıl da arsızca, nasıl da pürüzsüzce devam edeceğini hayal et. kendi acizliğinin, muazzam hiçliğinin tadını çıkar. kendine bir iyilik yap ve yastığa başını koyduğunda sadece şu cümleyi mırıldan: ben yoksam eksilmeyecekler, o halde bu yükü sırtımda taşımaya mecbur değilim de. bu benim hikayem de ben kendi hikayemi silip baştan yazabilirim de.

bırak dünya sen olmadan dönmenin provasını yapsın. zaten yapıyor. sen sadece izle.

ezgi akgül
20 temmuz 2026 / ankara

[Ray Ray @RayMalifalitiko]

Gördüğüm en büyük vizyonsuzluklardan biri

[Sansürsüz @sansurszpr0fiI]

İşte bir beyefendi böyle doğar.

[𝗗 𝗶 𝗘 𝗦 𝗘 𝗟 @_D_i_E_S_E_L]

Fatih Altaylı'dan efsane ve çok haklı bir isyan!

"13 seçim kaybettin kardeşim,
insanda biraz utanma duygusu olur!"

[Orhan Toker (Dijital Baba) @dijital_baba]

"Hayır, her gün 10.000 adım atamaz, 8 saat uyuyamaz, her gece yemek pişiremez, her gün temizlik yapamaz, bir ailenin bakımını üstlenemez, kendi hobilerinize zaman ayıramaz ve buna rağmen işte her gün üretken olamazsınız. Bu sadece propaganda değil, tam bir saçmalık. Bundan kurtulun."

Alıntıdır.

[AvAliDvrmAn @AvAliDvrmAn]

Şu ana kadar gördüğüm en mükemmel uyarlama video...

"Kâbe de hacılar hu der Allah"ı bir de böyle izleyin

[Kaan Sekban @KaanSekbann]

Toplumun değer yargılarına ters olması gibi uyduruk bi gerekçeyle sadece 2-3 bin biletli izleyicinin seyredeceği konserin iptal edildiği ülkede her gece çoluk çocuk milyonlarca insana ulusal kanallarda saatlerce izletilen diziler

[Orhan Toker (Dijital Baba) @dijital_baba]

"İş yerinde arkadaşına göstersene"

[aRsi.txt 💫 @arsi_txt]

Zihin “unutmadık”larla dolu. Peki unutmadık da ne yaptık? #6subat2023

[Umberto ECO @_umbertoeco__]

Mükemmel bir tesbit

"Peygamberler bile değiştirilmiş, bir tane adamı değiştiremiyoruz."

Son zamanlarda duyduğum en güzel cümle 👏👏

[Mert FIRAT @mert__firat]

"bir çürümenin ortasında
utancımıza tutunmuş
iyi şeyler düşünerek
yaşamaya çalışıyoruz."

#şükrüerbaş

[CEM TOKER🐬 @tokcem]

Keklerim, siz neden bahsediyorsunuz??
- Burası “bir şey olmaz, Allah Kerim, Allah’a emanet” coğrafyasıdır…

- Oldu da denetim uyarısı gelirse,“hallederiz sayın abim, sorun yok, senin canın sağ olsun” coğrafyasıdır..

- Göstermelik denetim geldiğinde “müdürüm yemeğe kalsaydınız, ailece de bekleriz, misafirimiz olun” coğrafyasıdır..

- Burası ilgili bakanın “madenciler acı çekmediler, güzel öldüler” deyip, görevinde kaldığı coğrafyadır!!

- En sonunda da “mekanlarını cennet olsun, kader işte, mukadderat, alın yazısı, fıtrat, Allah rahmet eylesin” coğrafyasıdır!!

Burası ekonominin bile Nas ile yönetildiği coğrafyadır!!

Hep söylerim:
“Almanya gibi devlet isteyen önce Almanlar gibi millet olacak!!”

[Pratik Dünya @pratikdunya]

Annesinin sarılmasını ondan sonra da hatırlamak isteyen çocuklarının bulduğu ölümsüz yöntem 🥹

[Duygulu Ruh ⚛️ @ruhunDuygusu]

Nasıl baş ettin sen bu cehaletle kurban olduğum.

[Taner Çağlı @tanercagli]

ERKEKLER evlenmek istemiyor
çünkü seçenek çok… KADINLAR
boşanmak istiyor çünkü seçenek
çok.. ama tek sebep bu mu? Hayır.

“İnsanlar neden YALNIZ, sevgilisiz,
bekar veya boşanmış?” İlişki yaşa-
mak eden bu kadar zor?? Bugün
bunun üzerine biraz düşündüm. 👉

[elif sena @eelfsena]

kalabalık yerlerde bulunma terör saldırısı olabilir, tenha yerlerde bulunma sırf kadın oldugun icin öldürebilirsin, hastanede dikkatli ol doktor oldugun icin öldürebilirsin, yazdıklarına dikkat et gözaltına alınabilirsin.türkiyede insanların yasayacak alanı kalmadı.tükettiniz

[Ulaş @Sekilsaclar]

Savunma sanayiinde çalışan bir mühendis olarak gündem hakkında bir iki kelam etmek isterim