Bir gün gelir,
Açmaz dediğin çiçekler açar.
Gitmez dediğin dertler gider.
Bitmez dediğin zaman geçer.
Hayat öyle bir sır ki;
Önce şükür,
Sonra sabır,
Sonra da inanmak gerek.
Mevlana
İyi bir insan olduğunuz için dünyanın size adil bir şekilde davranmasını beklemek, vejeteryan olduğunuz için bir boğanın size saldırmayacağını ummakla aynı şeydir.
Çocuklar oyun oynarken sabretmeyi ve kendini ifade etmeyi öğrenir. Sürekli kazanım odaklı oyunlar oynatıp, çocuğu boğmamalıyız. Aksine eğlenceli oyunlar oynatmalı, keyif almalarını sağlamalıyız. Çocuklar zaten okulda yeteri kadar çalışma yapıyor, kazanım odaklı oyunlara oynuyor.
Onları koşulsuz sevmeli, bir birey olduklarının farkına varmalı, onları dinlemeli, fikirlerini önemsemeli ve eleştirilerden uzak durmalıyız. Çocuğun mutlu ve sağlıklı bir birey olarak gelişmesine katkı sağlayacak olumlu değerler aşılamalıyız.
Etrafımızda okuma yazma bilmeyen, renkleri, sayıları bilmeyen hiçbir yetişkin yok. Çocuklar bunları elbet öğrenecekler fakat empati kuramayan, karşısındaki insanı anlayamayan, dinleyemeyen, doğru ilişki kuramayan ne çok yetişkin var.
Aslında biz o yetişkinlere işyerlerinde ve toplumda çokça rastlıyor, dem vuruyoruz. Bizler empati kurabilen, karşısındakini anlayan, kendini ifade edebilen, vicdanlı, sevgi gücü yüksek, özgüvenli çocuklar yetiştirmeliyiz.