Mutfağın penceresini açtım bu sabah,
içeri biraz gökyüzü, biraz da yalnızlık girdi.
Bir çay koydum kendime,
şeker yerine çocukluğumu attım içine.
Kimse bilmedi ama
en çok da susarken kırıldı kalbim.
Ve ben,
dünyayı tam severken
biraz senden eksildim.
Semih Yunca
Akşam olunca daha çok hissedilir bu; ışıklar azalır, insan kendine yaklaşır. Gün içinde kaçtığın her şey gelir oturur yanına. Sustukların konuşur, unuttukların hatırlatır kendini. Ve anlarsın: insan bazen hayata değil, kendi içine geç kalır.
NEYSE 📚⌛ Semih Yunca
Biz kırılmayı günah sandık.
Oysa kırılmadan sızmaz ışık. Sert kalanlar karanlığı taşır; çatlayanlar aydınlanır. Acı, insanın yüzünü göğe çeviren son zorlamadır.
Semih Yunca
İçimde biriken sorulara su değmiş gibi oldu o an.
Belki suyun bildiği bir şey vardı bizim bilmediğimiz:
Gitmek ile kalmak aynı yöne akan iki sessizlikti.
Semih Yunca