یادمه بچه بودم گریه که میکردم مامانم بهم میگفت حیف این مرواریدات نیست که اینطوری گریه میکنی؟
خواستم بگم نه مامان، حیف اون ۴۰ هزار نفر بودن، حیف اونا بودن .
از یه طرف بیپولی
از یه طرف پریودی
از یه طرف مادر و پدر ایرانی
از یه طرف جمهوری اسهالی
از یه طرف عذاب وجدانِ”نمیدونم دارم با خودم و زندگیم چه غلطی میکنم”
نموده شدیم بابا بسه دیگه
تازه ۲۰ سالمم هست ، وا یعنی چیییی