優力 • ʏᴜᴜʀɪ🩹

Kisaki Yuuri | Sci-Math | G.11 | Setsubun-Sou (กำลังทยอยฟอล)

[優力 • ʏᴜᴜʀɪ🩹 @Yuuri_FRG]

#FRG_Commu (ชั่วคราว)

“แผล? ตะ ตกบันไดน่ะ“
“จริงๆนะ..!”

|

“เฮ้อ ..ก็ได้”
___________________________

Kisaki Yuuri (17)
G.11 | Sci-Math
Setsubun-Sou (Eranthis Pinnatifida)

Doc in bio
Co/Roleplay/Talk > Dm 24/7

[優力 • ʏᴜᴜʀɪ🩹 @Yuuri_FRG]

@Pavel_FRG “...หน้าร้อนจัง” ยูริพึมพัม “มือฉันเย็นนะ ทาบแบบนี้...จะรู้สึกดีขึ้นรึเปล่า?”

[優力 • ʏᴜᴜʀɪ🩹 @Yuuri_FRG]

โรลเปิด | แยกรูท
12:15 น.

หน้าตู้กดน้ำมีใครบางคนกำลังยืนง่กๆเงิ่นๆอยู่นานแล้ว สีหน้ากำลังแย่ขั้นสุด ไม่ว่าจะหยอดเหรียญไปกี่เหรียญ ทุกอย่างยังคงนิ่งสนิท

หรือว่าเครื่องมีปัญหา?

“...”

...ทำยังไงล่ะเนี่ย

[優力 • ʏᴜᴜʀɪ🩹 @Yuuri_FRG]

@Pavel_FRG “ได้เหรอ? ทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอ?” หมายถึงที่ว่าอยู่กับพาเวล เขานึกมาตลอดว่าอีกคนเป็นพวกไม่ชอบเจาะแจะกับคนอื่นเสียอีก

กระทั่งจับสังเกต หน้าคนที่เงยมองเพดานนั่นได้

“เป็นอะไรรึเปล่า” ส่งหลังมือข้างหนึ่งไปทาบแก้ม ความร้อนส่งผ่านมายังมือของตนจึงใช้ทั้งสองมือประคองหน้าพาเวลให้สบตา

+

[優力 • ʏᴜᴜʀɪ🩹 @Yuuri_FRG]

@Pavel_FRG ยูริทำตาหลุกหลิกยิ้มแห้ง ยิ่งเห็นพาเวลจ้องแบบนั้นก็ยิ่งเกร็งเข้าไปใหญ่

หรือว่า...โกหกไม่เนียน?

แต่กระนั้นก็ยังคงรอท่าทางของอีกฝ่ายกับขนมหวานของเขา ถึงจะไม่มีทีท่าใหญ่โตอะไรมาก แต่ก็พอมองออกว่าพาเวลกำลังสนใจ

“อะ อื้ม! คอมเปโต!” ช่วยทวนอีกแรง “ถ้านายชอบ ฉันจะเอามาให้บ่อยๆนะ”

[優力 • ʏᴜᴜʀɪ🩹 @Yuuri_FRG]

@Pavel_FRG (หล่อทั้งพ่อทั้งลูกเลยนะคับ😣🙏🏻💖💓)

[Pavel @Pavel_FRG]

(มาแปะรูปวาดพาเวลกับคุนพ่อค่ะ 👐🏻✨แม้จะหน้าตาคล้ายกันแต่นิสัยกับงานอดิเรกต่างกันสิ้นเชิง)

[優力 • ʏᴜᴜʀɪ🩹 @Yuuri_FRG]

@Pavel_FRG “ก็ต้อง...ชอบพาเวลอยู่แล้วสิ!” หัวใจเต้นรัวเร็ว ท่าทางลนลานราวกับกำลังเรียงคำพูดในหัวอยู่ทุกคำ “นายใจดีมาก ไม่เคยรำคาญฉันเลยนี่นา”

“แถมตอนนี้ก็ยัง...อึก เลี้ยงน้ำด้วย”

เสียงพูดอู้อี้ขึ้นจมูก น้ำตาหยดแหมะลงหน้าแก้ม

“ยังไงก็ต้องชอบนายที่สุดอยู่แล้วสิ”

[優力 • ʏᴜᴜʀɪ🩹 @Yuuri_FRG]

@Pavel_FRG ราวกับว่าหาเสียงพูดของตัวเองไม่เจอ ยืนนิ่งอยู่นานสองนานทั้งสายตาดูไม่น่าเชื่อ ไม่น่าเชื่อ...ว่าจะได้ยินคำพูดเหล่านี้ กับคนอย่างเขา

กระป๋องในมือถูกบีบแน่นไม่รู้ตัว ปากอ้าพะงาบบางอย่างเบาหวิว

“กะ ก็“ เสียงพูดยิ่งเบาลงทุกขณะจนน่าหน่ายตัวเอง

+

[優力 • ʏᴜᴜʀɪ🩹 @Yuuri_FRG]

@Pavel_FRG เจ้าตัวหันไปค้นอะไรซักอย่างในกระเป๋า ขวดโหลขนาดเท่าฝามือถูกตกแต่งด้วยจุกยางและริบบิ้นน่ารักสีหวาน ภายในบรรจุด้วยขนมหลากสีเล็กๆ

“คุณแม่...พึ่งกลับบ้านเมื่อวาน ซื้อของฝากมาเพียบเลย กะ ก็เลยตั้งใจแบ่งมาให้นายด้วย”

“คอมเปโตน่ะ คิดว่านายน่าจะ...ชอบมันนะ?“

[優力 • ʏᴜᴜʀɪ🩹 @Yuuri_FRG]

@Pavel_FRG “เอ๋?” หลับตาลงข้างที่ถูกแตะ พอพูดถึงเรื่องปลาสเตอร์บนหน้าแล้ว... “อ้อ นี่น่ะเหรอ~?”

ดูออกก็รู้ว่ายิ้มกลบเกลื่อน จงใจลากเสียงยาวในลำคอเพื่อคิดหาข้ออ้างอย่างรวดเร็ว

“ดะ เดินชนป้าย- ไม่สิ ประตู... เดินชนประตู! อย่าใส่ใจเลย“

“อ้อ! ที่บอกว่าตามหา”

+

[優力 • ʏᴜᴜʀɪ🩹 @Yuuri_FRG]

@Mirei_FRG ตัวแข็งทื่อโดยฉับพลัน ไม่ต้องหันไปมองเขาก็จำน้ำเสียงนี้ได้ทันที

ใช้เวลาครู่หนึ่งกว่ายูริจะหันหน้ามาหาอีกฝ่าย สีหน้ามู่ทู่ชัดเจน ดูเหมือนทั้งกลัวทั้งระวังไปในตัว

“...” เขาหันหน้าหนี “เธอ..ไปซื้อตู้อื่นเถอะ”

น้ำเสียงเบาหวิว แต่ก็พอให้ได้ยินได้ถนัด

[優力 • ʏᴜᴜʀɪ🩹 @Yuuri_FRG]

@yuak_frg “สะ สวัสดี“ ตาสองสีหลุบมองอีกฝ่ายสลับกับตู้ สีหน้ากังวลออกจนชัดเจน

“..นายควรไปซื้อตู้อื่นนะ”
“ตู้นี้...มีปัญหา” น้ำเสียงเขาอ้อมแอ้ม

“ฉันใส่เหรียญไปห้าครั้ง มันคงเสียแล้ว”

[優力 • ʏᴜᴜʀɪ🩹 @Yuuri_FRG]

@yuak_frg “ー!” ไหล่เขาสะดุ้งโหยง รีบเด้งตัวออกห่างตู้อย่างไว

เพียงส่งเสียงแค่ ‘อะ‘ ก็หุบปากลง เผลอคิดตีกันสาลวนในหัวว่าเป็นเขาหรือตู้กดน้ำนี่ที่สร้างปัญหากันแน่

แย่แล้ว...เผลอยืนขวางรึเปล่า

+

[優力 • ʏᴜᴜʀɪ🩹 @Yuuri_FRG]

@Pavel_FRG “...“ ยูริให้มันกับอีกฝ่าย ไม่พูดอะไรต่อซ้ำยังมองตาปริบๆ

เมื่อก่อนเขามักถูกใช้ให้ไปกดน้ำตามสั่งแล้วยังถูกไถเงินไปอีก จนกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว

[優力 • ʏᴜᴜʀɪ🩹 @Yuuri_FRG]

@Pavel_FRG ราวกับตัวลีบเล็กลงไปอีกหลายเซน ถึงอย่างนั้นก็จำยอมให้จูงไปแต่โดยดี

“อันนั้น..” นิ้วชี้ไปที่น้ำมะนาวโซดากระป๋อง “ทำไมเหรอ..?”

“..!”

“อะー” หน้าตาตื่นตูมอย่างกับคนพึ่งเข้าใจสถานการณ์ มือไม้พัลวันหยิบเงินในกระเป๋าจำนวนหนึ่ง ดูเหมือนจะมากกว่าค่าน้ำในตู้เสียอีก

+

[優力 • ʏᴜᴜʀɪ🩹 @Yuuri_FRG]

@Pavel_FRG “มะ หมายถึง! ใจลอยน่ะ..! จู่ๆก็เดินมาแถวนี้ซะได้”

ดวงตาใต้เส้นผมปรกหน้าแอบหลุกหลิกเล็กน้อย อย่างว่า...เขาอ่อนหัดเรื่องการโกหกจริงๆนั่นล่ะ

[優力 • ʏᴜᴜʀɪ🩹 @Yuuri_FRG]

@Pavel_FRG ?

กะพริบตาปริบๆไม่เข้าใจเท่าไหร่ แต่ก็ไม่กล้าเซ้าซี้ต่อ

“กะ ก็..” เขาตัวแข็งทื่อ นิ่งเป็นรูปปั้นให้อีกคนได้ปัดเนื้อเช็ดตัวง่ายดาย “กำลังตามหานาย..”

ตอบเสียงเบาหวิวเหมือนกระซิบให้ตัวเองฟังมากกว่า แต่ก่อนที่อีกฝ่ายจะได้ถามซ้ำ ยูริร้อนชิงตอบขึ้นมาก่อน

+

[優力 • ʏᴜᴜʀɪ🩹 @Yuuri_FRG]

@Pavel_FRG (มาเอาตรงนี้มาสุดหล่อ😊🫴🏻🍬)

[Pavel @Pavel_FRG]

#FRG_Commu

“…”
“มีขนมมั้ย?”

🌼🍃

Pavel Wincott | Dandelion
Grade 11 | Sci-Math

Doc : https://t.co/53F06pDuiU

[優力 • ʏᴜᴜʀɪ🩹 @Yuuri_FRG]

@Pavel_FRG “ーอึ๊ก!” หลุดร้องเสียงหลงตัวโยนจนเผลอยกมือขึ้นปิดปาก เป็นเพราะขวัญผวาไม่ได้ตั้งตัวเมื่อเห็นอีกฝ่ายทุบตู้เสียจนแทบพัง

“พะ..” คว้าเข้าจับแขนพาเวล “พอแล้ว มันคงเสียจริงๆนั่นแหละ”

ใช้จังหวะอีกคนหันมาหาก็ส่ายหน้าตอบ

“ไป...ไปซื้อที่อื่นเถอะ”