معادن، منابع طبیعی، عواید عمومی و داراییهای متعلق به جامعه، امانت مردماند. هیچ مقام یا سرمایهداری حق ندارد با استفاده از نفوذ سیاسی، این داراییها را به منافع شخصی یا خانوادگی تبدیل کند.
#اداري_فساد#فساد_اداری
هدف نیک، وسیله نادرست را مشروع نمیسازد. مسئولی که میگوید «اگر کارت زودتر انجام شود، برای مدرسه یا مسجد کمک کن»، حتی اگر پول را برای خود نگیرد، باز هم از صلاحیت دولتی سوءاستفاده کرده است. کار خیر وقتی خیر است که داوطلبانه و بدون جبر باشد.
#اداري_فساد#فساد_اداری
این روز ها همه جا سخن از فساد اداری است !
در فرامین برای آن مجازات تعین می شود
در مساجد فساد حرام دانسته میشود
و مردم همه روزه از آن شکایت دارند
اصل سوال این است که
آیا واقعا فساد اداری را میشناسیم؟
ادامه را در ویدیو ببینید !
#اداري_فساد#فساد_اداری
وقتی یک سند ساده باید از چند دفتر بگذرد و هر مأمور امضای خودش را دیر بزند، مشکل فقط کندی کار نیست. هر مرحله اضافی دروازهای است که کسی میتواند پشت آن بایستد و از مردم چیزی بخواهد.
#اداري_فساد#فساد_اداری
فساد اداری تنها در رشوه گرفتن چند نفر خلاصه نمیشود. ر��شه اصلی آن در بروکراسی پیچیده ادارات است. وقتی اداره به جای حل مشکل، خودش مشکل مردم میشود، بستر فساد فراهم میگردد.
#اداري_فساد
#فساد_اداری
یکی از خطرناکترین انواع فساد، مصئونیت صاحبان قدرت است؛ زیرا وقتی مأمور عادی مجازات شود، اما مقامات بانفوذ به دلیل جایگاه و روابط شان از پاسخگویی معاف باشند، اعتبار قانون از بین میرود.
#اداري_فساد#فساد_اداری
معیار واقعی مبارزه با فساد این نیست که حکومت با مأموران ضعیف چگونه برخورد میکند، بلکه این است که در برابر تخلف افراد بانفوذ خود چه واکنشی نشان میدهد. وقتی وزیر و والی از محاسبه در امان باشند، قانون اعتبار خود را از دست میدهد.
#اداري_فساد#فساد_اداری
وقتی یک سند ساده باید از چند دفتر بگذرد و هر مأمور امضای خودش را دیر بزند، مشکل فقط کندی کار نیست. هر مرحله اضافی دروازهای است که کسی میتواند پشت آن بایستد و از مردم چیزی بخواهد.
#اداري_فساد#فساد_اداری
وقتی یک سند ساده باید از چند دفتر بگذرد و هر مأمور امضای خودش را دیر بزند، مشکل فقط کندی کار نیست. هر مرحله اضافی دروازهای است که کسی میتواند ��شت آن بایستد و از مردم چیزی بخواهد.
#اداري_فساد
#فساد_اداری
وقتی یک سند ساده باید از چند دفتر بگذرد و هر مأمور امضای خودش را دیر بزند، مشکل فقط کندی کار نیست. هر مرحله اضافی دروازهای است که کسی میتواند پشت آن بایستد و از مردم چیزی بخواهد.
#اداري_فساد#فساد_اداری
فساد فقط رشوهگرفتن نیست!
مقررکردن خویشاوندان، امتیازدادن به نزدیکان و استفاده از صلاحیت دولتی برای منافع شخصی و گروهی نیز از مصادیق فساد است.
ممکن است مسئولی رشوه نگیرد، اما با سپردن مقام به افراد ناشایست، حق اشخاص شایسته و مردم را ضایع سازد.
#اداری_فساد#فساد_اداری
فساد اداری؛ تصویری فراتر از رشوه و اختلاس
وقتی از فساد اداری سخن میگوییم، بیشتر مردم به فکر مأموری میشوند که در بدل اجرای یک کار رشوه میگیرد یا مسئولی که پول بیتالمال ...
#اداري_فساد#فساد_اداری
برای ادامه مطلب به صفحه تلگرام ما مراجعه کنید
https://t.co/DPiTQnxip4
د اونۍ خبره: بې زوره خپلواکي
دوکتور زمری افغان
په دې ورځو کې امریکا پر ایران بندیزونه سختوي او په دې لړ کې دا بحث هم شته چې امریکا به له طالبانو هم غواړي چې له ایران سره پولې وتړي او یا یې سختې کړي. لا وختي دی چې ووایو دې غوښتنې ته به ځواب څه وي، ځکه تر اوسه غوښتنه نه ده شوې. اوس که غوښتنه کېږي او حاکم دولت یې مني، خپلواکي او بېطرفي له منځه ځي او که یې ردوي، امریکا به پر حاکم دولت سیاسي، اقتصادي او ��یپلوماتیک فشارونه زیات کړي او آن ممکن د پاکستان په واسطه خبره تر نظامي فشاره هم ورسېږي.
دا چې دا غوښتنه به وشي او که نه، جلا بحث دی، خو له دې سره اوس دا بحث را پورته کېږي چې خپلوکي او بېطرفي د طالبانو د دولت لپاره څومره عملي ده؟
په نړیوال نظم کې خپلواکي او بېطرفي یوازې د یوه دولت په تش اعلان نه تأمینېږي؛ بلکې د خپلواکۍ او حتی بېطرفۍ د ساتلو لپاره اقتصادي، سیاسي، نظامي، ټکنالوژیک او جغرافیوي ځواک ته اړتیا ده. هغه دولت چې د خپلواک تصمیم نیولو اراده لري، د خپل تصمیم د پایلو د زغملو ظرفیت هم باید ولري. ځکه په نړیوال نظم کې د دولتونو اړیکې یوازې د حقوقي مساواتو پر بنسټ نه، بلکې د قدرت، ګټو، متقابلې اړتیا او د فشار د اعمالولو پر ظرفیت هم ولاړې دي. اوس د طالبانو د واکمنۍ په اړه هم دا بحث کېږي چې که رښتیا هم امریکا غوښتنه وکړي، نو تصمیم سختېږي، ځکه د یوه دولت د خپلواکۍ او بېطرفۍ واقعي ازموینه هغه وخت پېلېږي، چې د اغېزناکو ځواکونو له متضادو غوښتنو سره مخ شي.
دا به په افغانستان کې له واکمنو وروستۍ داسې غوښتنه نه وي، چې سخته ازموینه ورته ویل کېدای شي، ځکه څومره چې د افغانستان په شاوخوا کړکیچ زیاتېږي، دا او تر دې سخت حالت بیا بیا تکرارېدای شي. نو که دا بېطرفي یو اړخ ته کړو، د خپلواکۍ او خپلواک پاتې کېدو لپاره ځینې کارونه پکار دي:
لومړی، نظامي او دفاعي ځواک: هغه دولت چې په لومړي پړاو کې د خپل قلمرو او حاکمیت د دفاع کافي وړتیا ونه لري او د پوځي ګواښونو پر وړاندې زیانمن وي، خپلواک تصمیمونه نشي نیولی. په دویم پړاو کې باید یو داسې ځواک وي، چې د خپل حاکمیت د پیاوړتیا�� پراختیا او عروج لپاره کافي عصري نظامي ځواک ولري. له بده مرغه په افغانستان کې واکمن دولت نه په دې حالت کې دی او نه په دې لوري ګامونه اخلي.
دویم، سیاسي او ډیپلوماتیک ځواک: خپلواک بهرنی سیاست یوازې د سیاسي ارادې په اعلان نه رامنځته کېږي. نړیوال اعتبار، اغېزناکې اړیکې، د لنډمهاله او اوږدمهاله تړونونو او نورو اغېزناکو ګامونو له لارې دا ځواک رامنځته کېدای شي. اوس په افغانستان کې واکمن دولت یو منزوي شوی دولت دی.
درېیم، اقتصادي ځواک: په اوسنۍ نړۍ کې اقتصادي خپلواکي د سیاسي خپلواکۍ بنسټ دی. هغه هېواد چې د وارداتو، صادراتو، بانکي اړیکو، بهرنیو مرستو او مالي سرچینو لپاره پر نورو هېوادونو متکي وي، د نړیوالو فشارونو پر وړاندې د مقاومت لږ ظرفیت لري. داسې ښکاري چې اوسنی افغانستان او پکې واکمن دولت هم په دې برخه کې لږ ظرفیت لري.
څلورم، ټکنالوژیک ځواک: په معاصر نړیوال نظام کې ټکنالوژي د قدرت له مهمو سرچینو څخه ده. مخابرات، سایبري امنیت، استخباراتي وړتیا، صنعتي ټکنالوژي، ��نرژي او د معلوماتو مدیریت د دولتونو په خپلواکۍ کې اساسي رول لري. افغانستان چې د عادي ټکنالوژۍ، صنعتي تجهیزاتو او مخابراتي سیستمونو لپاره پر بهرنیو سرچینو متکي دی، د بهرني فشار پر وړاندې یې زیانمننه زیاته ده. له همدې امله، علمي څېړنې، تخنیکي زدهکړې، ډیجیټلي زیربناوې او کورنی تخنیکي ظرفیت یې باید د پراختیا له لومړیتوبونو څخه وي، چې له بده مرغه نه دي.
پینځم، ��غرافیوي او ستراتیژیک ځواک: جغرافیه یوازې طبیعي موقعیت نه دی؛ که په سمه توګه مدیریت شي، د قدرت سرچینه ګرځېدای شي. د افغانستان اوسنۍ جغرافیه که له یوه اړخه مهمه ده، له بله اړخه له سختو ستونزو سره هم مخ ده، نو په یو واقعي خپلواک دولت د بدلېدو لپاره باید د اوسنۍ جغرافیې له محدودې د باندې فکر وشي.
په پایله کې ویلی شو چې که خپلواکي یوازې یو سیاسي شعار نه وي، نو واکمن دولت باید د قدرت پر بنسټ ولاړه ستراتیژي ولري. داسې چې نه یوازې ورځ تر بلې هر اړخیز ځواک پیدا شي، بلکې واقعي خپلواکي تضمین شي. افغانستان تر هغه وخته د واقعي خپلواک بهرني سیاست څښتن نه شي کېدای، څو اقتصادي، سیاسي، نظامي، ټکنالوژیک او جغرافیوي ظرفیتونه ونه مومي او بیا دا ظرفیتونه د حاکمیت د ساتنې لپاره په یوې همغږې ستراتیژۍ کې تنظیم نه کړي.