herkes anlayış bekliyor. sağa dönüyorum beklenti, sola dönüyorum beklenti. kimse sormuyor sen ne istiyorsun, seni de anlamamız gerekir mi diye. herkes anlayış bekliyor muhteşem olay.
İyi ya da kötü yok, hatta suçlu ve suçsuz birilerini de aramıyorum. Sadece bazı zamanlar, bazı noktalar var. Atılması gereken adımlar, yanında olunması gereken anlar, söylenmesi beklenen kelimeler var. Bir de bunların hiçbirini yapmayan, sonrasında karşılık bekleyen insanlar var.
O üzülmesin diye kendimizi feda ettiğimiz insanlar değil mi hep canımızı yakanlar .
Yani demem o ki hepimizin sırtındaki o bıçak izleri en sevdiklerimizden geldi gözümüzün içine baka baka yaptılar bunu … 🥀
İnsan en çok da başkalarının “kalışını” izlerken yoruluyor. Birbirine rağmen değil, birbirini seçerek devam eden insanlar var. Ve ben bunu gördükçe içimden hep aynı soru geçiyor: ben neden hiç o “kalınan” yerde olamadım? Neden hep vazgeçilen, hep geride bırakılan taraf oldum?
Düzenli olarak yok sayılmanın şöyle bir etkisi de vardır zamanla tepkilerin azalır,sessizleşirsin hatta içine kapanırsın. Hayattan beklentilerin azalır, enerjin düşer.Altında yatan duygu "demek ki haketmiyorum" olur ama doğrusu sadece istismar edildin..