Vagonlar dolusu insanız. Hep birlikte somurtuyoruz. Dalgın ve suratsız, ya ötelere bakıyor ya da elimizdeki küçük ekranlara gömülüyoruz.Hayır, harp çıkmış da cepheye sevk ediliyor değiliz, bir cenaze törenine de gitmiyoruz. Sadece soyulmuş, umutları tarumar edilmiş bir ülkedeyiz.
Bu ülkeyi işçi cehennemine çevirenler, sokaklarını çeteleri teslim edenler, enkaz altında kimsesiz aç susuz bırakanlar, çadırı parayla satanlar, soyup soğana çevirirken üstüne bir de fetvasını alanlar Türk müydü Türkiyeli miydi, oturun tartışın hadi.
Yediler Teknesi'ni de sevmiştim ama Revan bambaşka olmuş.Yediler Teknesi'ndeki distopik atmosferin biraz daha derinleşmesini istemiştim sadece. Karakter anlatımı olan bölümlere bayılmıştım.Yazarlık maharetini gösteren bölümlerdi benim için.İlk iki ve son romanını da merak ediyorm
Yaşar Kemal yazınını ne kadar sevdiğimi bilen bilir. Mezopotamya'dan, Çukurova'dan, Toroslar'dan yoğrulmuş, Yaşar Kemal'den miras o dil maharetlerini kendi kalemine bu kadar iyi yedirmiş bir yazarla tanışmanın mutluluğu içindeyim. Revan çok incelikli bir roman olmuş.
Dün akşam elimden bırakamadım, sabaha kalan 40 sayfayı bitirdim. Yaşar Kemal'in ifadesiyle en isyankar Türk ozanı Dadaloğlu ile Kürtlerin Homeros'u Evdal'ın hikayeleri üzerinden diliyle, ruhuyla tam bir masal okudum sanki.
Ben bir kadın olarak minnettarım. Rüzgar saçıma, deniz tenime her değdiğinde, her valiz hazırlayışımda, bilmediğim yerlerde kuş gibi özgür dolaştığımda, her kahkahada,işte böyle insana küçükmüş gibi gelen ama hayatın asıl tadını veren mutluluk anları için çok ama çok minnettarım.
HABAŞ'la ilgili bu manşeti yayınlamamızdan 5 gün sonra İzmir büromuz silahlı saldırıya uğradı. Kapımıza gönderilen tetikçinin bunlarla ilintisini, tüm uyarılarımıza rağmen ne savcılık ne de mahkeme araştırdı.. Ve tam 15 ay sonra, o fabrikada 16 işçinin öldüğü katliam yaşandı. Bunların peşini bırakmayacağız.
Unutmayacağım ve ara ara açıp izledikçe ezberleyeceğim baya sahne oldu. Biri, terapide grevdeki işçilerden birinin "hayatta öğrendim ki bir olaya kızgınken zorla gülümsemeye devam ettiğimiz haller bizi hasta ediyor" deyişi idi. Tivitira yazması zor film, düşündüren yönü çok.
Çok sevdim. Filmin tanıtımı için yazılan cümleler bu filmi anlatmaya yanaşmıyor bile bana kalırsa. Emek sömürüsü üzerine çekilen belgeselin izleyicisi oldugumuz kısımlar ayrı, sınıf farkını didiklediği kısımlar ayrı vurdu geçti.
Stéphane Brizé'in "Savaşta" ve "İnsanın Değeri" filmlerini izledim son dönem.Emek sömürüsü üzerine sözü olan filmler ama eleştirim, meselesini insan hikayeleri üzerinden anlatamayışı idi. Fazlaca didaktik ve mekanikti . Bu film, o filmlerde eksik dediğim ne varsa hepsini başarmış
Çok sevdim. Filmin tanıtımı için yazılan cümleler bu filmi anlatmaya yanaşmıyor bile bana kalırsa. Emek sömürüsü üzerine çekilen belgeselin izleyicisi oldugumuz kısımlar ayrı, sınıf farkını didiklediği kısımlar ayrı vurdu geçti.
Muson yağmurlarına mı tutulduk dediğim geçtiğimiz 6 gün boyunca izlemeye gitmedim, bugün cayır cayır güneş çıktı ya sinemaya gidiyorum.🤦🏻♀️ El mecbur. Kasabamızın minik sinemasında filmin son günü. İzleyelim bakalım dendiği kadar var mı?
Aşkımdan ölüp bittiğim Sekizinci Hayat'ın yazarı Nino Haratischwili’nin son romanı The Lack of Light'ı bir yakınım Fransızca'sından okudu ve diyor ki Sekizinci Hayat'tan bile daha iyi. Her gün Türkçe'ye çevrilir mi diye umutsuzca kontrol ediyorum ama yok. 2027 yılından dileğimdir
Aşkımdan ölüp bittiğim Sekizinci Hayat'ın yazarı Nino Haratischwili’nin son romanı The Lack of Light'ı bir yakınım Fransızca'sından okudu ve diyor ki Sekizinci Hayat'tan bile daha iyi. Her gün Türkçe'ye çevrilir mi diye umutsuzca kontrol ediyorum ama yok. 2027 yılından dileğimdir
Yediler Teknesi'ni bitirdikten sonra tek kitaplık bir mola verip Revan'la devam edeyim derken Frog Bey'in bu posldcastini farkettim. Bilseydim araya başka kitap almazdım, sabırsızlandım.
Frog Bey'le Oradan Buradan podcastimin yeni bölümünde sevgili @aren_celik ile son romanı Revan ekseninde keyifli bir sohbet gerçekleştirdik.🤌🏾✨
Dinlemek için 👇🏾
https://t.co/QEd15QUAD6