yirmili yaşların ortasında birçok insan içten içe yas tutuyor aslında. çocukluğunun gidişine, eski heyecanlarının kaybına ve hayal kurabilen tarafının sessizliğine.
Affedicisin, naziksin, hak etmediklerinde bile naziksin. Kusur bulmazsın, kusur görmek için bakmazsın. Basit hikayelere güzel anlamlar yüklersin.Birini gönlünde büyütüp arşa çıkarırsın.
İncinsen de caymazsın, rahat bir vicdan diye tutturmuşsun da dünyaya dost, kendine düşmansın.