kaç yaşında olursam olayım, moralim bozulduğunda içime kapanma ve insanlardan uzaklaşma huyumu aşamıyorum. sanki canım yandığında herkes biraz fazla geliyor bana. o anlarda tek istediğim şey, kimsenin olmadığı bir yerde kendi sesimi bile duymadan oturmak..
allah kimsenin saf duygularını, heyecanını, hevesini, tahammülünü yanlış bir insanda tüketmesine müsaade etmesin. kimin yanında ne kadar kalacağını fark edecek feraseti, fark ettiğinde de kendini koruyacak iradeyi nasip etsin. bizi, verdiğimiz değeri sorgulamak zorunda bırakmasın