من از بچگی همیشه از خونه مادربزرگم یکم میترسیدم همیشه انگار جو خونه سنگین بود و ی ترسی رو توی من ایجاد میکرد و مادربزرگم عاشق من بود همیشه میگفت من تنهام شب پیشم بمون و من به خاطر ترسم نمیتونستم
ی دفع که حالش خوب نبود رفتیم شب اونجا پیشش بمونیم و موقع خواب ،من یادم دفعه قبل که
۱/
سرایدارمون یه مرد مجرده، تازه اومده اینجا. مامانم گاهی بهش غذا میده. اون روز ازش پرسید دیگه کیا بهت غذا میدن؟
گفت دختر خانم دکتر میده بعضی وقتا.
مامانم پرسید کدوم واحد رو میگی؟ گفت همون شیشم شمالی دیگه.
پلات توئیست: دختر خانم دکتر فوت شده و اون واحد ۲.۵ ساله خالیه 💀💀
@Iranwhelp نه میتونست، من کل بچگی مو با ایشون بزرگ شدم و تقریبا هر روز پیشش بودم و خیلی دوسش داشتم اونم هم همینطور😭
بعد که بزرگ تر شدم خونه مون عوض کردیم و کمتر میدیدمش (اون اولین و اخرین تجربه من توی اون خونه بود)
براش جریان تعریف کردمو گفت فیلم های ترسناک میبینی به خاطر اونه و فلان
بعد مادربزرگم بیدار بود گفت بالا سرش پیاز و نمک بزار و اصلا حرفام براش عجیب نبود:)
خلاصه مامانم هی بغلم کرد و گفت نترس و چیزی نیست توهم ذهنت بود و من هی میگفتم بابا نفسش خورد به گردنم میگفت چیزی نیست بخواب
۵/