Madaming clinically diagnosed with depression and/or anxiety na may UNDIAGNOSED autism and/or ADHD tapos ang advise niyo eh mag dasal at baka kulang lang sa faith? Bigyan ka kaya ng medal ni Jesus niyan?
Nakakainggit yung mga taong puwedeng mag-resign anytime kapag hindi na okay sa mental health nila yung work. Yung tipong walang mabigat na responsibilities or obligations, sarili lang ang priority. Bakit ba hindi na lang ako pinanganak na mayaman?
Ang hirap nung walang back up noh? Yung need mo magpakatatag kasi wala naman sasalo if ever magfail ka. Okay lang naman, pero ano kaya yung feeling ng may support noh? Yung tipong it's okay to be weak sometimes, take it easy muna. Hay