Yüksek lisans öğrencisiyim, dersler başladı, yurt başvuruları başlamadı. İnsanlardan akademik başarı bekleniyor ama öğrencinin nerede kalacağı konusunda sessizlik hâkim.
Kimseye kızgın değilim artık. Sadece şunu anladım, ne kadar anlatsam da bazı yükleri benim yerime kimse taşımayacak. Kendimi kendim kurtarmak zorundayım.
@justgirlsmira Çok teşekkür ederim 💙 Umarım gerçekten öyle olur. Bazen insanın tek ihtiyacı, kendi hayatını kurabileceğine inanmasını sağlayacak küçük bir umut oluyor. 🍀
Son zamanlarda en büyük hayalim, başka bir şehirde kimseye hesap vermeden kendi düzenimi kurmak. Kendi evim, kendi sessizliğim, kendi hayatım. Fazlasını istemiyorum.
İnsan bazı kayıpların ne demek olduğunu zaman geçtikçe daha iyi anlıyor. Arkamdaki dağ artık yok. Hayat devam ediyor, ben büyüyorum, yeni yollar açılıyor ama insan en çok da arkasını dönüp güveneceği o yerin artık olmadığını fark edince büyüyor.
Büyümek güzel sanıyordum. İnsan babasına anlatacak şeyleri biriktirdikçe, büyümenin bazı taraflarının ne kadar zor olduğunu anlıyor. En kötüsü de biriktirdiğin hiçbir şeyi artık ona anlatamayacak olduğunu bilmek.
Üniversite hayatım boyunca en çok kahve içip gelecekle ilgili plan yaptığım anlardan biri. Şimdi dönüp bakıyorum da planların yarısı değişmiş, ben hâlâ aynı şekilde kahveyle hayatımı çözmeye çalışıyorum.