ฐิติภัทร.

| : งานศิลป์ กาแฟ หนังสือ และคุณ : | คุณชายลีแวร์ @dontzayshit 🖤 #VeilVerse #จดหมายเหตุพระนคร #หมู่บ้านธารารินทร์ #สังกัดรังสรรค์กรุ๊ป

[ฐิติภัทร. @_DearSweet]

❥

ฐิติภัทร ณ อยุธยา
— 💫 รังสรรค์ไลฟ์เฮ้าส์

⠀

[ฐิติภัทร. @_DearSweet]

อย่ามาใส่ร้ายน้องผม เพราะมันซุ่มซ่ามจริง

[ต้นตะวัน🌻 @Achiisawa]

ฝนตกกระหน่ำลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตาในช่วงเย็น และแน่นอนว่ามันมาพร้อมกับสภาพการจราจรที่จอดนิ่งสนิทเป็นอัมพาตอยู่บนท้องถนน

หน้าต่างกระจกของบริษัทรินนลา ถูกแต่งแต้มไปด้วยหยาดน้ำฝนที่ไหลเป็นสาย ต้นตะวัน ยืนถอนหายใจอยู่บริเวณโถงทางเดินชั้นล่างของบริษัท

.

[ฐิติภัทร. @_DearSweet]

@Ayamexi พี่อัยย์ร้องแล้วนี่จะเหลือแหละ

[ฐิติภัทร. @_DearSweet]

ใครยังไม่ได้จับจองนิยายดั่งเดือนค้างฟ้า ไปจับจองกันโดยด้วย นะครับผม น้ำตานองจริง ตอนนี้นี่ก็เช่นกัน

[ฐิติภัทร. @_DearSweet]

กลับคำแทบไม่ทัน 55555555

[ปันปัน @Kingstonxxii]

เย็นนี้กูดราฟใบลาออกไว้แหละ รางวัลที่1 ของกูแน่นอน กูบอกเลย

[ฐิติภัทร. @_DearSweet]

วันนี้ครับผมล้างหน้าตื่นเช้าด้วยความสดใส ฟิ้งๆ เพราะคนไม่ถูกหวยเยอะมาก ทำไรไม่ได้นอกจากทำใจและลุกไปทำงานครับ ขอบคุณ

[ฐิติภัทร. @_DearSweet]

@Ayamexi หยุดซี้คุณอัยย์ ให้เค้าหยุดเถอะคนสวย

[ฐิติภัทร. @_DearSweet]

@dontzayshit ไหนครับ?

[ฐิติภัทร. @_DearSweet]

ค่ำคืนวันหยุดที่เกือบจะพังทลาย กลับถูกเติมเต็มด้วยความรักและความอบอุ่นของพวกเขาทั้งสองคนอีกครั้ง

[ฐิติภัทร. @_DearSweet]

‘บอกแล้วไงครับว่าเรื่องของภัทรก็เหมือนเรื่องของผม’

จรินทร์กดจุมพิตหนักๆ ลงบนกลุ่มผมนุ่มของฐิติภัทรอย่างแสนรัก

‘ตอนนี้ระบบน้ำใช้ได้ปกติแล้วใช่ไหมครับ?’

“ครับ ปกติดีทุกอย่างแล้ว” ฐิติภัทรตอบเสียงอู้อี้อยู่กับอกกว้าง

‘ดีครับ’ มุมปากของจรินทร์หยักยิ้มเจ้าเล่ห์

[ฐิติภัทร. @_DearSweet]

‘ถ้างั้นตอนนี้ ผมขอใช้สิทธิ์สปอนเซอร์รายใหญ่ ไปทดสอบอุณหภูมิน้ำในออนเซ็นแบบส่วนตัวกับภัทรหน่อยได้ไหมครับ ถือว่าเป็นค่าเหนื่อยของผมในวันหยุดนี้แล้วกัน’

ใบหน้าเนียนของฐิติภัทรขึ้นสีแดงระเรื่อทันทีกับสายตาหวานเชื่อมของคนรัก ร่างโปร่งทุบลงบนอกแกร่งแก้เขิน แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธแต่อย่างใด

[ฐิติภัทร. @_DearSweet]

“ขอบคุณมากนะครับ ถ้าวันนี้ไม่ได้คุณ ภัทรต้องแย่แน่ๆ เลย วันหยุดแท้ๆ แต่ต้องมาเหนื่อยซ่อมท่อน้ำกับภัทรด้วย”

จรินทร์ลืมตาขึ้น ยื่นมือหนาไปคว้าข้อมือบางของฐิติภัทรแล้วออกแรงดึง จนร่างโปร่งล้มลงมานอนซบอยู่บนอกแกร่ง อ้อมแขนใหญ่โอบกอดคนรักเอาไว้แน่นราวกับจะแกล้ง

[ฐิติภัทร. @_DearSweet]

เช้าวันอาทิตย์อันควรจะเป็นวันหยุดพักผ่อนที่แสนสงบสุข ฐิติภัทรในชุดคลุมอาบน้ำผ้าฝ้ายเนื้อนุ่มกำลังยกแก้วกาแฟขึ้นจิบ พลางทอดสายตามองทัศนียภาพอันงดงามของเมืองหลวง ทว่าความสุนทรีย์นั้นกลับถูกทำลายลงในพริบตาเมื่อเสียงมือถือแผดเสียงดังลั่น

.

[ฐิติภัทร. @_DearSweet]

ร่างโปร่งถอนหายใจยาวปล่อยความเหนื่อยล้าทั้งหมดทิ้งไป ก่อนจะหันไปมองจรินทร์ที่ทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาอย่างหมดสภาพ

ซีอีโอหนุ่มผู้ยิ่งใหญ่บัดนี้ดูเหมือนเสือตัวโตที่พลังงานหมดหลอด ฐิติภัทรอมยิ้ม เขาเดินไปทรุดตัวนั่งลงบนขอบโซฟาข้างๆ คนรัก มือบางเอื้อมไปลูบกลุ่มผมสีเข้มอย่างรักใคร่

[ฐิติภัทร. @_DearSweet]

ที่ค่อยๆ ไต่ระดับกลับขึ้นมาอยู่ที่ 42 องศาเซลเซียสตามมาตรฐาน น้ำในบ่อกลับมาใสสะอาดอีกครั้ง ลูกค้าวีไอพีได้เข้าใช้บริการตามเวลาโดยไม่มีเสียงตำหนิใดๆ มีเพียงความพึงพอใจในบริการที่ไร้ที่ติ

เมื่อสถานการณ์ทุกอย่างคลี่คลาย ฐิติภัทรก็พาตัวเองและคนรักกลับขึ้นมายังเพนท์เฮาส์ส่วนตัว

[ฐิติภัทร. @_DearSweet]

ทั้งคู่ทำงานประสานกันอย่างเป็นระบบบัดนี้แผ่นหลังของจรินทร์มีเหงื่อซึมจนเสื้อยืดตัวเก่งเปียกชื้น ส่วนฐิติภัทรก็คอยส่งกระดาษทิชชู่ซับเหงื่อให้คนรักเป็นระยะ
หลังจากผ่านพ้นชั่วโมงอันแสนวุ่นวาย

เสียงสัญญาณระบบคอมพิวเตอร์ก็ดังขึ้นพร้อมกับตัวเลขอุณหภูมิน้ำในบ่อออนเซ็น

[ฐิติภัทร. @_DearSweet]

ส่วนฐิติภัทรใช้ความประนีประนอมและการบริหารที่เป็นเลิศในการสั่งการให้พนักงานจัดเตรียมห้องรับรองพิเศษและเสิร์ฟชาสมุนไพรอุ่นๆ พร้อมบริการนวดมือเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจและดูแลลูกค้าวีไอพีระหว่างที่รอระบบน้ำกลับมาใช้งานได้ปกติ

[ฐิติภัทร. @_DearSweet]

แม้จะเป็นวันหยุดที่เขาควรจะได้นอนกอดคนรักอยู่บนเตียง แต่ในฐานะเจ้าของตึกเขารู้จักทุกตารางนิ้วและทุกระบบของตึกนี้เป็นอย่างดี

ทั้งสองคนช่วยกันแก้ปัญหาอย่างเป็นระบบ จรินทร์คอยเดินไปคุมทีมช่างอาคารสลายตะกอนในท่อและรีเซ็ตระบบแรงดันน้ำใหม่

[ฐิติภัทร. @_DearSweet]

‘หัวหน้าวิชิตช่วยไปเช็กแรงดันน้ำจากท่อเมนหลักที่ส่งขึ้นมาบนชั้นยี่สิบหน่อย ผมสงสัยว่าวาล์วลดแรงดัน ของฝั่งสปาอาจจะมีตะกอนอุดตัน ทำให้น้ำไหลเข้าเครื่องทำความร้อนไม่ทันอุณหภูมิที่เซ็ตไว้’

[ฐิติภัทร. @_DearSweet]

ฐิติภัทรหันไปมองคนรักด้วยความประหลาดใจ

‘เรื่องใหญ่ขนาดนี้ผมจะอยู่เฉยได้ยังไงครับ’

จรินทร์เดินเข้ามาประชิดตัวคนรัก มือหนาวางลงบนแผ่นหลังเป็นเชิงให้กำลังใจ ก่อนจะหันไปสั่งการเสียงเฉียบขาดกับหัวหน้าช่างอาคารที่เขาตามตัวด่วนให้ขึ้นมาด้วย

[ฐิติภัทร. @_DearSweet]

ยังไม่ทันที่ฐิติภัทรจะคิดหาทางแก้ปัญหาต่อ ประตูห้องควบคุมก็ถูกผลักออกพร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงใหญ่

จรินทร์ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าจริงจัง ในมือของเขาถือแท็บเล็ตที่เปิดพิมพ์เขียวระบบท่อน้ำของตึกทั้ง 20 ชั้นเอาไว้

“จรินทร์ลงมาด้วยตัวเองเลยเหรอครับ?”

[ฐิติภัทร. @_DearSweet]

ขณะที่ช่างเทคนิคกำลังวิ่งวุ่นตรวจเช็กวาล์วน้ำ

“แจ้งช่างอาคารของโรงแรมหรือยังครับ?”

‘แจ้งแล้วค่ะคุณภัทร แต่เนื่องจากเป็นวันหยุด ช่างเวรมีจำนวนจำกัดและกำลังติดเคสซ่อมระบบแอร์ที่ห้องจัดเลี้ยงชั้นล่างค่ะ’

[ฐิติภัทร. @_DearSweet]

ในขณะที่อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าจะมีลูกค้าวีไอพีที่จองแพ็กเกจแช่น้ำแร่แบบส่วนตัวเข้าใช้บริการ

หมดกัน วันหยุดที่ไม่ได้หยุด เริ่มต้นขึ้นทันทีแบบไม่ทันตั้งตัว

ภายในห้องควบคุมระบบวิศวกรรม เต็มไปด้วยความเคร่งเครียด ฐิติภัทรยืนกอดอก คิ้วเรียวขมวดมุ่นอยู่หน้าจอมอนิเตอร์แสดงผล