Evim gördüğüm şehirde yabancı oldum. Galiba benim bu şehirle işim bitti zorlamamak lazım bazı şeyleri.Fikrini önemsediğinden de fikir alamamak da zor, bazı kararlar tek başına da alınmıyor ama her türlü sonuç tek bir kişiyi etkiliyor. Bu hikayede yanan var yandıran var.
Apartmanda bir teyze düştü merdivenlerden kocası bağırıyor yardım yardım diye koştum yardıma da koca binada bir ben vardım yardım eden bir de yan kapı komşusu, 30 dairelik binada kimse yokmuş yardım edecek onu öğrendim. Allah muhtaç etmesin diyelim insanlık ölmüş demeyelim 🙃
Bayram niyetine aile evini ziyarete geldim ve ilk girdiğim anda o “yaşlı ev kokusu” burnuma geldi içim bir tuhaf oldu. O kokuyu kendi çocukluğunu yaşadığın evde almak boşluğa düşürüyor. İnsan bazen kelimelerle açıklayamıyor ama zaman çok zalim, en acı şekilde suratına vuruyor.
Bazen kendi yazdığım tweetlere bile anlam veremiyorum. Bi zaman sonra anlamsızlaştıkları için silindiler.
( ama bu tweet kalıcı olabilir , gerekliyse tabi)