Efendimle geçirdiğim iki gün, acının ve zevkin doruklarında gezindim. Önünde tasmamla diz çöküp emirlerini yerine getirmek, onun verdiği acı ve zevkle şereflenmek güzeldi.
Hayat seçimlerden ibarettir. Düşünce de bir seçim aracıdır. Neyi çok düşünürseniz hayatınıza onu çekersiniz. Bu ara düşündüklerim hem güzel hem kötü şeyler olmalı ki omasını en çok istediğim şey oldu ve olmasını en çok istemediğim şey de.
Yaşından genç görünmek aslında manevi bir şey. Çünkü yüz, ruhun aynası. İçinde kin tutmuyorsan, affetmeyi biliyorsan, geceleri vicdanın rahat uyuyorsan, o hafiflik yüzüne yansıyor. Stres yaşlandırmaz, taşımaya devam ettiğin yükler yaşlandırır. Bırakmayı öğrenen insan hafifler, hafifleyen insan parlar. Sürekli şikayet eden değil, şükreden; herkesi yargılayan değil, anlayan bir kalbin varsa, zaman sana acımasız davranmıyor. Çocuk gibi merak eden, küçük şeylerle sevinen, kalbini kirletmeyen insan eskimez. Çünkü ruhu yorulmamıştır. Ruhu yorulmayan insanın gözlerindeki ışık sönmez ve o ışık seni her yaşta genç gösterir. Gençlik bir kremde değil, temiz bir kalpte ve sakin bir zihinde saklı.
Karşımdaki insanın beni gerçekten gördüğünü ilk kez hissediyorum. Kendimi küçülmüş gibi değil aksine ilk kez olduğum halimle kabul edilmiş gibi hissediyorum. Birine koşulsuzca güvenmenin, kontrolü bırakmanın hafifliğini yaşıyorum. Ruhumun bedenimin sahibi o. İyi ki ona aitim.