اینجا رو یادتونه؟ وقتی لیام بعد سه ماه بدون هیچ اپدیتی غیبش زد و طولانی ترین بازه زمانی بود که لیام نداشتیم، 93 روز از آخرین باری که خورشید طلوع کرد گذشته و من هنوز به تاریکی و سرمایی که بعدش به وجود اومده عادت نکردم. هیچوقت هم عادت نمیکنم
به نظرم هیچوقت مرگ کسی که واقعا دوستش داشتیم برامون عادی نمیشه. فرقی نمیکنه چندسال ازش بگذره یهو وسط یه روز معمولی نبودش جوری میخوره تو صورتت که دوباره پرت میشی به همون شب اولی که اون اتفاق افتاد.
من اگه روزی دوست پسر دار بشم از گل نازکتر بهم بگه جرش میدم دیگه خشونت فیزیکی حین رابطه آخرین چیزیه که تا حالا بهش فکر کردم و برای اون باید تا آخر عمرش با دودولش خداحافظی کنه.
دفعه ی بعد موقع ساختن میم از طرف دخترا گوه خوری نکنید، با تشکر.