من در حال برداشتن قدم های استوار و قانع کردن خودم که مارمولک باید از من بترسه که ۱۰۰ برابرش قد دارم نه من از اون (یه مارمولک هم رنگ کف اتاقم رو تو اتاقم گم کردم)
از دیدن فیلم های ۲۰۰۰-۲۰۱۰ ای که در نیویورک ساخته شده بیزارم
از بچگی یه ارزورو یهمون میفروشن بعد که نوبتمون میشه میگن ببخشید ترول بن شده نمیتونید تشریف بیارید امریکا
فکر اینکه احتمالا قراره برم دامپزشکی برای کار خیر دندون خراب یک پیشی حمایتی رو بکشم و بعدم دندون سگ حمایتی رو جرمگیری کنم
امید به زندگیم رو افزایش میده
این shame ای که به مردم بابت زندگی کردن میدین رو هم درک نمیکنم
من وقتی تهران زیر بمبارون بود هم میرفتم بیرون و کافه و سر کار
الان هم که جنوبو میزنن همین کارو میکنم
زندگی و جوونی من یه بار اتفاق میفته و بابت چگونه گذروندنش توضیحی به چارتا آدم کسشعر سنتیمنتال ادایی بدهکار نیستم