𝐃𝐀𝐊𝐈

(堕姫) — 𝐔𝐩𝐩𝐞𝐫 𝐌𝐨𝐨𝐧 𝐒𝐢𝐱 — 𝗱𝗲𝗺𝗼𝗻 #鬼滅の刃

[𝐃𝐀𝐊𝐈 @_UpperDaki]

═┳┻︻▄(（✧)▄︻┻┳═一

[ 𝙏𝙃𝙀 𝙏𝙒𝙊 𝙊𝙁 𝙐𝙎 𝘼𝙍𝙀 𝙊𝙉 𝘼𝙁𝙏𝙀𝙍 𝘼𝙇𝙇 ]

・゜゜・*:.。..。.:*。.:

✧ 𝓓𝓪𝓴𝓲 ( 堕姫 )
— 𝘋𝘦𝘮𝘰𝘯 𝘚𝘭𝘢𝘺𝘦𝘳
— 𝘞𝘢𝘳𝘢𝘣𝘪𝘩𝘪𝘮𝘦 (𝘖𝘪𝘳𝘢𝘯)
— 𝘜𝘱𝘱𝘦𝘳 𝘔𝘰𝘰𝘯 𝘚𝘪𝘹

[妓夫太郎 @GYUTARO6TH]

ฮึฮึคึ ! น่า... มนุษย์โง่เง่า มากมายถมเถ ใช้ชีวิตกันเสียสนุกน่าดู น่าอิจฉา น่าอิจฉาทีเดียว ขนาดอยู่ต่อหน้าข้า ยังไม่นึกกลัวตายกันเลย น่า.. ใจกล้าเสียจริงน่า.. !

เช่นนี้ต้องทำอย่างไรต่อดีล่ะ ? ตัดคอข้างั้นสิ !? คึคึ ! น่า... แกก็ลองดูสิน่า อย่าให้เสียชื่อนักล่าเชียวน่า !!

[Inosuke ﹏ 🍤 ° @InosukeAniki]

"ไอ้พวกลูกกระจ๊อก ข้าไปหาปลามาให้พวกเอ็งมาโว้ย ! ได้มาประมาณ 20 ตัว ข้ากินไปแล้ว 30 ตัว สมฐานะเจ้าป่า !!!"

กระนั้นก็ยังคงถือปลาย่างค้างไว้ แกว่งไปมารอให้พวกลูกกระจ๊อกมารับไปกิน, หากแต่เจ้าหมูป่าอดใจไม่ไหว จึงยัดปลาเข้าปากไปอีกหนึ่งตัว–

"เอ้าอี้ ! อี้บอาเอาเอ็วเอ้า !!"

[Doma童磨🪷 @__FrozxnFounder]

“ ถูกต้อง ถูกต้อง~ เก่งมากอุเมะจัง ”

“ มนุษย์น่ะ ต่อให้ดูดีแค่ไหน สุดท้ายพอแก่ตัวไปก็เป็นพวกอัปลักษณ์ รสชาติไม่ได้เรื่องกันหมด ”

“ ในเมื่อเป็นอสูร แล้วจะสนใจเรื่องนิสัยไปทำไมกันล่ะเนอะ ก็ข้าใช้หน้าตาหากิน ไม่ใช่นิสัยซักหน่อย ”

[あかざ | Akaza @___Akaza]

ฮิกังฯน้ำเงิน ฮิกังฯน้ำเงิน ฮิกังบานะสีน้ำเงิน..

มันมีอยู่จริงหรือไม่นะ

[𝐃𝐀𝐊𝐈 @_UpperDaki]

“ หากหน้าตาดีถึงแม้จะนิสัยเสียแต่ก็ย่อมต้องดีกว่าพวกหน้าตาอัปลักษณ์ มือไม้ก็เหี่ยวย่น ที่แค่เห็นข้าก็อยากจะสำรอกออกมาแล้ว

ข้าพูดถูกต้องไหมท่านโดมะ ! 、พวกอัปลักษณ์น่ะข้าไม่กินอยู่แล้ว เช่นนั้นก็ไม่มีประโยชน์ที่จะมีชีวิตอยู่เลยเสียด้วยซ้ำ ! “

[Doma童磨🪷 @__FrozxnFounder]

“ หน้าตาดีแล้ว นิสัยจำเป็นต้องดีด้วยหรอ? ”

[Doma童磨🪷 @__FrozxnFounder]

“ หน้าตาดีแล้ว นิสัยจำเป็นต้องดีด้วยหรอ? ”

[あかざ | Akaza @___Akaza]

ข้างขึ้นที่หกเป็นอสูรที่ทำเงินให้ท่านมุซันได้อย่างมหาศาล แม้จะมีนิสัยคล้ายเด็กไม่รู้จักโตอยู่บ้าง แต่ก็หาใช่สิ่งที่ยากเกินจะรับมือ

หากอยากได้คำชม นางก็ควรจะได้รับคำชม

"ทำได้ดี แล้วก็จงทำดีต่อไปซะ"

[妓夫太郎 @GYUTARO6TH]

“ จะร้องไห้ไปทำไมกัน.. กับอีแค่คำชมไม่เห็นจะต้องไปร้องขอเลยน่า.. ”

“ น้องสาวแสนซื่อบื้อของข้าอุตส่าห์พยายามอย่างเต็มที่.. เจ้าน่ะทำได้ดีแล้วน่า.. ”

[𝐌𝐔𝐙𝐀𝐍 @_KingofDemon]

โดนอสุรีที่หลุดจากการควบคุมตอบโต้กลับเสียจนยับเยิน ถูกเสาหลักตัดคอแลยังต้องการคำชมอีกหรือ ?

คำเชยชมนั่นทำให้นางแข็งแกร่งขึ้นเหมือนกับที่ได้รับโลหิตของตนหรือไร ?

“ ทำได้ดีมากดาคิ ”

“ จงทำให้ดีต่อไป อย่าเกะกะถ่วงแข้งถ่วงขาพี่ชายของเจ้า ... ”

“ และอย่าทำให้ข้าผิดหวังอีก ”

[𝘎𝘺𝘰𝘬𝘬𝘰 | 玉壺 @Master_of_art__]

อสูรอัปลักษณ์ที่กำลังร้องไห้งั้นรึ สุขใจ! สุขใจข้ายิ่งนัก! ความสนุกเช่นนี้ จะไปหาที่ไหนได้อีก?

“ทำได้ดีมาก”

ทำได้ดีที่ข้าพูดถึง คือทำให้ข้าสนุกขึ้นอีกต่างหาก แต่นางนั้นทึ่มจนเกินไป คงไม่เข้าใจความหมายแฝงที่ข้าจะสื่อ

[𝐃𝐀𝐊𝐈 @_UpperDaki]

ทั้งๆที่ข้าเองก็ตัดร่างกายที่แสนอัปลักษณ์
ของอสูรนอกคอกอย่างแกออกเป็นชิ้นๆ

ทั้งๆที่ข้าต่อสู้กับนักล่าอสูรนั่นด้วยตัวคนเดียว

ดวงตาที่สลักคำว่าข้างขึ้นที่หกอย่างนางไม่ควรได้รับคำชมบ้างหรืออย่างไร ?

“ แล้วข้าล่ะ ! ไหนคำชมของข้า ! “

คิดว่าตนเองควรได้รับมันคนเดียวหรือไง !

[𝐃𝐀𝐊𝐈 @_UpperDaki]

หึ 、ไม่ทันไรเจ้าพวกมดปลวกอัปลักษณ์ก็หลงลืมข้าไปแล้ว

“นี่ ข้ายังอยู่ตรงนี้นะ!

สมองเน่า ๆ ของพวกแกลืมข้าไปกันเสียหมดแล้วหรืออย่างไรกัน ! ”

[DOMA 童磨 @Crystalprince_]

ทั้งนี้ บทคร่าวๆ นำจับโดย

ตำรวจจราจร : @__ArrowDemon

(ตัวละครเสริม)
โดมะ/ป๋า : @Crystalprince_
อาคาสะ/พี่สะ : @___Akaza
น้องหลุยส์/หลุยซ์ : @_KagenRui & @SpiderDemon_
พี่กิ่ว&น้องอุเมะ : @SMT_UpperMoon6 & @_UpperDaki
น้องมุก : @Mukago12kizuki4

และอื่นๆ

[𝐃𝐀𝐊𝐈 @_UpperDaki]

หิมะที่โปรยปรายทำร่างกายชาจนแทบไม่รู้สึก กลับกันหัวใจที่ยังเต้นอยู่นั้นช่างเจ็บปวดและหนาวเหน็บ

หยดนํ้าตาจากความหวาดกลัวค่อยๆแห้งเหือดเมื่อรับรู้ถึงความอบอุ่นจากผู้เป็นพี่ชายที่ช่วยปลอบประโลมปกป้องเธอจากทุกสิ่ง

ขอแค่มีเราสองคนข้าก็ไม่กลัวสิ่งใด
เช่นนั้นแล้วพี่จ๋า อย่าทิ้งข้าไปนะ

[DOMA 童磨 @Crystalprince_]

"อะไรกันล่ะนั่น เสียงจากเจ้าเครื่องมือนี่ดังไม่หยุดเลย พอข้าตื่นขึ้นมาดู— เอ๋ ทำไมไม่มีใครอยู่ที่นี่เลยล่ะ?

ไอ้คำว่าไปที่ไหนก็วงแตกนี่อำกันเล่นสินะ? จะใช่ข้าที่ไหนล่ะ

ในเมื่อข้าน่ะหล่อและยังแสนดีอีก คนที่เพิกเฉยคงเป็นคนไม่ปกติเสียล่ะมั้ง เนอะ?"

[𝐃𝐀𝐊𝐈 @_UpperDaki]

หึ 、ไม่ทันไรเจ้าพวกมดปลวกอัปลักษณ์ก็หลงลืมข้าไปแล้ว

“นี่ ข้ายังอยู่ตรงนี้นะ!

สมองเน่า ๆ ของพวกแกลืมข้าไปกันเสียหมดแล้วหรืออย่างไรกัน ! ”

[Doma童磨🪷 @__FrozxnFounder]

" ครึกครื้นกันจังเลยน้า ดีจัง~ "

[宇髄 天元 ￣ ⌜ Uzui Tengen ⌝ @TG_Uzui]

" โอย— เจ็บชะมัดยาด...หงุดหงิดเป็นบ้าเลยให้ตายเซ่... "

แม้ทั่วทั้งร่างจะเต็มไปด้วยบาดแผลฉกรรจ์ทว่าเสาหลักเสียงกลับใช้เพียงความช่วยเหลือจากภรรยาทั้งสามเท่านั้นในการเดินกลับด้วยตนเอง

" จบแล้ว จบแล้ว— ไปกันเถอะพวกเจ้า กลับบ้านกัน "

กลับไปอยู่ด้วยกันทั้งสี่คน

[あかざ | Akaza @___Akaza]

“ . . . ”

ไม่มีความคิดใดหลงเหลืออยู่เมื่อจ้าวแห่งอสูรปรากฏกาย เหลือเพียงแค่ท่าทีที่แสดงความเคารพต่อเจ้านายก็เท่านั้น