Ne yazık ki benzer ruhlara, duygulara, sınırlara ve beklentilere sahip olanlar aynı madalyonun iki yüzü gibi farklı yönlere bakıyorlar ve asla yüz yüze gelemiyorlar..
Çocukluğumun uçsuz bucaksız hayallerinde henüz ne istediğimi bile bilmeden koştururken hissettiğim o mutluluktan kalan izlere bakarak buldum hep yolumu ben..
Hayat bazen, bir an, siyah beyaz bir filmde kırmızı pabuçlu birini fark ederek gülümsemek ve mutlu olmak..
Beklentisiz, karşılıksız, her şeye ve hiçbir şeye karşın..
İnsanlar genelde birebir kendi benzerlerini arıyorlar ki bu biraz sıkıcı..
Benim için benzerlik sevgi, saygı, empati, merhamet ve sahip olunan farklılıkları aynı tondan konuşabilmek..