🔴 Bakanlık önünden seslendiler: Hasta tutsaklar serbest bırakılsın
▪️ Hasta tutsakların tedavi ve tahliye hakları için Adalet Bakanlığı önünde oturma eylemini sürdüren hak savunucuları ve tutsak yakınları, infazlarını tamamlayan ve hasta tutsakların serbest bırakılmasını talep etti
https://t.co/KzdohicBMP
Ara ara düşünüyorum.
30 yıllık arkadaşlar ilk çıktığında nasıl hissediyor? Kendilerini yeni dünyaya nasıl adapte etmeye çalışıyor?
Bu videoyu yeni görüyorum.
Arkadaşın dışarıya hasreti ve kendi yabancı hissedişi jestlerine yansımış.
30 koca yıl hiç kolay değil.
Barzani ve Talabani çevresinde kümelenip bütün faturayı PKK’ye kesmesi ne kadar samimi?
Ceng Sagnıç’ın görmezden geldiği pembe fil şu: Kendi siyasi çıkmazını başkasının ideolojisine fatura etmek analiz değil, sorumluluktan kaçışın entelektüel kılıfıdır.
Kürt siyasetindeki bütün tıkanıklığı PKK’nin ideolojisine bağlamak kolaycılıktır. PKK ve Öcalan defalarca birlik ve diyalog çağrısı yaptı, peki bu çağrılara kim karşılık verdi? Kendi aralarında bile birlik sağlayamayanların,
+
PKK ve ekosistemi dışında kalan Kürt milliyetçi yapıların, sahip oldukları gücün çok ötesinde sertlikte bir dil kullanmaları, Kürt hareketinin yaşadığı genel başarısızlığın temelinde bir söylem sorunu olduğuna inanmalarından kaynaklanıyor. Kürt meselesinin de diğer tüm siyasi meseleler gibi realpolitik eksenli bir güç dengesi terazisinde şekillenmediğine, tamamen PKK ve Abdullah Öcalan’ın ne düşündüğüne ve ne söylediğine göre belirlendiğine gözleri kapalı inanıyorlar. Bir başka deyişle, PKK farklı bir ideolojik söylem kullansaydı Kürt meselesinin Kürt milliyetçiliği lehine hiçbir aksaklığa uğramadan çözülmüş olacağına, bugünkü çözümsüzlük ve tavizler tablosunun PKK’nin ideolojik retorik tercihlerinden kaynaklandığına ve yaşamın doğal akışına aykırı olduğuna fazlasıyla eminler.
Çözümün söylemde saklı olduğuna inanmaları, kendi dillerini de kapasitelerinin ve göğüs gerebilecekleri baskı seviyesinin çok ötesinde sertleştirmelerine yol açıyor. Oysa fikirlerinin hem Kürt hem de Türk siyasi arenasında etkili olabilmesi için her iki alanın açtığı siyasi ve hukuki imkânları, aynı alanlarda oluşan boşlukları da hesaba katarak, olabildiğince diplomatik biçimde kullanmaya çalışmaları gerekiyor. Bunu yapmadıkları için de her iki siyasi sahadan kaldıramayacakları darbeler alarak siyaset dışına itiliyorlar.
Bu durum ise hiç kimse için faydalı değil. Kürt siyasetinin doğal sınırlarının sonsuz pragmatizmle hareket eden silahlı bir sistem ile irrasyonelliği nedeniyle siyaset dışına itilen güçsüzlerin ideolojik kavgasından ibaret olmadığını biliyoruz. Bu iki ucun dolduramadıkları boşluk, Kürdistan’da her geçen gün daha da büyüyen bir apolitiklik ve kimlik göçü demek.
Odanın tam ortasında görmezden gelinen koskocaman pembe fil tam da bu.