باز جا داره بگم، ریدم تو بزرگسالی
همیشه مسخره میکردیم که انتگرال به چه دردی میخوره، جدای از اینکه به درد میخوره؛ الان میفهمم که مغزمونو داشت برای پیچیدگی آماده میکرد
چون تووی بزرگسالی دو بعلاوه دو دیگه نمیشه چهار
گاهی آدم به جایی میرسه که دیگه مسئله این نیست که دوستش دارم یا نه؛ بلکه کمکم میفهمی دوست داشتن همیشه به معنی امکان با هم بودن نیست.
آدمها ممکنه همو عمیقا بخوان،اما شرایط به گونهای پیش بره که نتونن هممسیر باشن.و این یکی از دردناکترین پذیرشهاست که توی اوج دوستش داشتن، رها کنی.
گاهی آدم به جایی میرسه که دیگه مسئله این نیست که دوستش دارم یا نه؛ بلکه کمکم میفهمی دوست داشتن همیشه به معنی امکان با هم بودن نیست.
آدمها ممکنه همو عمیقا بخوان،اما شرایط به گونهای پیش بره که نتونن هممسیر باشن.و این یکی از دردناکترین پذیرشهاست که توی اوج دوستش داشتن، رها کنی.
I know being together is fuckin terrifying, I know we might fuck up and ruin it again, there’s a certain possibility
But losing you, losing us, losing this is far more terrifying than facing our fears
یادمه سپهر وقتی to be alone رو برام ساخت، از همهی کاراش کمتر گوشش دادم
با اینکه برا من ساخته بود
خلاصه که عجیبه
بای د وی، حس میکنم fleabag رو دلم میخوا دوباره ببینم =))
ماسک sarcasm بذارم
امروز جافکری رو شروع به گوش دادن کردم، بعد فکر میکردم که رواق رو تمومش کردم و الان یه سرزدم بهش و دیدم چندتا اپیزود مونده
و از همه جالبتر اینکه مرگ ،آزادی و پوچیرو گوش دادم. تنهایی رو ول کردم =)))
یعنی حتی توی پادکستی که واسه پیشرفت خودم گوش میدادم باز تنهایی رو ازش در رفتم
و هیچوقت یادم نمیره که من اومدم شهری که توش زندگی میکردی و به خاطر کرونا نتونستم از نزدیک ببینمت و بعدش هم از اینجا رفتی
و حسرت این همیشه باهام خواهد موند
بهترین بازیکن تاریخ
بهترین گلزن تاریخ
کامل ترین بازیکن تاریخ
الگوی نصف فوتبالیستای دنیا
الگوی نصف ورزشکارای دنیا
الگوی دیسیپلین و پشتکار توی هرزمینهای
بودی و هستی و خواهی موند
و بازم قدرتو ندونستن
مرسی بابت همهچیز
روز آخر نزدیکه و نمیدونم اون روز چه حالی میشم
GOAT