“sevilirken de yorulur insan, burada seni de biraz haklı bulalım. kıymeti bilinmeyenlerin bile çetelesini tutmak ayıp, şimdi burada emeklerin üzerine toprak atalım. gömülüyoruz”
her şeyin kafanda netlik kazandığı yerler çok ferah. üzülsen de kırgın da olsan sana ayrılan yeri, sana yapılan şeyleri insanların seni hayatının neresine koyduğunu görüyorsun. bir belirsizliğe ya da o bunu yapmaz adı altındaki inanmalara üzülmekten çok daha iyi bu.