هر از گاهی که میام توییتر توییتای این خانومو میبینم و فکر میکنم اگه منم ایران زندگی میکردم الان رزیدنت فک و صورت بودم و برای خودم داشتم زندگیمو میکردم و لذت میبردم از مسیرم. بجاش الان دوباره دارم با جوجه ها پزشکی میخونم که بعد از صدو بیست سال اگه زنده موندم بشم رزیدنت فک و صورت.
سوپروایزر زنگ زد که یه لسریشن گوش داریم کانسالت شده میشه ببینی اردر کنی نرسا سوچرش کنن و ترخیص شه آشنامونه
گفتم این کلا اوالزشده باید خودم بزنم اورژانسیه،داره نکروزمیشه اما بخش گفت سرمون شلوغه نمیفرستیمش اتاق پروسیجر بروشیفت شب بیا
وخب
اینطوری شد که سوپروایزر رفت سر بخش خراب شه😌
امروز رفتم طبقه بالا، همه چیز از شبی که رفتی دست نخورده باقی مونده.قرص هات، لیوان نیمه پر آبت کنار تخت. بالشایی که لحظه های اخر توی اون استرس پخش و پلا کردیم روی تخت.عطرت هنوز توی خونه ست.چگونه مرگ بفرسایدت، مگر تو تنی؟ تو جان خالصی و تا همیشه جان تازه است. تو جان خالصی عزیزکم.