Я однажды тебе сказала, что очень депрессую из-за войны. А ты ответил, что надо держать выше нос или что-то типа того. Я уже не помню. А ты уже не скажешь 💔
А ў які момант я стала самай фінансава ўстойлівай сярод радні? Па бацькавай лініі яшчэ лічуся сярэднячком, але па мамінай - самая багатая на дадзены момант паходу 🤔 Толькі што гэта ўсвядоміла і сяжу афігеваю…
Хто б мог падумаць, што выхоўваць сабаку прасцей, калі ведаеш базавыя прынцыпы працы мозга ХАЦЯ Б чалавечага! Я ўжо не кажу пра сабачы) Сабака ў нас дарослы, таму мы хутчэй перавучваем, чым вучым новаму і наколькі мне прасцей маральна, ведаючы ўсё пра псіхалагічныя траўмы!
Бывае, што глядзіш на фоткі - прыгожы чалавек, але ты ж ведаеш, што ў жыцці яна/ён такія сукі!
Я так сёння цэлы дзень гляджу фоткі розных мадамаў, і разважаю пра іх чалавечыя якасці 😄
Узровень маёй французскай мовы значна павысіўся, негледзячы на пропускі заняткаў і вакацыі 😅 я пакуль не магу яшчэ размаўляць, але я значна больш разумею на слых! А яшчэ прыкольна ад думкі, што ў будучыні буду валодаць яшчэ адной мовай 🥰
у нас кажуць “кепска стараешся”. І я так кажу сама сабе. Плакала праз тое якая я дурында. І за тое якая я моцная, я ўсё херачіла негледзячы на пакуты, і не цаніла, не разумела! Проста жах!
Я так саромелася сваёй лені, што зусім забыла пра здароўе. Не, гэта не гісторыя пра выпаленне. Гэта гісторыя пра тое, як я ігнаравала сваю стому, думая, што я проста нейкая беларучка. А нядаўна здала кроў на ферыцін. Норма для жанчыны 50-80. У мяне - 13,2.
Пайшла да лекара, прапісалі жалеза. Вось п’ю. Сёння праплакала гадзіну за ўсе тыя часы, што я лічыла сябе проста лохам. У меня выпадалі валасы, я не магла дарабіць трэніроўкі да канца. Я думала, што я слабачка нейкая! У нас жа ніхто не кажа “ідзі здароўе правер”, у нас кажуць
Я сёння паспела і хату прыбраць, і прыгатаваць на вечар куліч з паскай, і працую яшчэ сёння. І яйкі трэба было неяк пафарбаваць, пры зачыненых крамах. Адчуваю сябе проста Брі Ван де Камф.
Старыя знаёмыя ўжо некалькі гадоў не даюць мне нармальна жыць у соцсетках і я аб іх пастаянна трыгеруюся 😭 нон-стоп, амаль кожны крок з іх боку - для мяне пастка ў эмацыйную яму. Але і адпісацца не хапае смеласці, і я проста ною, або стараюсь “паказаць” сябе. Гэта вельмі сумна
А нічо тот факт, то что Юра Барысаў меў ролі ў прапагандысцкіх фільмах? І мы і блізка не здагадваемся пра яго пазіцыю?
Вось беларусы не ганацца сваімі прызёрамі на алімпіядзе, тымі хто луку падтрымлівае, а расейцы чамусці за любога свайго ўпісваюцца. Неяк дзіўна даволі.
Цікава, як хутка змяняюцца колеры жыцця, калі раптам пазбаўляешся картызолу з арганізму. Паплакала дзень, падумала, што жыць так больш не можаш, а наступныя дні адчуваеш сябе лёгка і нават весяло.