*Oι πολιτικές της βιτρίνας και η κατάρρευση του Ε.Σ.Υ.
Ο Υπουργός Υγείας κ. Γεωργιάδης επισκέπτεται για δεύτερη φορά σε σύντομο χρονικό διάστημα το νοσοκομείο του Κιλκίς. Ίσως και να το ερωτεύτηκε, ως αντίκα πλέον, καθώς παραμένει ένα κτίριο του 1936 (!) -το μοναδικό παλαιό νοσοκομείο σε όλη την Κεντρική Μακεδονία (βλ. Σέρρες, Χαλκιδική, Πέλλα, Ημαθία, Πιερία) και πιθανώς το αρχαιότερο στη χώρα.
Προ μηνών ο κ. Γεωργιάδης είχε επισκεφθεί το Κιλκίς στα κρυφά, σαν τον κλέφτη, ενώ είχε ανακοινωθεί στα τοπικά ΜΜΕ η ακύρωση της επίσκεψής του. Επισκέφθηκε το νοσοκομείο σε ένα απολύτως αποστειρωμένο κομματικό περιβάλλον, από το οποίο απουσίαζαν εκπρόσωποι των γιατρών, των νοσηλευτών, ακόμη και φορέων όπως ο Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Κιλκίς. Βέβαια, κατόπιν, σε βίντεο-ανάρτησή του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης είπε ότι συναντήθηκε με τους εργαζόμενους, θυμίζοντάς μας τον υπουργό της ρωσικής αυτοκρατορίας Γκριγκόρι Ποτέμκιν, ο οποίος παρουσίαζε στην αυτοκράτειρα Αικατερίνη προσόψεις ως όμορφα χωριά και στρατιώτες ως ευτυχισμένους χωρικούς.
Αυτή τη φορά είχε και φωτογράφο μαζί του διότι θεωρεί ότι το να κάνεις face lift σε ένα κτίριο ενός αιώνα είναι μεταρρύθμιση. Υπάρχουν βέβαια και οι κομματικοί χειροκροτητές που είναι ενθουσιασμένοι από μία ανακαίνιση του κακού καιρού στα ΤΕΠ, γεμάτη κακοτεχνίες (στην τελευταία νεροποντή οι εργαζόμενοι έβγαζαν τα νερά με τις σκούπες) και χωροταξικές στρεβλώσεις, πιθανολογώντας ότι έτσι θα ενθουσιαστούν με τα «καθρεφτάκια» και οι πολίτες του Κιλκίς. Φευ.
Το Κιλκίς χρειάζεται νέο νοσοκομείο. Όχι μερεμέτια και μεταχρονολογημένες ακάλυπτες επιταγές προς εξαγορά ψήφων.
Μάλιστα, ο κ. Γεωργιάδης -βαυκαλιζόμενος- δήλωσε από το Κιλκίς: «Είμαι υπερήφανος που όταν θα έχω ολοκληρώσει την θητεία μου στο Υπουργείο Υγείας θα παραδώσω στους διαδόχους μου ένα πολύ καλύτερο ΕΣΥ από αυτό που παρέλαβα».
Τι πραγματικά ισχύει;
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ (Συνθήκες Διαβίωσης στην Ελλάδα, Απρίλιος 2026), το ποσοστό των ατόμων που δήλωσαν ανάγκες για ιατρικές εξετάσεις ή θεραπείες που δεν ικανοποιήθηκαν, για οικονομικούς λόγους, μεγάλες λίστες αναμονής ή έλλειψη πρόσβασης, αυξήθηκε από 8,1% το 2019 σε 11,5% το 2025. Δηλαδή, σχεδόν 1 στους 9 Έλληνες και Ελληνίδες αδυνατεί να λάβει την περίθαλψη που χρειάζεται, ενώ η διάσταση του φύλου είναι αποκαλυπτική: για τους άνδρες το ποσοστό πήγε από 6,9% σε 9,9%, ενώ για τις γυναίκες από 9,3% σε 13,1%, δηλαδή 1 στις 8 γυναίκες δεν έχει πρόσβαση στη φροντίδα που χρειάζεται, αντανακλώντας συνδυαστικά οικονομικές ανισότητες και δομικά εμπόδια που επιβαρύνουν δυσανάλογα τις γυναίκες. Τα ποσοστά αυτά ενδεχομένως δεν φαίνονται μεγάλα, ωστόσο, αν σκεφτούμε πως σε απόλυτους αριθμούς σημαίνουν ότι περίπου 1,2 εκατομμύριο άνθρωποι αδυνατούν να λάβουν την περίθαλψη που χρειάζονται, και μάλιστα 350.000 περισσότεροι από ό,τι το 2019, καταλαβαίνει κανείς πως στην Ελλάδα η πολιτική για την Υγεία είναι μία καταστρεπτική πολιτική.
Από την άλλη πλευρά, το προσωπικό στην Υγεία δεν φαίνεται να έχει ενισχυθεί και προφανώς αδυνατεί να ανταποκριθεί στον αυξημένο όγκο ιατρικής περίθαλψης. Η Ελλάδα το 2019 διέθετε δείκτη ιατρών ανά 1.000 κατοίκους στο 6,2 και το 2023 αυτός έχει ανέβει μόλις στο 6,6 και μάλιστα οι περισσότερες ειδικότητες παραμένουν σταθερές. Οριακή αύξηση καταγράφηκε στην παιδιατρική, στις νοσοκομειακές ειδικότητες, και στην χειρουργική (+0,1), και λίγο μεγαλύτερη στις άλλες ειδικότητες (+0,2). Με άλλα λόγια, καμία αύξηση δεν σημειώθηκε σε γενική ιατρική, μαιευτική – γυναικολογία, ψυχιατρική και οδοντιάτρους.
Η ίδια λογική των οριακών, αναποτελεσματικών αυξήσεων διέπει και τις υποδομές. Τα θεραπευτήρια ανά 100.000 κατοίκους παρέμειναν σταθερά στο 2,5–2,6 για όλη την περίοδο 2019–2023, ενώ οι κλίνες αυξήθηκαν οριακά από 418 σε 424 ανά 100.000 κατοίκους. Το μόνο θετικό είναι πως τα κέντρα υγείας, δηλαδή η ραχοκοκαλιά της πρωτοβάθμιας περίθαλψης, κινήθηκαν από 1,9 ανά 100.000 το 2019 σε 3,0 ανά 100.000 το 2024 μία βελτίωση που πρέπει να σημειωθεί πως προήλθε επί πανδημίας (η μεγάλη αύξηση σε 2,9 καταγράφεται το 2020) και έκτοτε δεν σημειώνει καμία σημαντική πρόοδο.
Μέσα σε 7 χρόνια διακυβέρνησης υπό ένα συγκεκριμένο μοντέλο για την υγεία, το συμπέρασμα είναι δυσάρεστο πολιτικά και καταστροφικό κοινωνικά: η Ελλάδα επενδύει οριακά στις υποδομές υγείας, διατηρεί έναν υψηλό αριθμό γιατρών, κυρίως συγκεντρωμένων στα μεγάλα αστικά κέντρα, αλλά αδυνατεί να μετατρέψει αυτά τα στοιχεία σε ουσιαστική πρόσβαση για τους πολίτες. Όταν 1 στις 8 γυναίκες και 1 στους 10 άνδρες δεν μπορούν να δουν γιατρό επειδή δεν έχουν χρήματα ή επειδή η λίστα αναμονής είναι απαγορευτική, δεν μιλάμε για αναποτελεσματικότητα, μιλάμε για αποτυχία του κοινωνικού συμβολαίου για το σημαντικότερο κοινωνικό αγαθό.
Μαθαίνω ότι το Κιλκίς εξελίσσεται σε κέντρο διερχομένων μεγαλοστελεχών καθώς την επόμενη εβδομάδα θα έχουμε επίσκεψη από τον κ. Χατζηδάκη. Δεν καταλαβαίνω την ανησυχία τους, αφού στις δημοσκοπήσεις τα νέα είναι καλά. Σωστά;
Ραντεβού στις εκλογές.
*Μάζεψε μια παρέα #Ντεμοκρατ#Λεβεντοχωρι
Χωριό-χωριό φτάσαμε στο Λεβεντοχώρι. Εξηγώντας σχετικά με τον πρωτογενή τομέα πως ο εύκολος δρόμος έχει κοντά ποδάρια και με ζαβολιές δεν φτάνεις μακριά. Η Ελλάδα χρειάζεται ένα δημοκρατικό σχέδιο δίκαιης ανάπτυξης της περιφέρειας που θα σέβεται τους ανθρώπους και θα αξιοποιεί τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του τόπου.
«Καλή επιτυχία, παιδιά! Και να θυμάστε: η αξία σας δεν χωράει σε μια κόλλα χαρτί».
•Μήνυμα @_alcor_ για τις Πανελλήνιες εξετάσεις 🔗https://t.co/TlOWafLkdB
*Οι ηγέτες δεν είναι performers #ηγεσια
Ηγεσία δεν είναι να κουνάμε τα χέρια μας στις κάμερες κατόπιν οδηγιών, να μιλάμε με στερεοτυπικά τσιτάτα, να μας γράφουν άλλοι τις ιδέες, να πολλαπλασιάζουμε με μηχανισμούς τις απόψεις μας στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, να παζαρεύουμε με όρους εξουσίας.
Οι ηγέτες δεν είναι περφόρμερς, δεν είναι εκτελεστές οδηγιών.
Οι ηγεσίες δεν ξεκινούν και καταλήγουν στον εαυτό τους.
Έχουν υψηλούς σκοπούς που υπερβαίνουν τις ατομικές τους φιλοδοξίες.
Οι ηγεσίες δεν περιγράφουν, δεν εξιδανικεύουν σε θεωρητικό επίπεδο· γίνονται οι ίδιες παράδειγμα.
Οι ηγεσίες δεν συναλλάσσονται. Πείθουν στο πεδίο των ιδεών.
οι ηγεσίες δεν αντιδρούν. Οι ηγεσίες δρουν.
Δεν αρνούνται. Προτείνουν.
Μα θα πει κανείς, αυτοί είναι οι κανόνες του παιχνιδιού.
Όμως για αυτό είναι οι ηγεσίες, όχι να προσαρμόζονται ή να ισορροπούν.
Οι ηγεσίες υπάρχουν για να αλλάζουν τους κανόνες του παιχνιδιού.
- Αλλάξτε τους κανόνες
#Ολυμπιον #Ντεμοκρατ #25_01_2026
*Η σιωπή των αμνών
Στις κερκίδες του ΟΑΚΑ δεν ήρθαν στα χέρια δύο τυχαίοι ιδιώτες. Συγκρούστηκαν, με όρους υποκόσμου, εξαιρετικά σημαντικοί παράγοντες της πολιτικής και οικονομικής ζωής του τόπου. Ο ένας, μέχρι πρότινος εξ απορρήτων του ΠΘ με ενεργό -ακόμη και σήμερα- συμμετοχή στα πολιτικά δρώμενα παρά την εμπλοκή του στο σκάνδαλο των υποκλοπών και ο άλλος εφοπλιστής διεθνούς εμβέλειας και μεγαλοεκδότης.
Παρά την παρατεταμένη σιωπή των αμνών, ας συμφωνήσουμε τουλάχιστον ότι είναι μία εικόνα που δεν τιμάει τη χώρα.
Μία χώρα η οποία έχει από καιρό πάψει να τιμάει τον ίδιο της τον εαυτό.
Καθώς, η είδηση της συμπλοκής ήταν πρώτο θέμα σε όλα τα κοινωνικά δίκτυα, ενώ σε σειρά συστημικών ΜΜΕ, εν είδει Σοβιετίας, είχε απολύτως σκεπαστεί, μέχρι και την οφειλόμενη παρέμβαση του εισαγγελέα.
Μία χώρα στην οποία η πλειοψηφία του πνευματικού κόσμου παραδίδει μαθήματα χρηστού λεξιλογίου ενώ δεν έχει γράψει μία ρημάδα λέξη για τις υποκλοπές -το μεγαλύτερο σκάνδαλο της μεταπολίτευσης και το μεγαλύτερο τραύμα της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Μία χώρα που σιωπά έναντι της διαρκώς εντεινόμενης παρακμής.
Μία χώρα στην οποία κάποτε και αντίστοιχα υπήρχαν ο Λιβάνης, ο Θέμελης, ο Μολυβιάτης, ο Λαμπράκης και η Βλάχου και τώρα κατρακυλάει...
Με πολιτικό και ηθικό αυτουργό τον εν ενεργεία πρωθυπουργό.
*Μεσσίες της οκάς
Η κυβέρνηση της ΝΔ οδηγεί τη χώρα στο βούρκο· έχει εφεύρει κάθε κοινοβουλευτικό και μη τρόπο παρεμπόδισης της δικαιοσύνης να κάνει στοιχειωδώς τη δουλειά της σε ότι αφορά πολιτικά πρόσωπα της ΝΔ που εμπλέκονται στην υπόθεση των Τεμπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ, των υποκλοπών. Τα πορίσματα της δικαιοσύνης πηγαίνουν στον κάλαθο των αχρήστων, ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες παραγράφονται, οι ίδιοι οι κατηγορούμενοι γίνονται κατήγοροι και εισηγούνται μεθοδεύσεις παράκαμψης του Συντάγματος και καταπάτησης του κράτους δικαίου.
Το συντριπτικό ποσοστό των Ελλήνων πολιτών πιστεύει ότι δεν θα αποδοθεί δικαιοσύνη για όλους όσοι ευθύνονται στις εξής υποθέσεις (Metron analysis):
* Υποκλοπές: 80% «Όχι» (Μόλις 19% «Ναι»)
* ΟΠΕΚΕΠΕ: 78% «Όχι» (Μόλις 21% «Ναι»)
* Τέμπη: 77% «Όχι» (Μόλις 23% «Ναι»).
Καμία κ. Καρυστιανού δεν θα έκανε κόμμα και κανένας πολίτης δεν θα έβγαινε διαμαρτυρόμενος στις πλατείες αν -ως όφειλε- ο κ. Καραμανλής είχε οδηγηθεί στην δικαιοσύνη όπως εισηγείτο το πόρισμα της ευρωπαίας εισαγγελέα, οι κύριοι Βορίδης και Αυγενάκης παραπέμπονταν στη δικαιοσύνη και την ευθύνη των υποκλοπών αναλάμβαναν οι πραγματικοί πολιτικοί εντολείς και όχι οι έμποροι και ιδιοκτήτες του παράνομου λογισμικού.
Η μετακύλιση της ευθύνης στο Σύνταγμα και το άρθρο 86 είναι βαθιά υποκριτική. Το μόνο που απαιτείται είναι πολιτική βούληση. Αυτή όμως η βούληση δεν υπάρχει από το τσούρμο των υποταγμένων που κυβερνά τη χώρα και κάνει όρθιο τον κοινοβουλευτικό του σταυρό σε κάθε εμφάνιση του αυτοπροτεινόμενου ως μεσσία της χώρας.
Η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη οδηγεί την χώρα στο χάος. Και επιλέγει να το κάνει συνειδητά αυτό, επιδιώκοντας να μεταφέρει την ευθύνη στους πολίτες μήπως έτσι υποκλέψει ψήφους από την κοινή λογική στο δίπολο που προσπαθεί να στήσει επίμονα το τελευταίο διάστημα. Εναλλακτική; Ο γκρεμός.
Εθνική ευθύνη και καθήκον του εκάστοτε πρωθυπουργού είναι να διασφαλίζει την ευημερία της χώρας του πέρα και μετά από τον ίδιο. Όχι να ταυτίζει τον εαυτό του με την σωτηρία της χώρας. Δεν είναι δυνατόν στην Ελληνική Δημοκρατία του 21ου αιώνα η δημόσια συζήτηση να έχει χαρακτηριστικά μεσσιανισμού.
Και για να είμαστε απολύτως ειλικρινείς, δεν υπάρχει κανένας μεσσίας. Είναι ο προσωπικός αγώνας κάποιων για την παραμονή τους στην εξουσία. Μόλις αρχίσουν να τη χάνουν, οι ίδιοι πρώτοι θα τον λιθοβολήσουν. Και θα προσκυνήσουν τον επόμενο.
Χρειαζόμαστε μία άλλη -πιο αξιοπρεπή- Ελλάδα.
*Τηλέφωνο σε κ. Μητσοτάκη στις 3 τη νύχτα: συγχαρητήρια, είστε τελευταίοι σε όλα.
Είναι η χώρα σε συνθήκες κρίσης; Το Ευρωβαρόμετρο ρωτάει και οι πολίτες αξιολογούν για οικονομία & θεσμούς. Ο συνδυασμός κακής οικονομικής κατάστασης και αδύναμων θεσμών συνιστά εξαιρετικά κακό μείγμα που δημιουργεί ακραία απαισιοδοξία και αποτελεί πολιτικό κίνδυνο για τη χώρα.
Ρωτήθηκα στην εκπομπή μήπως ήμασταν στην ίδια κατάσταση από το 2019 μέχρι σήμερα; Δείτε το πινακάκι στο πρώτο σχόλιο.
*Μάζεψε μια παρέα #Ντεμοκρατ#Κρηστώνη
Το ταξίδι συνεχίζεται· εσείς με καλείτε και εγώ έρχομαι να συζητήσουμε για όλα όσα σας ενδιαφέρουν σε σχέση με την πολιτική. Στο χωριό Κρηστώνη κουβεντιάσαμε επί δύο ώρες με την παρέα που μάζεψε η Nantia Papanidoy, για το σχολείο στο χωριό και το δημογραφικό, τη στέγη, την ακρίβεια, τη Δημοκρατία στην Ελλάδα, την ημερομηνία των εκλογών...
Προβληματιστήκαμε, γελάσαμε, σκεφτήκαμε λύσεις σε προβλήματα, γίναμε κατιτίς σοφότεροι. Συνεχίζουμε.
*Ο κ. Μητσοτάκης μας έχει κάνει τον πιο δυστυχισμένο λαό στην Ευρώπη
Για ποια σταθερότητα μιλάει ο κ. Μητσοτάκης; Το διακύβευμα των επόμενων εκλογών είναι να παραμείνουμε σταθερά τελευταίοι; Η κυβέρνησή του μας έχει φτάσει να είμαστε ο πιο δυστυχισμένος λαός στην Ευρώπη, τελευταίοι σε οικονομία, χωρίς καμία αισιοδοξία και με τη χαμηλότερη εμπιστοσύνη στους θεσμούς #ευρωβαρόμετρο
* Ανάλυση σε τρία πεδία (ψυχική υγεία, εκπαιδευτική πολιτική, πολιτικές για τους νέους) σχετικά με την τραγωδία στην Ηλιούπολη, με δύο 17χρονες να πέφτουν από ταράτσα πολυκατοικίας.
Και ένα σχόλιο για τη δημιουργικότητα και τη φαντασία στο σχολείο, με αφορμή το 4ο παιδαγωγικό συνέδριο Κιλκίς:
Η δημιουργική σχολική τάξη δεν είναι απλώς μια «ευχάριστη» τάξη. Είναι μια δημοκρατική τάξη. Μια τάξη όπου το παιδί έχει φωνή, όπου η διαφορετικότητα δεν αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα αλλά ως πηγή έμπνευσης, όπου το λάθος δεν τιμωρείται αλλά μετατρέπεται σε αφετηρία μάθησης. Εκεί γεννιέται η αυτοπεποίθηση, η συνεργασία, η κριτική σκέψη.
Και θέλω να επισημάνω κάτι που πιστεύω πολύ: η φαντασία είναι ίσως η πιο βαθιά μορφή αισιοδοξίας.
Είναι η πίστη ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν.
Και κάθε σπουδαίος δάσκαλος είναι, στην πραγματικότητα, ένας άνθρωπος που βοηθά ένα παιδί να φανταστεί έναν μεγαλύτερο κόσμο από εκείνον που γνώριζε μέχρι χθες.
*Περιγράφοντας τη διαίρεση μνημόνιο/αντιμνημόνιο μέσω ενός παιδιού με διαβήτη και χωρισμένους γονείς
Η πρόσκληση της ΠΑΣΠ Πολιτικών Επιστημών Θεσνικης αφορούσε μία ιδεολογική συζήτηση για την σοσιαλδημοκρατία και την αριστερά. Μου δόθηκε η ευκαιρία να καταθέσω σκέψεις, ιδέες αλλά και τις σοβαρές ενστάσεις μου για τον τρόπο που πολιτεύτηκε η ελληνική αριστερά στα χρόνια του μνημονίου.
ΥΓ: πάντα είναι όμορφη η συζήτηση με τα παιδιά.
*Μάζεψε μια παρέα #Ντεμοκρατ#Χωρύγι
Επόμενο χωριό συνάντησης με γυναίκες το αγαπημένο Χωρύγι -ένα χωριό που παράγει δημιουργικό θόρυβο, έχει χρώμα, έχει άποψη. Η ημέρα συνέπεσε με τη γιορτή της μητέρας -δεν έτυχε, πέτυχε. Οπότε, πέρα από τις ανισότητες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει μία γυναίκα που ζει σε χωριό, μιλήσαμε και για το ρόλο της μητέρας. Έτσι, μου δόθηκε η ευκαιρία να πω και κάποια προσωπικά μου βιώματα σε σχέση με τη δική μου μητέρα.
ΥΓ: Το κόνσεπτ είναι να αναλάβει κάποιος/α να μαζέψει μία παρέα χωρίς κομματικά κριτήρια και να συζητήσουμε για την πολιτική, την επικαιρότητα, τα προβλήματά τους. Να ευχαριστήσω τη Despoina Tsoura για την πρωτοβουλία και όλες τις γυναίκες για τα εδέσματα, τον καφέ και την υπέροχη παρέα.