Bahar Çelik

Sakarya Üniversitesi
Türk Dili ve Edebiyatı

~Memento Mori~

[Bahar Çelik @_baharcelik_]

Aslında biz dört yapraklı yoncaydık. Bugün bir yaprağımızı kaybettik. Şimdi üç yaprakla şanslı olmaya çalışacağız.Onsuz ne kadar olabilirsek

[Raskolnikov @Raskolnikovsair]

"Kimsenin en sevdigi değilim, kaybetmekten korktuğu biri de olmadım.
aranlan, özlenen merak ediler hiç değilim,
bensiz hersey olabiliyor, dünya bensiz de dünyaydı,
darılmadım."

[Monna Rosa @ayaserenat]

“alt üst olacaksın. hatta ümitsizlikten öleceğim zannedeceksin ama Rabb'in seni kurtaracak. sabret”

[Lâ @Haletihissiyat]

o kadar
yorgunum
ve o kadar
devam etmek
zorundayım ki

[a. @bkusii]

dünyanın en kötü hissi kendine acıdığın için ağlamak

[Bahar Çelik @_baharcelik_]

Bütün kötüler iyileri almış, iyilere kötüler kalmış.

[Bahar Çelik @_baharcelik_]

Artık dallarıma dolu vurmasın.
Ben çiçek açmak istiyorum...🌸

[Bahar Çelik @_baharcelik_]

Bugün fazlalıklardan kurtulma günü. 🧚🏻‍♀️

[🇹🇷͜͜͡͡✯ @the__teologg]

ne atandik ne evlendik ne de ciddi bi iliskimiz var sadece bolca kaygi ve bosvermislik

[Raskolnikov @Raskolnikovsair]

"Hayatımda ilk defa
kendimi bir şeyin geçeceğine ikna edemedim."

[Ruha Temas @ruhatemas]

“Ne kadar kaçmak ve uzaklaşmak arzusu ile dolu isem, o kadar da bağlanmak, kalmak, bağdaş kurup oturmak istiyorum..”

• sait faik abasıyanık

[Raskolnikov @Raskolnikovsair]

Umarım konuşamadığım her şeyin
içinden sağ çıkarım.

[Bahar Çelik @_baharcelik_]

"Sevildiğimi hissedince sakinleşen biriyim."

[Raskolnikov @Raskolnikovsair]

İnsanın boğazını düğüm düğüm eden o şiir

[Huzur @kalpileyasamak]

"Sen kendini yoracak herkese yer açmışsın.." https://t.co/JppZcgHLiN

[Raskolnikov @Raskolnikovsair]

Umarım bir gün birisi bütünüyle içimi görür...

[77. Sayfa @77Sayfa]

İhtiyaç duyduğun şekilde seni sevmeyenleri affet.
Sonra da o sevgiyi yanlış yerde aradığın için kendini affet!

[Zoe Gutiérrez @ZoeGutier]

No ven cómo te estremeces cuando alguien se acerca demasiado, cómo saboteas el cariño antes de que pueda hacerte daño, cómo te susurras a ti mismo: "No necesito demasiado".

Porque una parte de ti todavía cree: "Si me inclino, me soltarán".