İçimizin hep bir hoşçakal ülkesi ne garip. Durmadan veda ediyoruz aslında bir şeylere. Bir yere, bir insana, bir nesneye, zamana, bir canlıya hatta bazen kendimize bile. Kimi zaman dönüyoruz veda ettiğimiz yere kimi zaman ise dönülebilecek tüm yolları ateşe veriyoruz