دیشب وقتی مردم جهان با آرامش خوابیده بودند، جمهوری اسلامی دو معترض بیگناه را اعدام کرد. ماشین کشتار این رژیم ورشکسته و ویرانگر، لحظهای دست از کار نمیکشد.
با اینترنت عاریهای وصل شدم که بگویم دارند ما را به بهانه «شرایط جنگی» و با اعدام و زندان و بیکاری و سرکوب و احضار، در خاموشی کامل میکشند.
ما هیچ صدایی نداریم و داریم زنده به گور میشویم.
خاک بر دهانتان اگر جز این بگویید و بنویسید.
ببین اسلام چیه که دست زدن و رقصیدن، مبارزه محسوب میشه. موی زن مبارزهس. حیووندوستی مبارزهس. بوسیدن مبارزهس. غذا خوردن مبارزهس. انگار داری با مرگ میجنگی.
وقتی می گفتند: حین نماز، تیر را از پای امام علی (ع) در آوردند تا نفهمد، باورش برام سخت بود،
ولی الآن دیدم که از اون عجیب تر هم میشه:مثلا ملتی را به نماز، مبارزه با امریکا مشغول کرد و کل دارایی اش را غارت کرد و نفهمد،
و فرزندان ملتی را به مقاومت و اشکنه و نان خشک و لنگ دعوت کنی و فرزندانِ خود را در کازینوهای بلاد کفر به شادی، لهو و لعِب فرستاد،
میشه داغ پیشانیِ نماز داشت ولی قبله رو سمت کانادا کج کرد،! میشه از عدل علی گفت اما اموال مسلمین را به دوستانت و گماشته هایت بذل و بخشش کنی