İnsanlar ve yaptıkları unutuluyor ama bu insanların bize hissettirdikleri asla unutulmuyor. Hisler, sonsuza dek bizimle yaşıyor. Gecenin üçünde sigara yaktırıp, tavanı izletenin kim olduğu önemli değil de o an içimde büyüyen can yangını dün gibi sıcak.
Değerinizin bilinmediği her masadan zarafetle kalkın ve bir daha dönmeyin. Çünkü hak ettiğiniz yerde sizin için ayrılmış bir yer zaten vardır. Gerçek değer doğru ortamda görünür..
Ben herkese yetişiyorum, herkese iyi gelmeye çalışıyorum, herkesin gönlünü almaya, jestler yapmaya çalışıyorum ama aynı şeyleri kimse bana yapmadığı için bazen çok ağrıma gidiyor. Oysa birisi benim için küçücük bir taşı yerinden oynatsa dünyalar benim olurdu.
Hikayenin benim olan tarafı artık önemli değil. Olanlar oldu, iyileştim. Ama en önemlisi kimin masamda oturmayı hak ettiğini ve kimin bir daha masamda sandalyesinin dahi olmayacağını öğrendim.