Ağladım.Üzgün olduğum için değil,hayatımın aslında sadece bir mücadeleden ibaret olduğunu fark ettiğim için.Koşullara direniyorum; kayba,yorgunluğa,duygulara, insanlara,sorunlara,korkulara karşı duruyorum.Her an savaşmak ve sabretmek zorundayım,çünkü başka bir seçeneğim yok.
Herkesten ne kadar zor biri olduğumu, ne kadar takıntılı olduğumu, ne kadar her şeyi büyüttüğümü duymamak için onları güldürüyorum. Ne kadar neşeli olduğumu söylüyorlar ama eve dönüş yolunu bir ben biliyorum.