güzel olan bir şeylerin sona erdiğini fark ettiğinde, yiyemiyor insan önündeki tabağı, aramıyor banacak ekmek. adı ne bilmiyorum ama insanın içinde kalbinden önce kırılan başka şeyler var.
Bizim hayatımız otobüs duraklarında yarım söndürülen sigaralar gibi ziyan olmuşken kimsenin güneşi doğmamazlık etmedi. herkes kendi başının çaresine kendi baksın, biz öyle yaptık.