ung isa, and yung iba pa, hanggang sa patong patong na hahahahahaha leche talaga. but as of da moment, wala akong maramdaman. gulo e nuh? hahahahaaahaha
para akong silent bomb na anytime pwedeng sumabog, ik to myself that there is something wrong w me again.. likeee, tangina, ang ingay ingay ng isip ko buong araw, ganun. and nawawalan nanaman ako ng gana sa lahat, napapabayaan ko na nman ung mga bagay na hindi dapat—
gustong sabihin, pero kasi feeling ko okay naman ako kasi hindi ako umiiyak, hindi ako naiiyak. ewan k b, parang gusto ko sia pag usapan, na gusto ko ak lang yung mag sstart ng conversation, but aun nga, idk how, kasi kapag ioopen ko na yung isa, biglang maiisip ko pa—
akala ko last time dahil lang sa mens kaya sobrang emotional ko nung umuwi rin ako, pero hindi. hahahwhahahahaha tangina oa na yata pero para talagang kinukurot ung puso ko kapag nalalayo nanaman ako sakanya nakakainis
tangina naiiyak ak sa lungkot na naffeel ko. ang babaw ko ba kung iiyakan ko ung pag-uwi ko dahil ayoko pa talaga pero wala kasi akong choice? i want to spend more time with my baby. ngayon tangina wala akong gana makipag usap o makipag kapwa tao kahit kanino
i feel like im being crazy because of all the things running through my mind na hindi ko rin naman alam kung paano i explain. i have so many things on my mind, but yea, im here, out of words nayahwhahwh k thats all
its been so long since i last opened this here. tangina ang lala kasi lam mo un im ok, but later on im not?? Idk kung dahil ba sa 🩸 o nauulol na naman ak nwhahshahah
i can’t deny the fact that i’m still hurting dahil sa nangyaring hanggang ngayon hindi ko matanggap. tangina, kailan ba matatapos to? o matatapos pa ba to? bakit kasi kailangan maging gabon