“Her şeyi tek başına halletmiş olma güçlüğü insanı bazen bir bankta hüngür hüngür ağlatıyor. Ardından, bir kedinin başını okşarken bile mahzun bakıyorsun etrafa. Çok güçlü olmak da yenilmektir bazen. İnsan bazen, en dik yokuşları aşıp bir düzlükte yere yıkılabilir, olabilir.”
bazen kendini yetersiz hissedersin, yapabileceğini sanarsın, düzelir dersin, alttan alırsın düzelmek kişisel bir eylemdir, bazen kendimizi bile düzeltmezken bir başkasını düzeltmeye çalışmak, kendine yapılan en büyük saygısızlıktır.
Çünkü dalların kırılınca anlıyorsun yeniden filizlenmenin ne kadar zor olduğunu. Kimseye küs de dargın da değilim. Fakat dalımı kıran bir rüzgara daha yaprağımı feda etmem. Bundan sonra kimseden iyilikte beklemiyorum, bidaha kötülükleri dokunmasın kâfi… 💫
Vaktiyle çabaladığım ama sonunda kendimi üzmekten başka bir yere varamadığım o kadar konu var ki.. verdiğim onca emeğin bir toz zerresi kadar bile kıymeti olmadığını gördüm.. Velhasıl.. aldığım onca yaranın hiçbir şeye değmediğini öğrendim.
Çok şey yaptığımı zannederken hiçbir şey yapmadığımı anladım. En sonunda da kendimin olmayan kabahatlerin en çok beni üzdüğünü fark ettim.. sonra vaçgeçtim. Anlamı olmayan savaşlardan, faydası olmayan çabalardan ve değmeyecek sevgilerden.. hepsinden vazgeçtim.
Gösterişe, abartıya, başka birilerinin etkisiyle sarsılabilen temeli olmayan insan ilişkilerine değil; inceden yapılan güzelliklere, nazik duruşa, ağır başlılığa ve çıkarsız sevgiye inanıyorum. Kendi halindeliğe, omurgalı duruşa ve arkası dolu cümlelere inanıyorum.