bir gün bütün sabırların, bütün fedakârlıkların bir anlamı olacak. verdiğiniz her şeyin, içinizde büyüttüğünüz her duanın, kendinizden vazgeçtiğiniz her ânın bir gün güzel bir karşılığı olacak elbet. sabredin, Allah'ın vaadi yakındır.
Bir arkadaş vardı, uzun zamandır sıkıntılı bir dönemden geçiyordu. Her gece Hz. Yunus'un duasını okuyordu: "Lâ ilâhe illâ ente sübhâneke innî küntü minezzâlimîn." Günler geçti, haftalar geçti ama darlık bir türlü dağılmadı. Bir gece yine aynı duayla yattı ve uykuya daldı. +
biraz önce yaklaşık 2yıldır görüşemediğim ortaokul arkadaşımı aradım.numaralar değişince biraz zor bir şekilde ulaştım. telefon açıldığında tek bir şey hissettim; araya girmeyen yıllar..ne kadar hayatın içinde bir yerlere akıp gitsekte bizden gitmeyen insan muhabbeti çok kıymetli
ilim arttıkça gönüldeki eksiklikte büyür. insan öğrendikçe bilmediklerinin, anladıkça idrak edemediklerinin farkına varır. her yeni bilgi, cehaletin sınırlarını biraz daha gösterir. ilim insanı kendinden emin kılmaktan ziyade, acziyetini ve öğrenmeye olan ihtiyacını farkettirir.
kıymetli bir büyüğümün duâsı;
“yâ Rabbi, hislerimizi ve duygularımızı kendi rızan üzerine te'lif eyle.”
öyle ya, insan istediği şeyin hayrına olduğunu zannederken kendi arzusunun peşine düşebilir. bizi duygularımızın esiri olmaktan muhafaza eyle yâ Rabbi.
kasıma şule hanımcığımla başladık. 2022’de alıp iki defa okumaya niyetlendiğim, fakat bir türlü nasip olmayan o kitabı şimdi âdeta içinde yaşıyormuşçasına okuyorum. bazı şeyler yalnızca istemekle değil, vakti gelince nasip oluyormuş hakikaten. her şeyin bir vakti, her nasibin ise bir zamanı varmış..