vücudun travma tepkisi olarak sürekli uyumaya çalışması çok garip… diyo ki sen hayatta tutmayı beceremiyorsun en azından bayılalım bu hisler geçene kadar
maskeli depresyon çok yorucudur. çalışırsınız, şakalaşırsınız, ailenizle ilgilenirsiniz ancak zihinsel olarak çökkünsünüz, bi boşluk hissi vardır ve bunu pek kimse bilmez..
“Çok gülüyor olmam hayatımın kolay olduğu anlamına gelmez. Yüzümde bir gülümseme olması, bir şeyin beni rahatsız etmediği anlamına da gelmez. Sadece, olumsuzluklar üzerinde durmamayı, başımı dik tutmayı ve hayatıma devam etmeyi seçiyorum.”
sevdiğim biri için elimden bir şey gelmediğinde kahroluyorum. şey yazmıştı ya biri "seni seviyorum ama isterdim ki bu senin karnını doyursun, yaranı onarsın, üstünü örtsün hiç olmadı bir cam pencere açsın" aynen öyle ya