Buse🍉

Ömeryem🫶🏻

[Buse🍉 @_gribulut]

Sağlık ocağına geldim çocuğun biri annesine anne komik bir şey buldum dedi ve beni gösterdi.
Teşekkürler

[Buse🍉 @_gribulut]

Ramazana yakışır bir şekilde ışıklandırma istiyoruz!

#silivribirliktegüzel se Ramazan için neden böyle çalışmalarınız yok.
Varsa vatandaşlar olarak aynı şekilde paylaşmanızı bekliyoruz

@SilivriBel @balcioglubora

[Bora Balcıoğlu @balcioglubora]

Cadde ve sokaklarımızı 2026’ya yakışır bir şekilde ışıklandırdık. ✨🎄

Mutluluğun, paylaşmanın ve umudun yılı olsun… ♥️

[Buse🍉 @_gribulut]

Noelde ışıl ışıl olan Silivri sahili ve sokakları Ramazan için neden süslenmiyor?! @SilivriBel @balcioglubora

[Amine Bayraklı Özbeyaz @bayrakliamine]

Ruhum daralıyor dünden beri, hiçbir şeye karşı enerjim kalmadı. Kabe'nin örtüsüyle büyü yapmışlar. Gazze'yi bile şeytani ayinlerinin bir parçası olarak bombalamışlar. Bu zamana kadar yapilan bütün tarihi, siyasi, sosyolojik analizler çöpe gitti. Tek bir gerçek, bütün olayların tek bir açıklaması varmış. Şeytan ve Adem ordusu arasında yaşanan bir savaş yeri dünya. Bu kadar. Şeytanı ben usul usul vesvese üfleyen, euzu besmele çekince gücü alınan bir varlık olarak tahayyül etmişim hep. Bazı insanımsı varlıkların ona tapacağını, ayinler düzenleyip insan eti yiyeceğini ve şeytanlaşacağını asla aklıma getirmemiştim. Yaşadığım dehşet ve acıyı anlatmam mümkün değil. Sadece Ramazan'ın rahmetine ve şu ayetin müjdesine sığınabiliyorum.

"İman edenler Allah yolunda savaşırlar, inanmayanlar ise bâtıl dava uğrunda savaşırlar. Şu halde şeytanın dostlarına karşı savaşın. Şüphe yok ki şeytanın planı (tuzağı) daima zayıftır." | Nisa 76

[Monna Rosa @ayaserenat]

Gözlerimin dolduğunu video bittiğinde fark ettim

[Cins Dergi @CinsDergi]

‘Evet, ilmektir boynumdaki ama ben
kimsenin kölesi değilim…’
İsmet Özel

📽️: Close-Up

[Hakikat Muhabiri @HakikatMuhabiri]

Allah bir şeyi umduruyorsa verecektir...

[mosquesty @mosquesty]

“Peygamber, mü’minlere kendi canlarından daha önce gelir.”

Ahzâb,6

[Muhyiddin Şekûr @MuhyiddinSekur]

Resulullâh, canımızın çiçeğidir.

[Deniz UĞUR (GÜLENER) @DenizUgur_Glnr]

Gündemden düşemez. Düşmemeli.
#AgendaGaza

[Fikriyat @fikriyatcom]

Kötüler organizedir, iyiler tek ve tenha.

[saklıbey @SAKLIBEY]

Anne hayatta ve sağlıklı,
İftar için yemeği hazırlamış,
Mutfakta hafif bir Kur'an sesi...
Anne ve yemek kokusu bir arada.
Bir insan için bundan büyük saadet var mıdır bilmiyorum.

[ف @misafirurrebii]

dünyada ziyaretini, ahirette şefaatını, bizlere saadet olarak yazsın Rabb’im.

[mosquesty @mosquesty]

لَّا إِلَٰهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ الظَّالِمِينَ

Lâ ilâhe illâ ente sübhaneke innî küntü minezzâlimîn.

"Senden başka İlah yoktur. Seni her türlü eksik ve noksandan tenzih ederim. Gerçekten ben nefsine zulmedenlerden oldum."

[ismail kılıçarslan @kilicarslan_is]

Şunu cesaretle ve yüksek sesle konuşalım: Günümüzde hayvan sevgisi kapitalist bir davranış bozukluğudur. Fıtri bir yönelim değildir. Fıtri bir yönelim olsa çocuklarımızı öldüren hayvanlara karşı hastalıklı bir "sevgi saplantısı" gelişmez.

Kuşu ölen çocuğa taziye veren, kedi besleyen, develer için yük tahdidi getiren, anne köpek doğum yapana kadar başına askerini nöbetçi diken Peygamberimiz(s.a.v)in hayvan sevgisi fıtridir. Zira aynı zamanda Medine halkının canını tehdit eden kara köpekler için sürek avı emri de vermiştir.

Bugün hayvan sevgisi fıtri ve merhamete dayalı değil davranış bozukluğuna dayalı bir sapma haline getirilmiş durumdadır. Çünkü çok büyük bir ekonomik habibat üzerinden ilerlemektedir.

[Hakikat Muhabiri @HakikatMuhabiri]

Namaz'da kullanılan temel sözlerin anlamı;

[Gökhan Ergür @gokhanergur]

“Gerçek yas cenazeye ayıcıklı pijama ile gelmeyi gerektirir.” diyor Gassal’da kahramanımız. Sarsıcı ve fazlasıyla gerçek bir tespit. Herkesin, ölüm sonrasında başlayan yas sürecini yaşayış biçimi farklıdır elbette ama camide, mezarlıkta, taziye evinde üstü başı dağınık, özensiz, takatsiz görünenler o ölünün gerçek sahibidir.

O ölünün sahiplerinin gözünden bazen ek bir damla bile yaş akmaz, bağırıp çağırmaz, kendini yere atmaz. Dik durmaya çalışır, kimseyi üzmemeye, düşmemeye, işleri toparlamaya gayret eder. Duygularını hiç anlatmaz, sadece uzaklara bakar, çok uzaklara.

O dönemde insanları ağlamıyor, görünür biçimde üzülmüyor, yaygara kopartmıyor diye eleştirmek, arkalarından konuşmak büyük bir hadsizlik. Yas bazen konuşmaz ve yaş bazen içe akar.

Ölüm ve Yas Terapisi eğitimi almış bir psikolog olarak şunu söyleyebilirim: Yas sürecinde duyguları ifade etmemek, başkalarına kol kanat germek için kendi hislerini bastırmak, kayıp hakkında konuşmamak, güçlü görünmeye çalışmak süreci patolojik bir hale dönüştürür. Ama dedik ya herkes aynı şekilde karşılayamaz bu büyük yıkımı ve doğrular her zaman işlemez. Bazen anlatmazsın, ağlamazsın, susarsın.

Gassal, ölüm ve yas sürecini anlatan muhteşem bir yapım olmuş. Ahmet Kural’ın yıllar evvel oynadığı Kardeş Payı dizisinin 14. bölümünde de uzun yıllar aklımdan çıkmayacak bir ölüm ve yas süreci vardı. Hatırladıkça içim ezilir.

Ruh sağlığı uzmanlarının Gassal’ı izlemesini ısrarla tavsiye ederim. Tebrikler @tabiiresmi

[Esra Elönü @elonue]

Sednaya hapishanesinde çocuklara masal anlatmak ne kadar zorsa; aramızdaki zalimlere, Sednaya hapishanesinde yaşananların bir masal olmadığını anlatmak da o kadar zor..
Zalimler Dünyayı sessize aldı.

[Başak Yıldırım @withbasak]

Bütün kişisel gelişim kitapları ve terapistler Hakan Fidan’ın şu iki dakikalık konuşmasının getir götürünü yaparlar..

[Dur ve Seyret @durVseyret]

"Yürümekte olduğun yol, yalnızca senin yolun olsun."

[Mahfil @mahfildijital]

Yahya Sinvar’ın vasiyeti

Ben, gurbeti geçici bir vatana, hayali ise sonsuz bir m��cadeleye dönüştüren mülteci çocuğu Yahya. Bu satırları yazarken, hayatımda geçen her anı hatırlıyorum: çocukluğumun dar sokaklarını, uzun hapis yıllarını ve bu topraklarda dökülen her damla kanı düşünüyor; hatırlıyorum.

1962 yılında, Filistin’in yırtık bir hafıza ve siyasetçilerin masalarında unutulmuş haritalardan ibaret olduğu bir dönemde, Han Yunus Mülteci Kampı’nda doğdum. Hayatını ateş ve küller arasında örmüş bir adamım ve işgal altında yaşamanın sadece sürekli bir hapishane anlamına geldiğini erken yaşta fark ettim. Çocukluğumdan beri biliyordum ki, bu topraklarda hayat sıradan değildir. Burada doğan, kalbinde kırılmaz bir silah taşımalı ve özgürlüğe giden yolun uzun olduğunu anlamalı, bilmelidir.

Vasiyetim buradan başlıyor, işgale karşı ilk taşı atan o çocuktan öğrendim ki o taşlar, dünyaya yaralarımız karşısında sessiz kalanlara karşı söylediğimiz ilk sözlerdir. Gazze’nin sokaklarında öğrendim ki insan, yaşıyla değil, vatanı uğruna yaptığı fedakarlıkla ölçülür. Hayatım da böyle geçti: hapishaneler, savaşlar, acı ve umutla dolu bir hayat ..

1988 yılında ilk kez hapse girdim ve ömür boyu hapis cezasına çarptırıldım, ancak korku nedir bilmedim. O karanlık hücrelerde, her duvarda uzak bir ufka açılan bir pencere ve her demir parmaklıkta özgürlük yolunu aydınlatan bir ışık gördüm. Hapishanede sabrın sadece bir erdem değil, acımasız bir silah olduğunu öğrendim, denizi damla damla içmek gibi.

Vasiyetim şudur: Hapishanelerden korkmayın, onlar sadece özgürlüğe giden uzun yolumuzun bir parçasıdır. Hapishane bana özgürlüğün sadece çalınmış bir hak olmadığını, acıdan doğan ve sabırla şekillenen bir fikir olduğunu öğretti. 2011’de “Vefa-ül Ahrar” anlaşmasıyla serbest bırakıldığımda, artık eskisi gibi değildim; inancım güçlendi ve yaptığımız şeyin sadece geçici bir mücadele değil, son damlamıza kadar taşıyacağımız bir kader olduğunu anladım.

Vasiyetim şudur ki: Silaha, pazarlık konusu olmayan onurunuza ve ölmeyen hayalinize sımsıkı sarılın. Düşman, bizi direnişi bırakmaya, davamızı sonu gelmeyen bir müzakereye dönüştürmeye zorluyor. Ancak size diyorum ki: Haklarınız üzerinde pazarlık yapmayın. Direniş sadece taşıdığımız bir silah değil, her nefeste Filistin’e olan sevgimizdir; kuşatma ve saldırıya rağmen var olma irademizdir.

Vasiyetim şudur: Şehitlerin kanına sadık kalın, bize bu dikenli yolu bırakanlar, Onlar kanlarıyla bize özgürlük yolunu açtılar, siyasetin hesaplarında ve diplomatik oyunlarda bu fedakarlıkları boşa harcamayın. Biz, öncekilerin başlattığını tamamlamak için buradayız ve ne pahasına olursa olsun bu yoldan sapmayacağız. Gazze, her zaman direnişin başkenti ve Filistin’in hiç durmadan atan kalbi olmuştur ve olmaya da devam edecektir.

2017 yılında Hamas’ın Gazze’deki liderliğini devraldığımda, bu sadece bir iktidar geçişi değil, taşla başlayıp tüfekle devam eden bir direnişin sürekliliğiydi. Her gün halkımın çektiği sıkıntıları hissediyordum ve özgürlüğe doğru attığımız her adımın bir bedeli olduğunu biliyordum. Ancak size şunu söylüyorum: Teslim olmanın bedeli çok daha büyüktür. Bu yüzden toprağınıza, köklerin toprağa sımsıkı sarıldığı gibi sarılın, çünkü yaşamaya karar vermiş bir halkı hiçbir rüzgar söküp atamaz.

Aksa Tufanı mücadelesinde, bir grup ya da hareketin lideri değildim; özgürleşmeyi hayal eden her Filistinlinin sesi oldum. Direnişin sadece bir tercih değil, bir görev olduğuna inanıyordum. Bu mücadelenin Filistin direnişinin kitabında yeni bir sayfa olmasını, hiziplerin, gurupların birleşmesini ve herkesin düşmana karşı tek bir saf oluşturarak ayakta durmasını istedim. Düşman, hiçbir zaman bir çocukla bir yaşlı arasında ya da bir taşla bir ağaç arasında ayrım yapmadı.

Bıraktığım şey ferdi bir miras değil, özgürlüğü hayal eden her Filistinli için, omzunda şehit çocuğunu taşıyan her anne için, hain bir kurşunla katledilen kızını acıyla yitiren her baba için ortak bir mirastır.

Son vasiyetim şudur: Direnişin boşuna olmadığını, sadece atılan bir kurşun değil, onur ve şerefle yaşadığımız bir hayat olduğunu her zaman hatırlayın. Hapis ve kuşatma bana mücadelenin uzun ve yolun zor olduğunu öğretti. Ama aynı zamanda teslim olmayı reddeden halkların kendi elleriyle mucizeler oluşturup ürettiğini de öğrendim. Dünyadan adalet beklemeyin, çünkü ben nasıl dünyanın acımız karşısında sessiz kaldığına şahit olduysam siz de olacaksınız. Adaleti beklemeyin, adalet siz olun. Filistin hayalini kalbinizde taşıyın ve her yaradan bir silah, her gözyaşından bir umut kaynağı edinin.

Bu benim vasiyetimdir: Silahlarınızı bırakmayın, taşlarınızı atmayın, şehitlerinizi unutmayın ve hakkınız olan hayalden vazgeçmeyin. Biz burada, toprağımızda, kalbimizde ve çocuklarımızın geleceğinde kalacağız.

Size vasiyetim:

Ölümüme kadar aşkla bağlı olduğum Filistin’e, asla eğilmeyen bir dağ gibi omzumda taşıdığım hayale sahip çıkın. Eğer düşersem, benimle düşmeyin; düşürmediğim bayrağı taşıyın ve kanımı bir köprü yaparak, küllerimizden daha güçlü doğacak nesiller için yol açın. Unutmayın ki vatan, anlatılan bir hikaye değil, yaşanan bir gerçektir ve bu topraktan doğan her şehitle birlikte binlerce direnişçi daha doğar; doğacaktır.

Eğer tufan döner ve ben aranızda olmazsam, bilin ki özgürlük dalgalarının ilk damlası bendim ve yolunuzu tamamladığınızı görmek için yaşadım. Düşmanınızın boğazında bir diken, asla geri çekilmeyen bir tufan olun ve dünya, hak sahibi olduğumuzu ve haber bültenlerinde sadece birer rakam olmadığımızı kabul edene kadar durmayın.

Vasiyeti Han Yunus Zekat Komisyonu Başkanı Dr. Cemil Ebu Bilal duyurmuştur.

🔗Tercüme: Ahmet Ziya İbrahimoğlu